در طول مطالعه، دانشمندان دادههای پزشکی و بهداشتی ۱۲۴۱ بیمار مبتلا به زوال عقل با سطح پایین روی را تجزیه و تحلیل کردند و آنها را با دادههای همان تعداد بیمار بدون کمبود این ماده مغذی مقایسه کردند. آنها دریافتند که میزان مرگ و میر یک ساله در گروه مبتلا به کمبود روی به طور قابل توجهی بالاتر از گروه دیگر بود، ۱۰.۱٪ در مقایسه با ۶.۸٪، که نشان دهنده ۵۴٪ افزایش خطر مرگ است.
نتایج همچنین نشان داد که کمبود روی در بیماران مبتلا به زوال عقل با افزایش خطر سپسیس، بستری شدن در بخش مراقبتهای ویژه، عفونتهای دستگاه ادراری و افزایش سطح پروتئین واکنشی C (CRP)، که شاخص التهاب است، مرتبط است. با کمبود شدید روی، این ارتباط حتی قویتر شد: خطر مرگ ۸۵٪ افزایش یافت و خطر سپسیس تقریباً سه برابر شد.
محققان توضیح دادند که روی نقش حیاتی در حمایت از سیستم ایمنی، مبارزه با التهاب و محافظت در برابر استرس اکسیداتیو دارد. اگرچه مطالعه آنها مشاهدهای بود و ارتباط علت و معلولی مستقیمی بین کمبود روی و افزایش خطر مرگ را اثبات نمیکند، اما تأکید کردند که سطح روی ممکن است شاخص مهمی از وضعیت سلامت بیماران زوال عقل باشد و به شناسایی افراد در معرض خطر کمک کند.