به گفته محققان كانادايي، اين در حاليست كه آمريكاييها به شكل سنتيتري عمل كرده و درك عميق را طي گذر زمان بدست ميآورند.
در يكي از آزمايشات كه براي اندازه گيري پنج جنبه اساسي استدلال طراحي شده بود، محققان دريافتند كه شهروندان آمريكايي طي 50 سال، تا 22 درصد ارتقا پيدا كردهاند. اين جنبهها شامل «تمايل به جستوجو براي فرصتهاي حل مناقشات»، «تمايل به جستوجو براي سازش»، «شناسايي محدوديتهاي خرد شخصي»، «آگاهي از وجود چند جنبه فكري براي يك مشكل» و «درك اين حقيقت كه مسائل ممكن است پيش از بهتر شدن، بدتر شوند» بودند.
در آزمايشاتي كه با 100 نمره به انجام رسيد، هر دو گروه شركتكننده 25 و 75 سال ژاپني، از متوسط امتياز 51، براي خرد ميان گروهي يا درك جامعه برخوردار بودند. از سوي ديگر در ميان آمريكاييها نتايج آزمايشات مشابه، نشاندهنده تفاوت امتياز از 45 تا 55 بين دو گروه سني بود.
همچنين در بخش خرد ميان فردي يا درك روابط بين افراد، امتياز 225 شركتكننده آمريكايي از 46 به 50 رسيد.
در مورد 186 ژاپني شركت كننده، اين امتياز به ميزان كمي از 53 به 52 كاهش نشان داد.
اين آزمايشات همچنين نتايج غيرمنتظره ديگري را نيز ثبت كردهاند.
طبق اين نتايج، ژاپنيها در 75 سالگي در خرد ميان فردي نسبت به آمريكاييها از امتياز بيشتري برخوردار بوده و در حقيقت به نتايج بالاتري در انواع ميانگروهي دست يافتند.
به گمان دانشمندان، شايد افراد در جامعه جمعی به مهارتهاي فردي و در جوامع فردي به مهارتهاي اجتماعي نياز دارند.
