"صراط"- پایگاه تحلیلی آمریکایی «واشنگتن ریپورت در مورد مسائل خاورمیانه» در مقالهای به قلم «ریچارد کورتیس»، سردبیر اجرایی این پایگاه مینویسد: سالهای زیادی، رسانههای آمریکایی گفتند که «اسرائیل ۱.۸ میلیارد دلار کمک نظامی دریافت میکند» و یا «اسرائیل ۱.۲ میلیارد دلار کمک اقتصادی دریافت میکند». هر دو گفته کاملا صحت دارند اما از آنجایی که آنها هرگز در ارائه اطلاعات درمورد مجموع کمکهای سالانه آمریکا به اسرائیل با یکدیگر متفق القول نبودهاند، میتوان تصور کرد که هر دوی این گفتهها دروغ هستند.
* کمکهای مالی هنگفت آمریکا به اسرائیل
کورتیس ادامه داد: آمریکاییها اخیرا میخوانند و میشنوند که «اسرائیل سالانه ۳ میلیارد دلار از بودجه کمکهای خارجی آمریکا دریافت میکند». این موضوع واقعیت دارد. اما مسأله این است که تنها در سال مالی ۱۹۹۷، اسرائیل از سایر بودجههای فدرالی آمریکا، دست کم ۵۲۵.۸ میلیون دلار، بیش از ۳ میلیارد دلار مذکور، از بودجه کمکهای خارجی دریافت کرده است و حتی علاوه بر این مبالغ، ۲ میلیارد دلار نیز به عنوان ضمانت پرداخت وام، دریافت کرده است. در نتیجه، مجموع کمکهای اهدایی و ضمانتهای بانکی به اسرائیل، در سال مالی ۱۹۹۷، بالغ بر ۵،۵۲۵،۸۰۰،۰۰۰ دلار بوده است.
* کنگره مجموع میزان کمکهای خارجی را تصویب میکند
وی تصریح کرد: هر کسی میتواند غولهای رسانهای را به خاطر کشف نکردن این ارقام، سرزنش کند زیرا هیچ یک هرگز چنین کاری نکردهاند. این ارقام توسط اندیشکده «واشنگتن ریپورت در مورد مسائل خاورمیانه» گردآوری شده است. هر چند که کنگره مجموع میزان کمکهای خارجی را تصویب میکند، اما واقعیت این است که بیش از یک سوم آن، به کشوری میرود که از نظر اندازه و جمعیت، از هنگ کنگ کوچکتر است و احتمالا هرگز در سنا و یا مجلس، اشارهای به آن نشده است. با این حال، این مسأله مدتهاست که در حال وقوع است.
* تقریبا تمام اعضای کمیتههای ذیربط و وابسته، یهودی هستند
این تحلیلگر آمریکایی مینویسد: احتمالا تنها اعضای کنگره که تقریبا از مجموع کمکهای سالانهای که اسرائیل از آمریکا دریافت میکنند، اطلاع دارند، جزو اعضای دارای امتیاز کمیته هستند که در واقع، این مبلغ را پنهان میکنند و تقریبا تمام اعضای کمیتههای ذیربط و وابسته، یهودی هستند و مبالغ هنگفتی را به عنوان کمکهای بلاعوض در مبارزات انتخاباتی، که توسط لابی اسرائیل در واشنگتن دی سی و کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل، سازماندهی شدهاند، دریافت کردهاند.
