به گزارش صراط، کانال تلگرامی نواصولگرا با انتشار گزارشی نوشت:
خلاصه راهبردی متن اخیر پیام رهبر معظم انقلاب، حمله به محاسبات دشمن در چندین جبهه است.
درواقع آنچه خط اصلی این پیام را تشکیل میدهد، این است که به تصورات اشتباه دشمن شبیخونی زده میشود و سپس برای آن ابعاد مختلفی ذکر میشود. در آغاز به مسئله کودتای آمریکایی سال ۳۲ اشاره میشود و با اتصال آن به دوران طاغوتی به دشمن این پیام منتقل میشود که کودتا از جنس آنچه در دیماه گذشته توسط او پیگیری شد، در هر برنامه آیندهای بازهم ناکام خواهد ماند. کودتایی که میخواست طاغوت را دوباره به این کشور بازگرداند. در این زمینه قدرت اجتماعی جمهوری اسلامی یعنی مردم پای کار و جانفدایان میلیونی به رخ دشمن کشیده میشود تا خطای محاسباتی قبلی تکرار نشود. ذکر ۵۰۰ هزار ثبت نام جان فدایان در ۱۰۰ دقیقه اولیه اعلام، مصداقی است برای این عقبه اجتماعی قدرتمند و افتخارانگیز که باید در چشم ناپاک آن دشمنان شود.
تاکید بر دفاع مقدس و دستهای خالی آن روزگار در مقایسه با امروز و افتخارات حال حاضر، بخش دیگری از این حمله به محاسبات دشمن است که نشان دهد، عناصر مادی قدرت نظامی نمیتواند ایران را عقب بزند. همانطور که در جنگ ۴۰ روزه، نشان داده شد که این قدرت تا چه اندازه راهبردی و حیاتی است و چگونه ایران را به صدر مباحثات درباره ابرقدرتها برده است. سپس به مسئله تنگه هرمز اشاره میشود که این روزها در التهاب است و اصل راهبردی حفظ آن مورد تاکید قرار میگیرد. در این میان به مسئله ضربه در دریای عرب نیز اشاره میشود. دشمنی که محل اصلی قدرت خود را در دریا تعریف کرده، حالا از دریای عرب عقب نشسته تا مبادا دوباره زیر ضرب رزمندگان اسلام برود. دقت کنید که هر کدام از این مباحث، چگونه جورچین ضربه به محاسبات دشمن را کامل میکند.
در بخش نهایی نیز به آن شهید سعید، افتخار عرب و نماد بزرگ جبهه مقاومت، شهید سید حسن نصرالله اشاره میشود که خود دارای نکات فراوانی است. پس از تاکید بر وجوه بینظیر آن عزیز، مشخصا موضع و خواست ایران بیان شده و انتقاد شدید به دولت غربزده و ذلیل کنونی بیان میشود. ثانیا درستی مسیر آن شهید و برادران کنونی مقاومت در لبنان مورد تاکید واقع میشود تا تداوم حمایت ایران از این مردمان شریف برای همه واضح شود. اهمیت پرونده لبنان و لزوم عقب زدن دشمن صهیونی نیز مورد تاکید واقع میشود.
آنچه رهبر عزیزمان بیان داشتهاند، حملهای منسجم و چند وجهی به برآوردهای دشمن است که تصور میکند با فشار اقتصادی و تلاش دستآموزانش میتواند در ایران تغییری از جنس سال ۳۲ انجام دهد. دشمنی که فکر میکند تنگه را باز کرده و در پروندههای مهم مانند لبنان از ایران پیش افتاده است. صلابت پیام و جای ایستادن آن، دقیقا متناقض با این محاسبات دشمن است. گرچه امیدواری به اینکه این احمقها از خطای محاسباتی مجدد پرهیز کنند، کم خواهد بود.