به گزارش صراط به نقل از تابناک، دیهی است که برگزاری لیگ در زمان نامتعارف، مشکلات و دردسرهایی خواهد داشت. در این میان یکی از مسائل مهم، بازیکنان و مربیان خارجی است و اینکه طبق قوانین، باشگاهها با خارجیهای خود چگونه مواجه خواهند شد.
در حالی که تمام نگاهها به تیم ملی فوتبال است و شاگردان امیر قلعهنویی آخرین گامهای آمادهسازی برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا را برمیدارند، همچنان ادامه لیگ برتر دوره بیستوپنجم در هالهای از ابهام قرار دارد. لیگ برتر فصل جاری از روز نهم اسفند سال گذشته و همزمان با آغاز جنگ تحمیلی سوم، به حالت تعلیق درآمد. پس از پایان جنگ و اعلام آتشبس، چند جلسه هم اندیشی توسط سازمان لیگ با مدیران عامل باشگاهها برگزار و در نهایت تصمیم گرفته شد که با اولویت قرار دادن تیم ملی، لیگ برتر از سر گرفته نشود و بازیهای باقی مانده بعد از جام جهانی برگزار شود.
موضوعی که موافقان و مخالفانی دارد و بدیهی است که برگزاری لیگ در زمان نامتعارف، مشکلات و دردسرهایی خواهد داشت. در این میان یکی از مسائل مهم، بازیکنان و مربیان خارجی است و اینکه طبق قوانین، باشگاهها با خارجیهای خود چگونه مواجه خواهند شد. در این راستا، خبرنگار تابناک گفتوگویی با رسول باختر، وکیل دادگستری و مدرس حقوق فوتبال، انجام داد و او با ارزیابی شرایط راهکارهای موجود را بیان کرد.
اگر در نهایت تصمیم قطعی گرفته شود که ادامه بازیهای لیگ برتر بعد از جام جهانی برگزار شود، تکلیف بازیکنان و مربیان خارجی چیست و آیا آنها موظف به بازگشت به ایران هستند؟
در حال حاضر چنین پرسشهایی خیلی کلی است و باید در آن شرایط قرار بگیریم و ببینیم برنامهشان برای ادامه مسابقات چگونه است. در وهله اول باید ببینیم چه زمانی برای شروع و پایان در نظر گرفته خواهد شد. تا وقتی ما این اطلاعات را نداشته باشیم نمیتوانیم پاسخ دقیقی بدهیم. ولی برگزاری لیگ بعد از جام جهانی موضوع ممنوعی نیست؛ هرچند قطعاً محدودیتهایی خواهد داشت. خصوصاً در مورد بازیکنان خارجی.
بنابراین دغدغه و مشکل اصلی بازیکنان خارجی است؟
بازیکنان خارجی و داخلی فرق خاصی با هم ندارند؛ تفاوتشان این است که بازیکن ایرانی در فوتبال ایران و مارکت داخل میماند، اما بازیکن خارجی میتواند برود و در لیگ دیگری بازی کند. اینکه چون ایرانی است حقش را ضایع کنیم و حق ندارد حرف بزند و اعتراض کند، اما بازیکن خارجی حقش را ضایع نکنیم چون فیفا هست، درست نیست. اما اینکه میتوانیم لیگ را برگزار کنیم؟ بله. منتهای مراتب این نیست که حالا جام جهانی تمام شد، بخواهیم مثلاً تا اواسط پاییز این لیگ را کِش بدهیم و ادامه بدهیم. چون فصل بعد خیلی از کشورهای دیگر شروع میشود و بازیکنی که اینجاست شاید بخواهد به کشور دیگری برود و در لیگ دیگری فوتبالش را ادامه دهد. ما نمیتوانیم بازیکن را نگه داریم چون صرفاً یک تعهدی دارد و تبصرهای با تفاصیل مختلف در قراردادش هست و بگوییم هر وقت لیگ تمام شد میتوانی بروی و قراردادت تمام شده است.
طبق قوانین فیفا و مسائل حقوقی چه مسیرها و راهکارهایی را باید در پیش گرفت؟
ما در فیفا نه قانونی داریم نه مسیری پیشنهاد شده اما یک اصول کلی داریم مثل اینکه به حق بازیکنان احترام بگذاریم و مدت محدودی از آنها استفاده کنیم نه مادام العمر یا هر زمانی که دلمان خواست. بنابراین باید برویم به سمتی که حالا اگر تصمیمی میگیریم حق و حقوق بازیکنان را هم رعایت کنیم. از طرفی در نظر گرفته شود که براساس صرفه اقتصادی، آیا ارزشی دارد لیگ را طولانی کنیم. در هر حال لیگ بعدی هم میخورد به زمانی که فیفادیهای دیگری است و احتمالاً تیم ملی هم تمریناتی خواهد داشت و دوباره از آن سمت مشکلاتی به وجود میآید برای فصل بعدش. یعنی این فصل به هر طریقی هم تمام شود بازهم مشکلاتی خواهد بود و لذا این مباحث بیشتر یک بحث مدیریتی است با رعایت حقوق افراد خصوصاً بازیکنان و مربیان.
با توجه به همه جوانب و شرایط، ممکن است در ماههای آینده فوتبال ایران به یکباره درگیر تعدادی شکایت و پرونده در فیفا شود که بازیکنان خارجی و وکلای آنها، تشکیل خواهند داد؟
ما میتوانیم همین الان با پلنهای حقوقی و صحبتهایی که از منظر قانون (منظور قانون و مقررات فیفاست نه قوانین دیگری)، ببینیم چه مشکلات و عواقبی خواهد داشت. از افراد صاحب نظر، بخواهیم که نظراتشان را بیان کنند و در ضمن به باشگاهها مشاوره درست بدهیم تا حداقل از بخشی از این شکایتها جلوگیری کنیم. یا باشگاهها بتوانند روش و اقدامات درست را انجام بدهند که یا اصلاً شکایتی نشود یا اگر هم شد بتوانند دفاع درستی داشته باشند نه اینکه از پیش بازنده باشند. بنابراین کاری کنیم که بحث دفاع را برای باشگاهها در فیفا و CAS سخت نکنیم.