* به راستی کدام کشورها از آمریکا کمک مالی دریافت میکنند؟
وی میافزاید: این واقعیت، شامل رئیسجمهور، وزیر امور خارجه و سرپرست کمکهای خارجی نیز میشود. همه این افراد، بودجهای را پیشنهاد میکنند که شامل کمک به اسرائیل است؛ بودجهای که کنگره با آن موافقت میکند و یا آن را افزایش میدهد، اما هرگز قطع نمیشود. اما هیچ کس در شاخه اجرایی دولت آمریکا، به سایر دریافت کنندگان باقیمانده کمکهای آمریکا در دیگر کشورهای جهان، اشارهای نمیکند. کشورهایی که همگی در حال توسعهای هستند، که یا پایگاههای نظامی خود را در دسترس آمریکا قرار میدهند و یا جزو متحدان اصلی آمریکا در عرصه بینالملل هستند و دست آخر، کشورهایی هستند که بلایای طبیعی مانند زلزله، سیل و یا خشکسالی، آنها را در تغذیه مردم خود، ناتوان کرده است.
* سرانه تولید ناخالص داخلی اسرائیل در سال ۱۹۹۵، ۱۵،۸۰۰ دلار بود
کورتیس در ادامه مقاله خود مینویسد: اسرائیل، که مشکلاتش تنها ناشی از عدم تمایل در باز پس دادن زمینهایی است که در جنگ ۱۹۶۷ تصرف کرده، در ازای صلح با همسایگانش است و با این معیارها جور در نمیآید. در حقیقت، سرانه تولید ناخالص داخلی این رژیم در سال ۱۹۹۵، ۱۵،۸۰۰ دلار بود که پس از کشورهای انگلیس، با سرانه ۱۹،۵۰۰ دلار و ایتالیا با سرانه ۱۸،۷۰۰ دلار و پیش از کشورهای ایرلند با سرانه ۱۵،۴۰۰ دلار و اسپانیا با سرانه ۱۴،۳۰۰ دلار، قرار میگیرد. همه آن ۴ کشور اروپایی، سهم عمدهای در مهاجرت به آمریکا دارند اما با این وجود، هیچ یک از این کشورها، گروهی را برای لابی جهت کمکهای آمریکا، سازماندهی نکرده است. در عوض، هر ۴ کشور، کمکهای بلاعوض و داوطلبان خود را برای ایجاد توسعههای اقتصادی و کار امداد رسانی اورژانس به سایر مناطق نامساعد جهان، اعزام میکنند.
* بودجه ۱۵ میلیون دلاری، برای لابی اسرائیل در آمریکا
وی میافزاید: لابیای که اسرائیل و حامیان آن در آمریکا ایجاد کردهاند تا تمام این کمکها را سازماندهی کند و بحث در مورد آن را در گفتوگوهای داخلی ممنوع کرده است، با بودجه ۱۵ میلیون دلاری، ۱۵۰ کارمند و ۵ یا ۶ لابی کننده مسجل که دیدار با هر یک از اعضای کنگره را به طور یک به یک، یک یا دو بار در سال، سازماندهی میکنند، بسیار گستردهتر از کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل است.
*«هاداساه»، سازمان زنان صهیونیست، جریان ثابت بازدیدکنندگان آمریکایی یهودی را از اسرائیل، سازماندهی میکند
این تحلیلگر مینویسد: کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل، به نوبه خود میتواند از منابع «کنفرانس رؤسای سازمانهای عمده یهودی آمریکا» برداشت کند، که گروهی پوششی است که صرفا تلاشهای برخی از سازمانهای ملی یهودی را از جانب اسرائیل، هماهنگ میکند. در میان آنها، «هاداساه»، سازمان زنان صهیونیست، که جریان ثابت بازدیدکنندگان آمریکایی یهودی را از اسرائیل، سازماندهی میکند؛ کنگره یهودیان آمریکا که در میان اعضای سنتی جریان اصلی یهودیان میانه روی مایل به چپ، کمک به اسرائیل را سازماندهی میکند و کمیته یهودیان آمریکا، که نقش مشابهی را در جامعه یهودیان میانه رو و میانه روی مایل به راست ایفا میکند، قرار دارند. کمیته یهودیان آمریکا، گزارشی را منتشر میکنند که یکی از نشریههای اصلی لابی اسرائیل است.
