تحریریه صراط‌نیوز، فاطمه رضازاده|| روز گذشته اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه، در نشست خبری خود اعلام کرد: بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی حدود ده روز پیش برای بازرسی‌های دوره‌ای به ایران آمده و از تأسیسات نیروگاه بوشهر بازدید کرده‌اند. این اتفاق در حالی رخ داده است که ماه‌ها پیش با مصوبه صریح مجلس، هرگونه همکاری و پذیرش بازرسان آژانس به حالت تعلیق درآمده بود.
«قانون الزام دولت به تعلیق همکاری با سازمان بین‌المللی انرژی هسته‌ای» در جلسه علنی چهارشنبه ۴ تیر ۱۴۰۴ با ۲۲۱ رأی موافق از مجموع ۲۲۳ نماینده حاضر در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید، در همان روز به تأیید شورای نگهبان رسید و در ۱۱ تیر ۱۴۰۴ توسط مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، برای اجرا به سازمان انرژی اتمی، شورای عالی امنیت ملی و وزارت امور خارجه ابلاغ شد. براساس ماده واحده این قانون، دولت مکلف شد در پی حملات رژیم صهیونیستی و آمریکا به تأسیسات هسته‌ای کشور، هرگونه همکاری با آژانس را متوقف کند تا زمانی که امنیت کامل مراکز و دانشمندان هسته‌ای و همچنین احیای حقوق کامل ایران در NPT — به تشخیص شورای عالی امنیت ملی — تضمین شود. تبصره دوم این قانون نیز برای هرگونه تخلف و سرپیچی از اجرای این تکلیف قانونی، مجازات تعزیراتی در نظر گرفته است.
با وجود صراحت این قانون، حضور اخیر بازرسان آژانس در نیروگاه بوشهر یعنی لگدمال کردن آشکار مصوبه مجلس. این فاجعه زمانی ابعاد خطرناک‌تری به خود می‌گیرد که موضع‌گیری‌های رئیس سازمان انرژی اتمی را یادآور شویم؛ او صراحتاً اعلام کرد نخستین نقطه‌ای که رژیم صهیونیستی در تجاوزات خود بمباران کرد، کارخانه‌ای بود که سوخت صفحه‌ای رآکتور تهران (تولیدکننده رادیوداروها) را تأمین می‌کرد و مختصات و جزئیات آن صرفاً در اختیار بازرسان آژانس قرار داشت. این هم‌زمانی میان دسترسی‌های آژانس و هدف قرار گرفتن مراکز حیاتی کشور، سند محکم و انکارناپذیری از درز اطلاعات امنیتی است.
بزرگ‌ترین طنز تلخ حقوق بین‌الملل این است که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که طبق اساسنامه‌اش موظف به صیانت از توسعه فناوری‌های صلح‌آمیز هسته‌ای است، رسماً به چشم و گوش سازمان‌های جاسوسی غرب بدل شده است.
سخنگوی کاخ سفید سال‌ها پیش با وقاحت تمام، بازرسان آژانس را «چشمان امریکا در ایران» نامید و تحلیلگران اندیشکده‌های امریکایی با صراحت از حضور بازرسان به‌عنوان فرصتی طلایی برای تفتیش علمی، صنعتی و دفاعی ایران یاد کردند. اطلاعات محرمانه مراکز غنی‌سازی و دانشمندان کشورمان از همین راهروهای به ظاهر بین‌المللی به تروریست‌های صهیونیست و امریکایی در تل‌آویو و واشنگتن فروخته شد.
تأسف‌بارتر اینکه وقتی تاسیسات هسته‌ای تحت پادمان ایران هدف حملات جنایتکارانه و تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار گرفت، آژانس و مدیرکل روباه صفت آن، نه‌تنها این خباثت و خروج از منشور ملل متحد را محکوم نکردند، بلکه با سکوت خود بر این جنایات صحه گذاشتند. رافائل گروسی در دورانی که بر کرسی مدیریت آژانس تکیه زده، عملاً وظایف فنی را کنار گذاشته و پرونده هسته‌ای ایران را به بستری برای بسترسازی اقدامات خصمانه دشمن تبدیل کرده است.
اکنون در شرایطی که امریکا و متحدانش با تجاوز به خاک ایران، امنیت و تمامیت ارضی کشور را هدف قرار داده‌اند و کارنامه آژانس نیز چیزی جز جاسوسی و لو دادن اطلاعات نیست، تداوم روند کنونی در همکاری با این نهاد خیانت به امنیت ملی است. خروج از NPT و کور کردن چشمان جاسوسی آژانس، سیلی سخت و بازدارنده‌ای است که وزن سیاسی و دفاعی ایران را در منطقه و جهان چند برابر خواهد کرد و طرف غربی را از کرده خود سخت پشیمان می‌سازد.
