به گزارش صراط به نقل از ایسنا، پژوهشگران این پژوهش دریافتند، حتی افزایش ۱۴ قدم یا تعداد گام بیشتر در دقیقه در سرعت راه رفتن میتواند با تفاوت چشمگیری همراه باشد.
دنیل روبین، پژوهشگر ارشد این پژوهش و متخصص بیهوشی دانشگاه شیکاگو اظهار کرد: حتی پیادهروی معمولی نیز تاثیرات مثبتی بر شرکتکنندگان این پژوهش داشت.
در این پژوهش، ۱۰۲ فرد سالخورده شرکت کردند. میانگین سنی این افراد ۷۹ سال بود و همگی در دسته افراد «ناتوان» یا «پیش-ناتوان» قرار داشتند. پژوهشگران بهطور تصادفی، ۵۶ نفر را برای برنامه منظم پیادهروی با سرعت معمولی و ۴۶ نفر را برای شرکت در برنامه پیادهروی با شدت بالا انتخاب کردند.
از شرکتکنندگان در برنامه پیادهروی با شدت بالا، خواسته شد، تا حد امکان و با حفظ ایمنی، سریع راه بروند. در نهایت، افراد گروه پیادهروی با شدت بالا، سرعت خود را به ۱۰۰ قدم در دقیقه رساندند، در حالی که گروه پیادهروی معمولی بهطور متوسط حدود ۷۷ قدم در دقیقه راه رفتند.
نتایج نشان داد، سالمندانی که سرعت راه رفتن معمول خود را ۱۴ قدم در دقیقه افزایش دادند، در آزمایش پیادهروی ۶ دقیقهای عملکرد بهتری داشتند.
روبین تاکید کرد که این نوع بهبودها میتواند برای فردی که با ناتوانی دست و پنجه نرم میکند، بسیار ارزشمند باشد. وی توضیح داد: افرادی که ناتوانی را تجربه نکردهاند، نمیتوانند تصور کنند که توانایی رفتن به فروشگاه بدون خسته شدن یا بدون نیاز به نشستن چه تفاوت بزرگی در زندگی ایجاد میکند.
سایت یواس نیوز گزارش کرد، بر اساس این یافتهها، گروه دکتر روبین اپلیکیشن تلفن همراه طراحی کرد که میتواند سرعت راه رفتن را به دقت اندازهگیری کند. این اپلیکیشن بهگونهای طراحی شده است که استفاده از آن برای سالمندان آسان باشد.
روبین گفت: میخواستیم این برنامه تا حد امکان کمدردسر باشد تا سالمندان بتوانند به راحتی و بدون نیاز به تجهیزات اضافی از آن استفاده کنند. افرادی که بیشترین کمک را نیاز دارند، معمولا کمترین امکانات را برای شروع دارند.
وی توصیه کرد که سالمندان ابتدا سرعت معمول راه رفتن خود را برای تعیین «مبدا» اندازهگیری و سپس سعی کنند سرعت خود را به سطحی کمی تندتر اما همچنان راحت افزایش دهند. روبین همچنین اشاره کرد که برنامههای مترونوم گوشیهای هوشمند میتوانند با ارائه یک ضرب ثابت، به سالمندان کمک کنند تا قدمهای خود را با آن هماهنگ کرده و سرعت بالاتری را حفظ کنند.
دیوید کانروی، استاد دانشگاه میشیگان و یکی دیگر از پژوهشگران این پژوهش، خاطرنشان کرد که پیادهروی سریع فواید سلامتی متعدد دیگری نیز برای سالمندان به همراه دارد؛ فعالیت بدنی فواید گسترده و چند سیستمی دارد. فعالیت بدنی، طول عمر را افزایش میدهد، خطر ابتلا به بسیاری از بیماریهای مزمن رایج مانند انواع سرطانها، بیماریهای قلبی عروقی و دیابت را کاهش میدهد.
وی افزود: این فعالیت همچنین سلامت مغز را بهبود میبخشد، عملکرد شناختی را افزایش و خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و زوال عقلهای مرتبط را کاهش میدهد. پیادهروی سلامت روان را با کاهش اضطراب و افسردگی تقویت میکند و سلامت استخوانها را بهبود میبخشد و فواید بسیار دیگری دارد.
کانروی اظهار کرد: این فواید به سرعت ظاهر میشوند، قابل توجهترین تاثیرات کوتاهمدت معمولا شامل احساس شادابی و سرحالی بیشتر، خواب و تفکر بهتر است.
نتایج این پژوهش در نشریه PLOS One منتشر شده است.