* اتحادیه ضدافترای «بنای بریث»، بحث انگیزترین گروه لابی کننده اسرائیلی در آمریکا
کورتیس میافزاید: شاید بحث انگیزترین این گروهها، اتحادیه ضدافترای «بنای بریث» باشد. هدف اصلی و به شدت ستودنی این اتحادیه، حفاظت از حقوق شهروندی یهودیان آمریکایی است. هرچند که در طول نسل گذشته، این اتحادیه، به اعمال توطئه آمیزی دست زده است و با داشتن ۴۵ میلیون دلار بودجه، جزو یکی از ثروتمندترین گروههای نفرت است. در دهه ۱۹۸۰، در طول دوره تصدی رئیس «سیمور ریچ»، که تا ریاست کنفرانس رؤسا نیز پیش رفت، اتحادیه ضدافترا یا «ADL» تأسیس شد تا نامههای سالانه جمعآوری اعانه را پخش کند و به والدین یهودی در خصوص تاثیرات منفی افزایش حضور اعراب در محوطه دانشگاههای آمریکایی بر روی فرزندانشان هشدار دهد.
* اف بی آی از اعمال غیرقانونی ADL پرده برداشت
اخیرا، «اف بی آی» به دفاتر ADL در لس آنجلس و سان فرانسیسکو، یورش برد و کشف کرد که یکی از عوامل اتحادیه، فایلهایی را که از اداره پلیس سان فرانسیسکو ربوده شده بودند را خریداری کرده است، که دادگاهی دستور نابودی آنها را صادر کرده بود، زیرا حقوق شهروندی افرادی را که آنها جمعآوری کرده بودند را نقض کرده بودند. معلوم شد که اتحادیه ضد افترا، اطلاعاتی را که به طور غیرقانونی آماده شده و به دست آمدهاند را توسط خبرچینان خود در میان اعراب آمریکایی، آمریکاییهای آفریقایی تبار و گروههای ضد آپارتاید و گروههای صلحطلب و عدالتخواه، به فایلهای محرمانه خود اضافه کرده بود.
*مجرم اصلی برای فرار از پیگرد قانونی، از آمریکا گریخت
وی تصریح کرد: افراد نفوذی این اتحادیه، از اسامی و سخنگویان و اعضای شرکت کننده در برنامههای ترتیب داده شده توسط چنین گروههایی، یادداشت برداری کرده بودند. عوامل این اتحادیه، حتی پلاکهای اتومبیل اشخاصی را که در این برنامهها حضور داشتند را ثبت کردند و سپس کارمندان اداره راهنمایی و رانندگی و یا افسران پلیس خائن را از طریق رشوه، وادار کرده بودند تا مالکان آنها را تعیین هویت کنند. هر چند که یکی از مجرمان اصلی برای فرار از پیگرد قانونی، از آمریکا گریخت، اما هیچ مجازات قابل توجهی برای آنها در نظر گرفته نشد. به دفتر ADL در کالیفرنیای شمالی دستور داده شده بود تا افرادی که پروندهها درباره آنها آماده شده بود، فایلهای مربوط به خود را ببینند، اما هیچ کس زندانی و یا محکوم به پرداخت جریمه نشد.پ
* این اطلاعات برای استفاده روزنامه نگاران طرفدار اسرائیل و رقبای این افراد تهیه میشد
این تحلیلگر آمریکایی در ادامه مینویسد: تعجبی ندارد که یک کارمند فراری در مقالهای که در «واشنگتن ریپورت در مورد مسائل خاورمیانه» منتشر شد، افشا کند که کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) نیز، اطلاعات این «دشمنان» را در اختیار دارد. این اطلاعات برای استفاده روزنامه نگاران طرفدار اسرائیل مانند «استیون امرسون» و به اصطلاح «کارشناسان تروریسم»، و همینطور توسط رقبای حرفهای، دانشگاهی و یا روزنامهای آن عده از افراد، استفاده میشد تا با این اطلاعات، آنها را وارد لیست سیاه کرده و یا بدنام و متهم سازند. آن چه که هرگز معلوم نشد، این است که اداره «تحقیقات مخالف» کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل، تحت سرپرستی «مایکل لوئیس»، پسر خاورشناس معروف دانشگاه «برنارد لوئیس»، منبع این اطلاعات افتراآمیز است.
