به گزارش صراط به نقل از جهان امروز، برای معرفی گزینه جدید به عنوان گزینه پیشنهادی نفت به جمع‌بندی نرسیده و انتخاب وزیر جدید را به روزها یا هفته‌های آتی موکول کرده است.
در روزهای اخیر رسانه‌های تخصصی حوزه انرژی و برخی پایگاه‌های خبری، فهرست‌های متفاوتی از گزینه‌های احتمالی وزارت نفت منتشر کرده‌اند. در این میان، نام‌هایی همچون حمید بورد، مسعود کرباسیان، محمدصادق عظیمی‌فر، محمد اسلامی، محسن دلاویز، سیدعماد حسینی، عبادالله عبداللهی و فریدون حسنوند و ... بیش از دیگران در گمانه‌زنی‌ها دیده می‌شود؛ هرچند تکرار نام افراد در رسانه‌ها لزوماً به معنای برخورداری از شانس بیشتر برای تصدی این مسئولیت نیست.
در این گزارش، فارغ از ارزش‌گذاری بین گزینه‌ها، برخی از این افراد را معرفی کرده‌ایم:
حمید بورد؛ سرپرست فعلی وزارت نفت
حمید بورد، مدیر باسابقه صنعت نفت که مسئولیت‌هایی همچون مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران و مدیریت شرکت‌های عملیاتی نفتی را در کارنامه دارد، یکی از گزینه‌های مطرح برای تصدی وزارت نفت است. بورد به دلیل شناخت ساختار اجرایی صنعت نفت، سابقه فعالیت در بخش‌های عملیاتی و آشنایی با مسائل تولید و توسعه میادین، از گزینه‌هایی محسوب می‌شود که امکان ادامه مدیریت درون‌سازمانی را دارند. در شرایطی که صنعت نفت با مسائل متعددی در حوزه تولید، سرمایه‌گذاری، تامین منابع مالی و توسعه زیرساخت‌ها مواجه است، تجربه اجرایی در این صنعت می‌تواند یکی از عوامل تعیین‌کننده در انتخاب وزیر آینده باشد.
برخلاف برخی گزینه‌های مطرح‌شده که سابقه اصلی آنها در مدیریت اقتصادی یا مسئولیت‌های سیاسی قرار دارد، بورد مسیر حرفه‌ای خود را عمدتاً در ساختار صنعت نفت طی کرده است. از این منظر، انتخاب او می‌تواند به معنای ترجیح تجربه مستقیم نفتی بر ملاحظات دیگر در چینش کابینه باشد.
عبداللهی؛ گزینه‌ای باسابقه مدیریتی و اجرایی
سردار عبادالله عبداللهی، فرمانده پیشین قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا ﷺ، از دیگر نام‌هایی است که در گمانه‌زنی‌های مربوط به وزارت نفت مطرح شده است.
سابقه مدیریتی عبداللهی در مجموعه‌ای که در پروژه‌های بزرگ عمرانی، صنعتی و زیرساختی کشور نقش داشته، می‌تواند یکی از زمینه‌های طرح نام او برای مسئولیتی باشد که بخش مهمی از وظایفش به اجرای پروژه‌های بزرگ، توسعه زیرساخت‌ها و تامین سرمایه‌گذاری وابسته است.
با این حال، باید میان سابقه مدیریت پروژه‌های بزرگ و تجربه مستقیم اداره وزارت نفت تمایز قائل شد. انتخاب چنین گزینه‌ای، در صورت تحقق، می‌تواند نشان‌دهنده توجه به ظرفیت‌های مدیریتی و اجرایی خارج از ساختار متعارف وزارت نفت باشد؛ موضوعی که ارزیابی آن به برنامه فرد برای اداره صنعت نفت و نحوه تعامل او با شرکت‌های اصلی این صنعت بستگی دارد.
سالاری؛ کامبک از تامین اجتماعی به وزارت نفت
از مصطفی سالاری مدیرعامل برکنار شده سازمان تامین اجتماعی به عنوان یکی دیگر از گزینه‌های احتمالی وزارت نفت مطرح شده است. او اگرچه در فاصله سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ و ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۵ به‌عنوان مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی در دولت‌های دوازدهم و دولت چهاردهم فعالیت می‌کرد؛ کارشناسی ارشد و دکترای حقوق عمومی از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران دارد.
او همچنین عضو هیئت علمی (استادیار) موسسه مطالعات بین‌المللی انرژی (وابسته به وزارت نفت) است و دوره‌ای نیز استانداری گیلان را برعهده داشت.
فریدون حسنوند؛ پیوند تجربه سیاسی با حوزه انرژی
فریدون حسنوند، رئیس سابق کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی، دیگر گزینه‌ای است که در ارزیابی‌ها جایگاه بالایی دارد. وی که در حال مشاور رئیس مجلس است، در دوران فعالیت نمایندگی خود با مسائل مرتبط با سیاست‌گذاری انرژی، نظارت بر عملکرد وزارت نفت و بررسی برنامه‌های این وزارتخانه سروکار داشته است. تجربه حضور در کمیسیون انرژی می‌تواند در شناخت مناسبات مجلس و دولت و مواجهه با مسائل تقنینی و نظارتی صنعت نفت موثر باشد.
