به گزارش صراط به نقل از دانستنی آنلاین، یازده روز از تجاوز اسرائیل و آمریکا به خاک ایران میگذرد؛ جنگی که خسارتهای گسترده مالی و تلفات انسانی سنگینی برای هر دو طرف به همراه داشته است. بر اساس برآوردهای موجود، به نظر میرسد آتش این درگیری دستکم در کوتاهمدت خاموش نخواهد شد و انتظار توقف آن هفته های آینده واقعبینانه نیست.در پی تحولات اخیر و آغاز تنشهای نظامی، خبرنگار ما در گفتوگویی با محمدعلی حسننیا، کارشناس مسائل سیاسی کارشناس مسائل سیاسی و بینالمللی، درباره ابعاد این درگیری ها، اهداف طرف مقابل، داشته است
محمدعلی حسننیا، کارشناس مسائل سیاسی، در گفتوگویی با اشاره به جنگ ایران و آمریکا و اسرائیل گفت: آنچه امروز میان ایران، آمریکا و اسرائیل در جریان است دیگر در سطح یک جنگ ساده قابل تعریف نیست بلکه یک جنگ گسترده است؛ جنگی که نشانههای شکلگیری آن از ماه های گذشته قابل مشاهده بود.
وی با تأکید بر اینکه دشمن ماهها برای این جنگ برنامهریزی کرده بود، اظهار داشت: میتوان فهمید که دشمن از پیش برای شکلگیری این اقدامات برنامهریزی کرده بود، حتی تلاشهای دونالد ترامپ و تیم همراهش در مذاکرات نیز بیشتر در جهت رسیدن به اهداف مورد نظر آمریکا تلقی میشد.حسننیا در ادامه افزود: به نظر میرسد طراحی اصلی این جنگ زمانی نهایی شد که بنیامین نتانیاهو حدود یک ماه پیش از آغاز مذاکرات به آمریکا سفر کرد. در همان سفر، چارچوب کلی این عملیات شکل گرفت و در نهایت نیز آغاز عملیات از سوی اسرائیل صورت گرفت.این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: اسرائیل عملاً آغازکننده عملیات بوده و مسئولیت طراحی و اجرای اولیه این جنگ را بر عهده گرفته است و ایالات متحده نیز در حال حاضر با حمایتهای گسترده سیاسی و نظامی و حتی مشارکت در برخی حملات، در کنار تلآویو قرار دارد بنابراین سطح این درگیریها به مرحلهای رسیده که تحولات روزهای آینده میتواند مسیر آن را مشخص کند.
وی یکی از مهمترین متغیرهای تعیینکننده در آینده این جنگ را میزان «تابآوری» طرفها دانست و گفت: باید دید ایران، آمریکا و اسرائیل تا چه اندازه توان ادامه این درگیری را دارند. علاوه بر آن، ظرفیت تحمل بحران در منطقه، مواضع کشورهای اروپایی و واکنش جامعه جهانی نیز میتواند در تعیین روند این جنگ نقش مهمی ایفا کند.
حسننیا در بخش دیگری از سخنان خود درباره موضع کشورهای عربی تصریح کرد: ایران از ابتدا اعلام کرده که با هیچ کشوری وارد جنگ نشده است اما با این حال، هنگامی که خاکِ برخی از این کشورها میزبان پایگاههای نظامی آمریکا باشد، این پایگاهها در چارچوب قواعد نظامی میتوانند به عنوان اهداف مشروع تلقی شوند. اساساً، آمریکایی ها وقتی جایی پایگاه می زنند، آن پایگاهها را در عمل بخشی از حوزه عملیاتی خود محسوب میکنند.
وی با اشاره به اینکه کشورهای عربی روحیه محتاطی دارند و از طرفی هم از قدرت نظامی ایران مطلع هستند، پس احتمال درگیری مستقیم اندک است، گفت: مسلماً ورود این کشورها به درگیری میتواند یک خطای راهبردی جدی باشد و سطح تنشها را به شکل قابل توجهی افزایش دهد؛ موضوعی که پیامدهای سیاسی و امنیتی سنگینی برای آنها به همراه خواهد داشت.
این تحلیلگر مسائل سیاسی در ادامه به وضعیت تجهیزات و مهمات طرفین اشاره کرد و گفت: واقعیت آن است که هر دو طرف با محدودیتهایی در زمینه ذخایر مهمات روبهرو هستند. در حال حاضر، آمریکا و اسرائیل با کاهش برخی از ذخایر موشکی، بهویژه در سامانه «تاد»، مواجه است و جایگزینی این تجهیزات، خصوصاً در برخی کشورهای منطقه، دشواریهایی دارد.به گفته او، در مقابل، ایران شاهد تغییراتی در الگوی عملیاتی خود است؛ به گونهای که استفاده از موشکهای پرحجم بهتدریج جای خود را به حملات محدودتر اما دقیقتر داده است. این تغییرات میتوانند نشانگر راهبردی برای فرسایش سامانههای پدافندی طرف مقابل باشد تا در مراحل بعدی، امکان هدفگیری دقیقتر فراهم شود.در پایان حسننیا درباره احتمال بازگشت به مسیر مذاکرات گفت: به نظر میرسد در روزهای اخیر برخی سیگنالها از سوی طرف آمریکایی درباره امکان مذاکره ارسال شده است. از نگاه او، دونالد ترامپ تمایل دارد در مقطعی نهچندان دور این درگیری را پایان داده و تلاش کند دستاوردهای این جنگ را در قالب یک روایت سیاسی به سود خود مطرح کند.