به گزارش صراط به نقل از فارس؛ توصیف آنچه عارف حاجی عیدی، هافبک سپاهان رو به تماشاگران استقلال پس از بازی یکشنبهشب دو تیم انجام داد، دشوار است. یک سال پس از حرکت شجاع خلیلزاده بهسوی هواداران چادرملو که بعدها آن را با درد در «کشالهاش» توجیه کرد، حاجی عیدی در شهر قدس آن را شدیدتر تکرار کرد.بازیکنی که در سومین هفته با تیمش دومین باخت را متحمل شده، بهجای عذرخواهی از هواداران اصفهانی که کیلومترها را برای رسیدن به شهر قدس طی کردند، ترجیح داد با هواداران رقیب به شیوهای زشت تقابل کند. بازیکنانی با دستمزدهای میلیاردی که هنوز ظرفیت روانی لازم برای حضور در بزرگترین بازیهای باشگاهی ایران را ندارند و همزمان مدعی پوشیدن پیراهن تیم ملیاند.
در این میان کمکاری باشگاهها و کمیته انضباطی نیز پررنگ است. باشگاههایی که پیشوند فرهنگی را یدک میکشند و پیش از هر بازی از «مکتب» تیمشان میگویند در حساسترین مواقع در قبال بدرفتاری آنها سیاست سکوت را پیش میگیرند.کمیته انضباطی نیز بهجای آنکه زشتی را از فوتبال ایران پاک کند یا دستکم برایش تلاش کند ترجیح میدهد مشکلات را زیر فرش پنهان کند. این را در تمام این سالها میشود دید. در همان مورد شجاع، کمیته انضباطی منتظر باشگاه پزشکان مانده بود تا متوجه شود واقعاً درد کشاله بوده یا خیر. بهنظر میرسد جرائم نیز بازدارنده نیستند و تنها از نظر مالی به کمک فدراسیون میآیند.بیهزینه بودن بداخلاقی در فوتبال ایران یعنی یک بازیکن میلیاردی میتواند در مقابل چشم هزاران هوادار، بیادبی و فردایش با خیال راحت تمرین کند. گویی کشالهها در فوتبال ایران زودتر از همه دنیا خوب میشوند.