* کنگره راههای پرداخت رشوه به نمایندگان را محدود ساخت اما، «آیپک» با ایجاد کمیتههای اقدام سیاسی این مشکل را حل کرد
وی در ادامه مقاله خود میافزاید: اما این بحثانگیزترین فعالیت «آیپک» نبود. در دهه ۱۹۷۰، هنگامی که کنگره مبلغی را که اعضای آن میتوانستند از حق الزحمه سخنرانان و امتیاز کتابها، در کنار حقوقشان دریافت کنند، محدود کرد، موجب شد که موثرترین روشهای «آیپک»، در دادن رشوه به اعضای کنگره، برای آنکه مطابق با خواستههای «آیپک» رأی دهند، دیگر کاربردی نداشتند. اعضای هیأت مدیره ملی «آیپک»، با بازگشت به ایالات خود و ایجاد کمیتههای اقدام سیاسی یا « PACs»، این مشکل را حل کردند.
* کمیتههای اقدام سیاسی از منافع ویژهای بهرهمند میشوند
کورتیس تاکید کرد: همانند بسیاری از شرکتهای بزرگ، اتحادیههای کارگری، اتحادیههای صنفی و گروههای دولتی، کمیتههای اقدام سیاسی نیز از منافع ویژهای بهرهمند میشوند. اما گروههای طرفدار اسرائیل، سرکش و نافرمان شدهاند. تا به امروز، حدود ۱۲۶ کمیته اقدام سیاسی حامی اسرائیل، ثبت شدهاند و در طی نسل گذشته، حداقل ۵۰ فعال، در هریک از انتخابات ملی، داشتهاند.
* کمک مالی نیم میلیون دلاری کمیتههای اقدام سیاسی به کاندیداها
این تحلیلگر آمریکایی افزود: در یک چرخه انتخاباتی، هر نفر رأی دهد، میتواند ۲۰۰۰ دلار به یک نامزد، کمک مالی کند؛ این در حالی است که یک کمیته اقدام سیاسی، قادر است تا ۱۰۰۰۰ دلار کمک کند. با این وجود، منافع ویژه ۵۰ کمیته اقدام سیاسی، میتواند به کاندیدایی که با رقیب سرسختی مواجه است و طبق خواستههای آنها در کنگره رأی داده است، تا نیم میلیون دلار، کمک مالی پرداخت کند. این مبلغ برای خرید زمان مورد نیاز در تلویزیون، برای انتخاب شدن در بیشتر مناطق کشور، کافی است.
* به جز تعداد انگشت شماری، همگی طبق خواسته «آیپک» رأی میدهند
وی مینویسد: حتی آن دسته از نامزدهای انتخاباتی که به این مبالغ نیازی ندارند نیز، مطمئنا نمیخواهند که این پول در انتخابات اولیه، به دست رقبای حاضر در حزب خودشان و یا در انتخابات عمومی، به دست رقیبی از حزب مخالف، بیافتد. در نتیجه، هنگامی که موضوع کمک به اسرائیل و یا دیگر جنبههای سیاست آمریکا در خاورمیانه، در میان باشد، به جز تعداد انگشت شماری از ۵۳۵ عضو سنا و مجلس، همگی طبق خواسته «آیپک» رأی میدهند.
