به گزارش صراط، رئیس جمهور آمریکا به تازگی و در یک اعتراف دیرهنگام گفته است: «نگاه کنید به عراق چه گذشت. ما خیلی بد عمل کردیم. کاری که کردیم یک اشتباه بزرگ بود. اول از همه، ما هرگز نباید به آنجا میرفتیم. ما همچنین نباید درگیر ایران میشدیم.» در ایالات متحده، مقایسه جنگ عراق با جنگ ایران که از حیث مدت زمان، به هیچ وجه قابل مقایسه نیستند، از مباحثی است که طرفداران این جنگ به شدت از آن گریزانند. زمانی که پیت هگست، وزیر جنگ ترامپ پس از آتشبس در جلسه توجیهی کنگره شرکت کرده بود، در واکنش به سخنان یکی از نمایندگان در مقایسه این دو جنگ (تجاوز نظامی به عراق و ایران) عصبانی شد و گفت: «شرم برشما باد! جنگ عراق که نسل من در آن حضور داشتند، سالها طول کشید، اما شما دو ماه جنگ با ایران را با آن مقایسه میکنید».
نبردی کوتاه مدت، اما تاثیرگذار مقایسه خواسته یا ناخواسته تجاوز نظامی به ایران با اشغال هشت ساله عراق توسط آمریکا (از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱) از سوی ترامپ، نشان از تغییر تدریجی رویکردها به جنگی دارد که هرچند از حیث زمان کوتاهتر از جنگ عراق است، اما از حیث تاثیرگذاری به شدت جامعه آمریکا را از جهات مختلف تحت تاثیر قرار داده است. ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم بیش از ۲۰۰ مورد تجاوز یا دخالت نظامی در کشورهای مختلف داشته است. در این بین سه جنگ با ویتنام، عراق و افغانستان به جهت طولانی، پرهزینه و البته بینتیجه بودن در تاریخ و حتی فرهنگ آمریکاییها جلوه بسیاری یافته است. ضمن آنکه هر سه جنگ به مرور زمان از کمترین حمایت مردمی برخوردار شدند و باعث نابودی آینده سیاسی روسای جمهور وقت آمریکا شدند؛ لیندون جانسون، رئیس جمهوری که حضور نظامی آمریکا در ویتنام را گسترش داد و جورج دبلیو بوش که هر دو جنگ افغانستان و عراق را به راه انداخت، از سپهر سیاسی آمریکا کنار گذاشته شدند. نظرسنجی رویترز نشان میدهد که جنگ ایران علی رغم مدت کم، بسیار زودتر از سایر جنگهای آمریکا حمایتهای مردمی را از دست داده است. درحالی که پیش از جنگ مشخص شده بود بیش از نیمی از آمریکاییها از این جنگ حمایت نمیکنند، اندکی بعد از شروع جنگ و ظهور اثرات آن، میزان حمایتها به ۲۷ درصد رسید که در مقایسه با سالهای پایانی جنگ در ویتنام یا عراق نیز کمتر است.
بحران جانسون گریبانگیر ترامپ «رابرت پیپ» استاد برجسته دانشگاه شیکاگو معتقد است که «ترامپ در تجاوز نظامی به ایران خود را در بحرانی شبیه به بحران لیندون جانسون گرفتار کرده است.» «لیندون جانسون» رئیس جمهور اسبق آمریکا در دهه شصت میلادی بود که دخالت نظامی در ویتنام را گسترش داد و منجر به تلفات و خسارات زیادی برای کشورش شد. بعدها نام او در فضای سیاسی آمریکا تبدیل به نمادی شد از آن با عنوان گیر افتادن در باتلاقی که راه فرار ندارد، تعبیر میشود. به همین خاطر است که نظرات افرادی، چون رابرت پیپ در مقایسه جنگ ایران با عراق یا ویتنام، باعث عصبانیت کاخ سفید میشود. چرا که دولت ترامپ معتقد است که جنگ اخیر (حمله به ایران) خسارات کمتری نسبت به جنگهای قبلی داشته است. اما جان مرشایمر نظریهپرداز روابط بینالملل آمریکایی معتقد است: «جنگ علیه ایران، با پیشی گرفتن از جنگ عراق، به عنوان بزرگترین اشتباه تاریخ سیاست خارجی آمریکا ثبت خواهد شد.» مرشایمر دلایل خود را در کنار عواملی مانند باقی ماندن نظام اسلامی در ایران، اصرار تهران به حفظ حقوق هستهای خود و ضرباتی که آمریکا در طول جنگ دریافت کرده است، به انسداد تنگه هرمز توسط ایران نیز مربوط میداند که عدم توانایی نظامی آمریکا برای گشایش آن، کافی است تا این جنگ را «بزرگترین اشتباه تاریخ سیاست خارجی آمریکا» بدانیم.
عقبنشینی تاکتیکی برای فرار از شکست در حالی که ترامپ در یکی از جدیدترین اظهار نظرهای خود پیرامون جنگ با ایران اعتراف کرده است که «نباید در ایران دخالت میکردیم» برخی از کارشناسان معتقدند که این اظهارات یک عقبنشینی تاکتیکی برای فرار از پذیرش شکست است. نیویورکتایمز به تازگی نوشته است: «ترامپ در تلاش است جنگ را تقریباً تمامشده و یک موفقیت کامل به تصویر بکشد، اما روایت او با واقعیت همخوانی ندارد و پس از سالها تحمیل نسخهاش از وقایع، اکنون با بحرانی روبهروست که با داستان او در تضاد است.» رویترز نیز مینویسد که ترامپ در مواجهه با ایران در دوراهی شروع مجدد جنگ یا پذیرش شروط ایران گیرافتاده است و «فضای مانور کمی دارد.» اکنون که سه ماه از تحمیل جنگ به ایران میگذرد، تنگه هرمز همچنان بسته باقی مانده و عدم توان نظامی آمریکا برای گشایش این باریکه استراتژیک بارها در میدان عمل آزموده شده است. همزمان با اخبار ضد و نقیض در خصوص مذاکرات یا آینده جنگ که در هالهای از ابهام قرار دارد، آنچه مشخص است نظر غالب در آمریکا از مخصمه ایران گریزان است، اما «غرور سیاسی ترامپ» هنوز جرات اقرار به آن را ندارد.