در عین حال، اداره وزارت نفت به تجربه اجرایی و توانایی مدیریت شرکت‌های بزرگ عملیاتی نیز نیاز دارد. ازاین‌رو، ارزیابی شانس فریدون حسنوند به این مسئله وابسته است که تصمیم‌گیران تا چه اندازه بر تجربه سیاسی و نظارتی در کنار سابقه تخصصی نفتی تاکید داشته باشند.
کرباسیان؛ گزینه‌ای باسابقه اقتصادی و نفتی
مسعود کرباسیان، وزیر پیشین امور اقتصادی و دارایی و مدیرعامل سابق شرکت ملی نفت ایران، از دیگر چهره‌هایی است که در گزارش‌های اخیر به‌عنوان گزینه وزارت نفت مطرح شده است. او اخیرا به عنوان مشاور دکتر قالیباف در امور چین نیز انتخاب شده بود. کرباسیان ترکیبی از تجربه مدیریت اقتصادی و سابقه حضور در راس شرکت ملی نفت ایران را در کارنامه دارد؛ ترکیبی که می‌تواند برای مدیریت مسائل مالی، سرمایه‌گذاری و مناسبات اقتصادی صنعت نفت اهمیت داشته باشد.
با این حال، گزارش‌های منتشرشده درباره جایگاه او یکسان نیستند. درحالی‌که برخی رسانه‌ها، او را در صدر رتبه‌بندی خود قرار داده، برخی گزارش‌های دیگر از احتمال نپذیرفتن مسئولیت وزارت نفت توسط او سخن گفته‌اند.
عظیمی‌فر؛ جوان جویای‌نام و ناپخته...
محمدصادق عظیمی‌فر، مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران، از جمله افرادی است که در روزهای اخیر برخی رسانه‌ها او را از گزینه‌های جدی وزارت نفت معرفی کرده‌اند. او از شاگردان بیژن زنگنه است که در عنفوان جوانی و بدون تجربه خاصی دستیار وزیر شد و بعدها به معاون وزیری هم ارتقا پیدا کرد.
در تعدادی از گزارش‌های منتشرشده، حتی از او به‌عنوان گزینه دارای بیشترین شانس یاد شده است. با این حال، حسب اطلاع جهان‌نیوز، عظیمی‌فر با وجود برخورداری از حمایت یک جریان، مخالفان مهمی دارد و به همین دلیل از فهرست گزینه‌های مورد بررسی کنار گذاشته شده است.
حواشی مرتبط به اجرای طرح شناسه‌دار کردن کارت سوخت جایگاه‌های که در روزهای اخیر پمپ بنزین‌ها را شلوغ کرده، تازه‌ترین تصمیم مدیریتی عظیمی‌فر در شرکت پالایش و پخش است که با اعتراض مردم و مجلس مواجه شده است.
سایر نام‌های مطرح در گمانه‌زنی‌ها
در کنار گزینه‌های فوق، نام‌های دیگری نیز در فهرست‌های منتشرشده از سوی رسانه‌های تخصصی و عمومی دیده می‌شود؛ از جمله:
• محمد اسلامی: رئیس سازمان انرژی اتمی و وزیر پیشین راه و شهرسازی؛
• سیدمحمد اتابک: وزیر صنعت، معدن و تجارت؛
• حسین افشین: معاون علم و فناوری رئیس جمهور؛
• محمد شریعتمداری: مدیرعامل پرحاشیه هلدینگ خلیج فارس؛
• محسن دلاویز: دستیار وزیر نفت در دوره زنگنه و اوجی؛
• سیدعماد حسینی: معاون مهندس وزارت نفت در دوره زنگنه؛
• بهروز نعمتی: نماینده پیشین مجلس و مشاور وزیر نفت؛
• منصور معظمی: معاون اسبق بازرگانی و امور بین‌الملل وزارت نفت؛
• غلامحسین نوذری: وزیر پیشین نفت؛
• رکن‌الدین جوادی: مدیرعامل پیشین شرکت ملی نفت ایران؛
• جعفر ربیعی: مدیرعامل پیشین هلدینگ خلیج فارس؛
• امیرحسین زمانی‌نیا: معاون پیشین امور بین‌الملل وزارت نفت؛
• تورج دهقانی، بهزاد محمدی، غلامرضا منوچهری و رضا دهقان: مدیران باسابقه حوزه‌های مختلف صنعت نفت و...
این اسامی از نظر سابقه، جایگاه سازمانی و میزان حضور در گمانه‌زنی‌ها در یک سطح قرار ندارند و انتشار نام آنها نیز به‌تنهایی به معنای قرارگرفتن در فهرست نهایی دولت نیست.