* اسامی غلط انداز کمیتههای اقدام سیاسی
کورتیس میافزاید: یک چیز بسیار خاص دیگر نیز در مورد شبکه کمیتههای اقدام سیاسی «آیپک» وجود دارد. تقریبا تمامی آنها اسامی غلط اندازی دارند. چه کسی احتمال میدهد که «انجمن دولت خوب دره دلاور» در فیلادلفیا، «سانفرانسیسکوییها برای دولت خوب» در کالیفرنیا، «کاکتوس پک» در آریزونا، «بیور پک» در ویسکانسین، و حتی «آیسپک» در نیویورک، واقعا کمیتههای اقدام سیاسی حامی اسرائیلی باشند؟
ادامه دارد...
* کمکهای مالی هنگفت آمریکا به اسرائیل
کورتیس ادامه داد: آمریکاییها اخیرا میخوانند و میشنوند که «اسرائیل سالانه ۳ میلیارد دلار از بودجه کمکهای خارجی آمریکا دریافت میکند». این موضوع واقعیت دارد. اما مسأله این است که تنها در سال مالی ۱۹۹۷، اسرائیل از سایر بودجههای فدرالی آمریکا، دست کم ۵۲۵.۸ میلیون دلار، بیش از ۳ میلیارد دلار مذکور، از بودجه کمکهای خارجی دریافت کرده است و حتی علاوه بر این مبالغ، ۲ میلیارد دلار نیز به عنوان ضمانت پرداخت وام، دریافت کرده است. در نتیجه، مجموع کمکهای اهدایی و ضمانتهای بانکی به اسرائیل، در سال مالی ۱۹۹۷، بالغ بر ۵،۵۲۵،۸۰۰،۰۰۰ دلار بوده است.
* کنگره مجموع میزان کمکهای خارجی را تصویب میکند
وی تصریح کرد: هر کسی میتواند غولهای رسانهای را به خاطر کشف نکردن این ارقام، سرزنش کند زیرا هیچ یک هرگز چنین کاری نکردهاند. این ارقام توسط اندیشکده «واشنگتن ریپورت در مورد مسائل خاورمیانه» گردآوری شده است. هر چند که کنگره مجموع میزان کمکهای خارجی را تصویب میکند، اما واقعیت این است که بیش از یک سوم آن، به کشوری میرود که از نظر اندازه و جمعیت، از هنگ کنگ کوچکتر است و احتمالا هرگز در سنا و یا مجلس، اشارهای به آن نشده است. با این حال، این مسأله مدتهاست که در حال وقوع است.
* تقریبا تمام اعضای کمیتههای ذیربط و وابسته، یهودی هستند
این تحلیلگر آمریکایی مینویسد: احتمالا تنها اعضای کنگره که تقریبا از مجموع کمکهای سالانهای که اسرائیل از آمریکا دریافت میکنند، اطلاع دارند، جزو اعضای دارای امتیاز کمیته هستند که در واقع، این مبلغ را پنهان میکنند و تقریبا تمام اعضای کمیتههای ذیربط و وابسته، یهودی هستند و مبالغ هنگفتی را به عنوان کمکهای بلاعوض در مبارزات انتخاباتی، که توسط لابی اسرائیل در واشنگتن دی سی و کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل، سازماندهی شدهاند، دریافت کردهاند.
* به راستی کدام کشورها از آمریکا کمک مالی دریافت میکنند؟
وی میافزاید: این واقعیت، شامل رئیسجمهور، وزیر امور خارجه و سرپرست کمکهای خارجی نیز میشود. همه این افراد، بودجهای را پیشنهاد میکنند که شامل کمک به اسرائیل است؛ بودجهای که کنگره با آن موافقت میکند و یا آن را افزایش میدهد، اما هرگز قطع نمیشود. اما هیچ کس در شاخه اجرایی دولت آمریکا، به سایر دریافت کنندگان باقیمانده کمکهای آمریکا در دیگر کشورهای جهان، اشارهای نمیکند. کشورهایی که همگی در حال توسعهای هستند، که یا پایگاههای نظامی خود را در دسترس آمریکا قرار میدهند و یا جزو متحدان اصلی آمریکا در عرصه بینالملل هستند و دست آخر، کشورهایی هستند که بلایای طبیعی مانند زلزله، سیل و یا خشکسالی، آنها را در تغذیه مردم خود، ناتوان کرده است.
