به گزارش صراط به نقل از اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا؛ دونالد ترامپ در حاشیه نشست روز چهارشنبه کابینه مدعی شد: «برایم اهمیتی ندارد انتخابات میاندورهای چه میشود». او این ادعا کرد که که رهبران ایران نمیتوانند با تکیه بر آسیبپذیری انتخاباتی او، در مذاکرات زمان بخرند و منتظر بمانند. فارغ از اینکه انتخابات میاندورهای چه نقشی در محاسبات ترامپ درباره ایران دارد، به نظر میرسد ایران در انتخابات نوامبر نقشی بسیار پررنگ ایفا خواهد کرد.
ادعای ترامپ مبنی بر اینکه هنگام تعیین سیاست خود در قبال ایران فراتر از ملاحظات سیاسی داخلی عمل میکند، موضوع تازهای نیست. طی هفتههای اخیر، او بارها این ادعا که تحت فشار زمانبندی سیاسی قرار دارد را رد کرده و مدعی شده است: «زمان به نفع ماست». اوایل همین ماه نیز به خبرنگاران گفت که درباره ایران «به وضعیت مالی آمریکاییها فکر نمیکنم. به هیچکس فکر نمیکنم».
ترامپ به سختی میتواند اعتراف کند که نگران انتخابات میاندورهای است. از رؤسای جمهور انتظار میرود بگویند سیاست داخلی هیچ نقشی در تصمیمگیریهای سیاست خارجی آنها ندارد، اگرچه همه بدانند که چنین تأثیری وجود دارد. همین تناقض باعث شد تونی لیک، مشاور امنیت ملی بیل کلینتون زمانی آن را به نگرشهای سختگیرانه دوران ویکتوریایی درباره مسائل جنسی تشبیه کند: «هیچکس درباره آن حرف نمیزند، اما ذهن همه را مشغول کرده است».
ترامپ دلیل دیگری نیز برای تأکید بر جدایی سیاست داخلی از سیاست خارجی دارد. او درگیر نبرد ارادهها با تهران است. عملیات «خشم حماسی» نتوانست به پیروزی مشابه بازداشت نیکلاس مادورو، رهبر ونزوئلا منجر شود. اعتراف ترامپ به اینکه تحت فشار تقویم انتخاباتی قرار دارد، فقط ایران را تشویق میکند که مواضع خود را حفظ کند.
در حالی که ترامپ تأثیر ایران بر تصمیمات خود را کماهمیت جلوه میدهد، این جنگ احتمالاً در انتخابات نوامبر نقش مهمی خواهد داشت. انتخابات میاندورهای مجلس نمایندگان معمولاً به همهپرسی درباره عملکرد رئیسجمهور مستقر تبدیل میشود و رؤسای جمهور به ندرت از این آزمون سربلند بیرون میآیند. از زمان شکلگیری نظام دوحزبی مدرن آمریکا در دهه ۱۸۶۰، حزب رئیسجمهور تنها چهار بار از میان ۴۱ انتخابات میاندورهای موفق به افزایش تعداد کرسیهای خود در مجلس نمایندگان شده است. در پنج انتخابات میاندورهای اخیر، حزب رئیسجمهور به طور متوسط ۳۱ کرسی از دست داده است. جمهوریخواهان اکنون تنها پنج کرسی برتری در مجلس دارند.
جنگ ایران از نظر سیاسی به ترامپ آسیب زده و مقابله جمهوریخواهان با این روند تاریخی را دشوارتر ساخته است. در ابتدای تجاوز آمریکایی-صهیونی به ایران، میزان محبوبیت کلی ترامپ منفی ۱۳.۴ درصد منفی بود؛ میانگین نظرسنجیهای ملی نشان میداد ۴۲ درصد آمریکاییها عملکرد او را تأیید و ۵۵.۴ درصد آن را رد میکنند. اکنون این شکاف به منفی ۱۹.۴ واحد درصد رسیده و تنها ۳۸.۵ درصد از عملکرد او حمایت میکنند، در حالی که ۵۷.۹ درصد مخالف آن هستند.
اعداد مربوط به «رأیگیری فرضی کنگره» که شاخصی برای سنجش شتاب سیاسی احزاب محسوب میشود نیز خبر خوبی برای جمهوریخواهان ندارد. در پایان فوریه، دموکراتها در میانگین نظرسنجیهای ملی ۵.۵ واحد درصد از جمهوریخواهان جلو بودند. اکنون این فاصله به ۷.۱ واحد درصد رسیده است.
