اشکالی نمی بینم که خانواده ام در خارج از ایران اقامت دارند!

«خانواده من در خارج از ایران اقامت دارند، ولی تابعیت ندارند و هیچ اشکالی هم نمی‌بینم»؛ این بخشی از اظهارات محمدرضا سعیدی، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (شستا) است؛ انتصابی که به اعتقاد مجیدرضا حریری یکی از اعضای اتاق بازرگانی، محل ایراد است. 
بهره‌ مندی از امتیاز و مزایای مدیریت در ایران و هزینه کردن همان امتیازها برای خانواده در کشورهای خارجی؛ این پرسش را به پیش می‌کشد: که چه نسبتی میان درد مردم و مدیرعامل شستا وجود دارد؟! آیا می‌توان مسئولیت اداره بنگاهی با سرمایه کارگران ایرانی را پذیرفت، اما زندگی در ایران را برای خانواده خود مناسب ندانست؟
مجیدرضا حریری، عضو اتاق بازرگانی با انتقاد از وزیرکار همین موضوع را پیش کشیده است. 
حریری نوشت: «جناب میدری، وزیر محترم کار، جنابعالی قبل از وزارت و در دانشگاه در حوزه فقر تالیفاتی داشته‌اید، آیا گماشتن شخصی که میهن را مناسب زندگی خانواده خود نمی‌داند، یا خانواده‌اش ایران را مناسب زندگی نمی‌دانند، به مدیریت بزرگ‌ترین بنگاهی که با سرمایه کارگران ایرانی پا گرفته را صحیح می‌دانید؟». 
به نظر می‌رسد، سعیدی مشغول بازی دو سر برد است؛ هم از مزایای مدیریت بهره‌مند شده و هم با اقامت خارج از کشور خانواده، نسبتی با سختی‌های موجود ندارد؛ اگر قرار است فراز و فرود اقتصاد کشور بر گُرده کارگران سنگینی کند، کمترین انتظار از نهادهای ذی‌ربط، انتصاب مدیری از جنس کارگران و آشنا با رنج و دشواری‌های زندگی آنان است.