* سرانه تولید ناخالص داخلی اسرائیل در سال ۱۹۹۵، ۱۵،۸۰۰ دلار بود
کورتیس در ادامه مقاله خود مینویسد: اسرائیل، که مشکلاتش تنها ناشی از عدم تمایل در باز پس دادن زمینهایی است که در جنگ ۱۹۶۷ تصرف کرده، در ازای صلح با همسایگانش است و با این معیارها جور در نمیآید. در حقیقت، سرانه تولید ناخالص داخلی این رژیم در سال ۱۹۹۵، ۱۵،۸۰۰ دلار بود که پس از کشورهای انگلیس، با سرانه ۱۹،۵۰۰ دلار و ایتالیا با سرانه ۱۸،۷۰۰ دلار و پیش از کشورهای ایرلند با سرانه ۱۵،۴۰۰ دلار و اسپانیا با سرانه ۱۴،۳۰۰ دلار، قرار میگیرد. همه آن ۴ کشور اروپایی، سهم عمدهای در مهاجرت به آمریکا دارند اما با این وجود، هیچ یک از این کشورها، گروهی را برای لابی جهت کمکهای آمریکا، سازماندهی نکرده است. در عوض، هر ۴ کشور، کمکهای بلاعوض و داوطلبان خود را برای ایجاد توسعههای اقتصادی و کار امداد رسانی اورژانس به سایر مناطق نامساعد جهان، اعزام میکنند.
* بودجه ۱۵ میلیون دلاری، برای لابی اسرائیل در آمریکا
وی میافزاید: لابیای که اسرائیل و حامیان آن در آمریکا ایجاد کردهاند تا تمام این کمکها را سازماندهی کند و بحث در مورد آن را در گفتوگوهای داخلی ممنوع کرده است، با بودجه ۱۵ میلیون دلاری، ۱۵۰ کارمند و ۵ یا ۶ لابی کننده مسجل که دیدار با هر یک از اعضای کنگره را به طور یک به یک، یک یا دو بار در سال، سازماندهی میکنند، بسیار گستردهتر از کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل است.
*«هاداساه»، سازمان زنان صهیونیست، جریان ثابت بازدیدکنندگان آمریکایی یهودی را از اسرائیل، سازماندهی میکند
این تحلیلگر مینویسد: کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل، به نوبه خود میتواند از منابع «کنفرانس رؤسای سازمانهای عمده یهودی آمریکا» برداشت کند، که گروهی پوششی است که صرفا تلاشهای برخی از سازمانهای ملی یهودی را از جانب اسرائیل، هماهنگ میکند. در میان آنها، «هاداساه»، سازمان زنان صهیونیست، که جریان ثابت بازدیدکنندگان آمریکایی یهودی را از اسرائیل، سازماندهی میکند؛ کنگره یهودیان آمریکا که در میان اعضای سنتی جریان اصلی یهودیان میانه روی مایل به چپ، کمک به اسرائیل را سازماندهی میکند و کمیته یهودیان آمریکا، که نقش مشابهی را در جامعه یهودیان میانه رو و میانه روی مایل به راست ایفا میکند، قرار دارند. کمیته یهودیان آمریکا، گزارشی را منتشر میکنند که یکی از نشریههای اصلی لابی اسرائیل است.