بخش عمده کاهش اخیر حمایت از ترامپ در میان رأیدهندگان مستقلی رخ داده که وابستگی حزبی مشخصی ندارند. او همچنین در حال از دست دادن حمایت پایگاه سیاسی خود است. تازهترین نظرسنجی شبکه سیبیاس نیوز نشان میدهد ۵۴ درصد از سفیدپوستان فاقد مدرک دانشگاهی که هسته اصلی پایگاه «مَگا» را تشکیل میدهند، اکنون عملکرد او را نامطلوب ارزیابی میکنند. این رقم در ماه فوریه تنها ۳۲ درصد بود.
ترامپ همچنین با افت حمایت لاتینتبارها و مردان جوان که در پیروزی انتخابات ۲۰۲۴ او نقش مهمی داشتند، مواجه شده است. نظرسنجی سیبیاس نیوز نشان میدهد اکنون دو سوم رأیدهندگان لاتینتبار عملکرد او را تأیید نمیکنند. همچنین آخرین نظرسنجی مشترک نیویورک تایمز و مؤسسه سیهنا کالج نشان میدهد طی چند ماه گذشته، میزان محبوبیت او در میان مردان جوان حدود ۱۰ واحد درصد کاهش یافته است.
رویگردانی بخشی از حامیان ترامپ احتمالاً بیش از آنکه ناشی از خود جنگ باشد، بازتاب تأثیر جنگ ایران بر اقتصاد آمریکاست. پیام اصلی ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ این بود که میتواند تورم را مهار و وضعیت مالی خانوادههای آمریکایی را بهبود بخشد. با افزایش قیمت بنزین و رشد تورم، نظرسنجیها نشان میدهد اکثر آمریکاییها معتقد نیستند او به وعده خود عمل کرده باشد.
در پایان فوریه، ارزیابی عملکرد ترامپ در حوزه اقتصاد منفی ۱۸ درصد بود. اکنون این رقم به نزدیک منفی ۳۰ درصد رسیده است. وضعیت او در موضوع کنترل تورم حتی بدتر است؛ در پایان فوریه ۲۸ درصد منفی بود و اکنون به منفی ۴۱ درصد رسیده است.
حتی پایان سریع جنگ ایران با شرایطی مطلوب برای آمریکا نیز شاید نتواند آسیب سیاسی دو ماه گذشته را جبران کند. تعداد کمی از رأیدهندگان تصمیم خود را صرفاً بر اساس سیاست خارجی میگیرند. این موضوع حتی در زمانی که رؤسای جمهور موفقیتهای بزرگی کسب کردهاند، نیز صادق بوده است؛ همانطور که جورج اچ دبلیو بوش پس از پیروزی در جنگ خلیج فارس نتوانست در انتخابات ریاستجمهوری بعدی پیروز شود.
در همین حال، حتی اگر جنگ ایران سریعاً پایان یابد، ممکن است هفتهها یا حتی ماهها طول بکشد تا قیمت بنزین به سطح پیش از جنگ بازگردد. آثار موج گرانی نفت، گاز و کودهای شیمیایی نیز احتمالاً مدت بیشتری در اقتصاد باقی خواهد ماند. دموکراتها نیز با تبلیغات گسترده تلاش خواهند کرد رأیدهندگان را متقاعد سازند که سیاستهای ترامپ به جیب و معیشت آنها آسیب زده است؛ همان پیامی که خود ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ علیه دموکراتها به کار برد.
ترامپ نگرانیها درباره فرسایش پایگاه سیاسی خود را با این استدلال رد کرده که نامزدهای مورد حمایت او در انتخابات مقدماتی اخیر جمهوریخواهان پیروز شدهاند. اما شکست جان کورنین، سناتور تگزاس و توماس مَسی، نماینده کنتاکی تنها نشان میدهد ترامپ همچنان بر حامیان اصلی جنبش مگا نفوذ دارد. انتخابات سراسری، اما مجموعه متفاوتی از رأیدهندگان را به پای صندوقها میکشاند.
موفقیت ترامپ در متقاعدکردن مجالس ایالتی تحت کنترل جمهوریخواهان برای بازطراحی حوزههای انتخابیه تا حدی به این حزب فرصت تنفس داده است. اما اگر رأیدهندگان دموکرات با انگیزه بیشتری در انتخابات شرکت کنند و بخشی از رأیدهندگان حاشیهای ترامپ در خانه بمانند یا به حزب دیگری رأی دهند، بازطراحی حوزهها ممکن است نتیجه معکوس داشته و کرسیهای ظاهراً امن جمهوریخواهان را در معرض شکستهای غیرمنتظره قرار دهد.
ترامپ اصرار دارد که در موضوع ایران تحت فشار زمان نیست. اما او و دیگر جمهوریخواهان در موضوع انتخابات میاندورهای قطعاً از نظر زمانی در مضیقه هستند. در برخی ایالتها، رأیگیری تنها کمی بیش از سه ماه دیگر آغاز خواهد شد. در شرایط فعلی، روندهای سیاسی به زیان جمهوریخواهان در حرکت است
