به گزارش صراط به نقل از روزنامه فرهیختگان، وقاحت برخی چهرههای رسانهای موساد دیگر از سنخِ اختلاف نظر سیاسی یا رویکرد اپوزیسیونی نیست؛ ما با یک بیماری عمیق اخلاقی و سقوط مطلق انسانی مواجهیم که نمونهی عریان آن را این روزها در فعالیتهای مجازی افرادی چون علیحسین قاضیزاده، میبینیم.
او در تازهترین پمپاژِ نفرت خود در شبکههای اجتماعی، زبان به طعنه و تمسخر علیه هنرمندانی گشوده که در روزهای سخت تهدید، شرف ملی خود را نفروختند و با هنر و قلمشان به تهدیدات وحشیانهی آمریکا برای بمباران زیرساختهای ایران اعتراض کردند.
باید رو به این پهلوانِ پنبهی استودیوهای لندن و اینترنشنال ایستاد و صراحتاً گفت؛ میزانِ تعفن و رذالتی که در این نگاه وجود دارد، با هیچ متر و معیار انسانی قابل هضم نیست. در کجای جهان، در کدام مکتب حقوقی یا حتی در سیاهترین صفحات تاریخِ خیانت، سابقه داشته است که یک جیرهخوار رسانهای، هموطنان و هنرمندان کشورش را به خاطر مخالفت با نابودی آب و برق و بیمارستانهای خانهی مادریشان مسخره کند؟ این حجم از وقاحت نشان میدهد که کارفرمایان غربی و سعودی، فقط قلم و صدای این آدمها را نخریدهاند؛ آنها شرف، وجدان و پیوندهای خونی و وطنیِ آنها را هم یکجا تصاحب کردهاند.
فحشِ واقعی و رسواییِ ابدی برای امثال قاضیزاده، دقیقاً همان کارنامهی سیاهی است که از خود به جا گذاشتهاند. کسی که تمام هویت، دستمزد و اعتبارش گره خورده به تحریم، جنگ، ویرانی و قحطی برای هشتاد میلیون ایرانی، طبیعی است که از هنرِ معترض به جنگ عصبانی باشد. برای جریانی که روی فقر مردم ناخن میکشد و با اخبارِ موشکبارانِ ایران کاسبی میکند، دیدنِ هنرمندی که پای صلح، خاک و مردمش میایستد، یک شکستِ استراتژیک است. طعنههای ابلهانهی او به هنرمندان شریفِ این مرز و بوم، تلاشی مذبوحانه برای سرپوش گذاشتن بر عقدههای درونیِ جریانی است که آرزوی ویرانیِ ایران را به گور برده است.
باید به او و همقطارانش یادآوری کرد که شما در جایگاهی نیستید که دربارهی هنر، تعهد و وطندوستی اظهار نظر کنید. هنرمند واقعی کسی است که در روزهای ملتهب، کنار مردمش میماند و فریادِ مظلومیتِ خاکش میشود، نه مزدوری که در اتاقهای شیشهایِ فرنگ نشسته و گرا و پیوستِ رسانهایِ موشکهای بیگانه را تامین میکند. طعنههای امثال شما، مدالِ افتخاری است بر سینهی آن هنرمندانی که نشان دادند فرقِ «منتقد» و «خائن» را به خوبی میدانند.
پروندهی خیانتِ امثال قاضیزاده با این توئیتها هربار قطورتر میشود. افکار عمومیِ ایران هرگز فراموش نخواهد کرد که در روزهای سایهی جنگ، چه کسانی سپرِ فرهنگیِ مردم شدند و چه کسانی از رخ ندادنِ فاجعه و بمبارانِ ایران، دچار سوزش و عصبانیت شدند. تاریخِ این سرزمین، نام هنرمندانِ مدافع وطن را با افتخار ثبت خواهد کرد و تفالههای رسانهایِ دشمن را به زبالهدانِ همان دلارهای بادآوردهای خواهد انداخت که شرفشان را به پای آن ذبح کردند.