* اتحادیه ضدافترای «بنای بریث»، بحث انگیزترین گروه لابی کننده اسرائیلی در آمریکا
کورتیس میافزاید: شاید بحث انگیزترین این گروهها، اتحادیه ضدافترای «بنای بریث» باشد. هدف اصلی و به شدت ستودنی این اتحادیه، حفاظت از حقوق شهروندی یهودیان آمریکایی است. هرچند که در طول نسل گذشته، این اتحادیه، به اعمال توطئه آمیزی دست زده است و با داشتن ۴۵ میلیون دلار بودجه، جزو یکی از ثروتمندترین گروههای نفرت است. در دهه ۱۹۸۰، در طول دوره تصدی رئیس «سیمور ریچ»، که تا ریاست کنفرانس رؤسا نیز پیش رفت، اتحادیه ضدافترا یا «ADL» تأسیس شد تا نامههای سالانه جمعآوری اعانه را پخش کند و به والدین یهودی در خصوص تاثیرات منفی افزایش حضور اعراب در محوطه دانشگاههای آمریکایی بر روی فرزندانشان هشدار دهد.
* اف بی آی از اعمال غیرقانونی ADL پرده برداشت
اخیرا، «اف بی آی» به دفاتر ADL در لس آنجلس و سان فرانسیسکو، یورش برد و کشف کرد که یکی از عوامل اتحادیه، فایلهایی را که از اداره پلیس سان فرانسیسکو ربوده شده بودند را خریداری کرده است، که دادگاهی دستور نابودی آنها را صادر کرده بود، زیرا حقوق شهروندی افرادی را که آنها جمعآوری کرده بودند را نقض کرده بودند. معلوم شد که اتحادیه ضد افترا، اطلاعاتی را که به طور غیرقانونی آماده شده و به دست آمدهاند را توسط خبرچینان خود در میان اعراب آمریکایی، آمریکاییهای آفریقایی تبار و گروههای ضد آپارتاید و گروههای صلحطلب و عدالتخواه، به فایلهای محرمانه خود اضافه کرده بود.
*مجرم اصلی برای فرار از پیگرد قانونی، از آمریکا گریخت
وی تصریح کرد: افراد نفوذی این اتحادیه، از اسامی و سخنگویان و اعضای شرکت کننده در برنامههای ترتیب داده شده توسط چنین گروههایی، یادداشت برداری کرده بودند. عوامل این اتحادیه، حتی پلاکهای اتومبیل اشخاصی را که در این برنامهها حضور داشتند را ثبت کردند و سپس کارمندان اداره راهنمایی و رانندگی و یا افسران پلیس خائن را از طریق رشوه، وادار کرده بودند تا مالکان آنها را تعیین هویت کنند. هر چند که یکی از مجرمان اصلی برای فرار از پیگرد قانونی، از آمریکا گریخت، اما هیچ مجازات قابل توجهی برای آنها در نظر گرفته نشد. به دفتر ADL در کالیفرنیای شمالی دستور داده شده بود تا افرادی که پروندهها درباره آنها آماده شده بود، فایلهای مربوط به خود را ببینند، اما هیچ کس زندانی و یا محکوم به پرداخت جریمه نشد.پ
* این اطلاعات برای استفاده روزنامه نگاران طرفدار اسرائیل و رقبای این افراد تهیه میشد
این تحلیلگر آمریکایی در ادامه مینویسد: تعجبی ندارد که یک کارمند فراری در مقالهای که در «واشنگتن ریپورت در مورد مسائل خاورمیانه» منتشر شد، افشا کند که کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) نیز، اطلاعات این «دشمنان» را در اختیار دارد. این اطلاعات برای استفاده روزنامه نگاران طرفدار اسرائیل مانند «استیون امرسون» و به اصطلاح «کارشناسان تروریسم»، و همینطور توسط رقبای حرفهای، دانشگاهی و یا روزنامهای آن عده از افراد، استفاده میشد تا با این اطلاعات، آنها را وارد لیست سیاه کرده و یا بدنام و متهم سازند. آن چه که هرگز معلوم نشد، این است که اداره «تحقیقات مخالف» کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل، تحت سرپرستی «مایکل لوئیس»، پسر خاورشناس معروف دانشگاه «برنارد لوئیس»، منبع این اطلاعات افتراآمیز است.
* کنگره راههای پرداخت رشوه به نمایندگان را محدود ساخت اما، «آیپک» با ایجاد کمیتههای اقدام سیاسی این مشکل را حل کرد
وی در ادامه مقاله خود میافزاید: اما این بحثانگیزترین فعالیت «آیپک» نبود. در دهه ۱۹۷۰، هنگامی که کنگره مبلغی را که اعضای آن میتوانستند از حق الزحمه سخنرانان و امتیاز کتابها، در کنار حقوقشان دریافت کنند، محدود کرد، موجب شد که موثرترین روشهای «آیپک»، در دادن رشوه به اعضای کنگره، برای آنکه مطابق با خواستههای «آیپک» رأی دهند، دیگر کاربردی نداشتند. اعضای هیأت مدیره ملی «آیپک»، با بازگشت به ایالات خود و ایجاد کمیتههای اقدام سیاسی یا « PACs»، این مشکل را حل کردند.
* کمیتههای اقدام سیاسی از منافع ویژهای بهرهمند میشوند
کورتیس تاکید کرد: همانند بسیاری از شرکتهای بزرگ، اتحادیههای کارگری، اتحادیههای صنفی و گروههای دولتی، کمیتههای اقدام سیاسی نیز از منافع ویژهای بهرهمند میشوند. اما گروههای طرفدار اسرائیل، سرکش و نافرمان شدهاند. تا به امروز، حدود ۱۲۶ کمیته اقدام سیاسی حامی اسرائیل، ثبت شدهاند و در طی نسل گذشته، حداقل ۵۰ فعال، در هریک از انتخابات ملی، داشتهاند.
* کمک مالی نیم میلیون دلاری کمیتههای اقدام سیاسی به کاندیداها
این تحلیلگر آمریکایی افزود: در یک چرخه انتخاباتی، هر نفر رأی دهد، میتواند ۲۰۰۰ دلار به یک نامزد، کمک مالی کند؛ این در حالی است که یک کمیته اقدام سیاسی، قادر است تا ۱۰۰۰۰ دلار کمک کند. با این وجود، منافع ویژه ۵۰ کمیته اقدام سیاسی، میتواند به کاندیدایی که با رقیب سرسختی مواجه است و طبق خواستههای آنها در کنگره رأی داده است، تا نیم میلیون دلار، کمک مالی پرداخت کند. این مبلغ برای خرید زمان مورد نیاز در تلویزیون، برای انتخاب شدن در بیشتر مناطق کشور، کافی است.
* به جز تعداد انگشت شماری، همگی طبق خواسته «آیپک» رأی میدهند
وی مینویسد: حتی آن دسته از نامزدهای انتخاباتی که به این مبالغ نیازی ندارند نیز، مطمئنا نمیخواهند که این پول در انتخابات اولیه، به دست رقبای حاضر در حزب خودشان و یا در انتخابات عمومی، به دست رقیبی از حزب مخالف، بیافتد. در نتیجه، هنگامی که موضوع کمک به اسرائیل و یا دیگر جنبههای سیاست آمریکا در خاورمیانه، در میان باشد، به جز تعداد انگشت شماری از ۵۳۵ عضو سنا و مجلس، همگی طبق خواسته «آیپک» رأی میدهند.
* اسامی غلط انداز کمیتههای اقدام سیاسی
کورتیس میافزاید: یک چیز بسیار خاص دیگر نیز در مورد شبکه کمیتههای اقدام سیاسی «آیپک» وجود دارد. تقریبا تمامی آنها اسامی غلط اندازی دارند. چه کسی احتمال میدهد که «انجمن دولت خوب دره دلاور» در فیلادلفیا، «سانفرانسیسکوییها برای دولت خوب» در کالیفرنیا، «کاکتوس پک» در آریزونا، «بیور پک» در ویسکانسین، و حتی «آیسپک» در نیویورک، واقعا کمیتههای اقدام سیاسی حامی اسرائیلی باشند؟
ادامه دارد...