سیام آبان روز جهانی تلویزیون است و فرصتی مناسب برای بازنگری در نقش رسانه ملی در زندگی مردم بهنظر میرسد. در واقع باید گفت که صداوسیما تنها یک ابزار سرگرمی محسوب نمیشود و نهادی راهبردی با رسالتی عمیق فرهنگی و اجتماعی محسوب است. این رسانه باید در مسیر حرکت جامعه به سوی الگوی تراز انقلابی و اسلامی گام بردارد و از ایفای این وظیفه خطیر غافل نماند.
به گزارش صراط به نقل از نوبنیاد، به این معنا که تولید محتواهای جذاب و خلاقانه بدون شک بخشی از مأموریت رسانه است اما نباید هدف نهایی را تحتالشعاع قرار دهد. مدیران فعلی رسانه ملی یعنی پیمان جبلی و وحید جلیلی نشان دادهاند که فهم دقیقتری از مفاهیم ملی و هویتی نسبت به اخلاف خود دارند. رویکرد آنها بر پایه تقویت هویت ایرانی اسلامی و حمایت از ارزشهای بومی استوار است. این نگاه مثبت میتواند زمینهساز ایجاد فضای سالمتر در فضای مجازی و حقیقی باشد، اما با این حال فشارهای موجود از سوی گروههای مختلف و انتظارات بازار سرگرمی چالشهایی جدی پیش روی مدیران قرار داده است.
نکته مهم نیز در همین لحظه رخ مینماید؛ در واقع نباید اجازه داد فشارها باعث شوند تلویزیون و رادیو به محفلی برای بازگشت سلبریتیها تبدیل شوند. حضور برخی چهرههای مشهور اگرچه میتواند مخاطب جذب کند اما نباید منجر به ترویج سبک زندگیهای ناسالم یا بیتوجهی به ارزشهای اخلاقی شود. البته که نمیتوان درها را کاملاً بست و واقعیتهای جامعه را نادیده گرفت اما نباید به این افراد باج داد. زیرا تمام امکانات رسانه ملی نباید در اختیار کسانی قرار گیرد که ممکن است پیامهای ضدفرهنگی را به صورت ناخودآگاه منتقل کنند.
تعادل میان جذب مخاطب و حفظ اصول ارزشی کلید موفقیت رسانه ملی است. برنامهسازی هوشمندانه میتواند همزمان هم نیازهای سرگرمی مردم را پاسخ دهد و هم افقهای فکری و معنوی آنان را ارتقا بخشد. استفاده از ظرفیت نخبگان هنری متعهد و جوانان مستعد میتواند جایگزین مناسبی برای اتکا صرف به سلبریتیهای مطرح باشد. این رویکرد ضمن کاهش وابستگی به چهرههای جنجالی میتواند جریانسازیهای مثبت در سطح جامعه ایجاد کند.
صداوسیما باید صدای ملت مبعوث باشد نه اینکه به امکانی برای تاختوتاز گروههای خاص یا همان غربگراهای بیوطن تبدیل شود. به عبارت دیگر، اعتماد عمومی سرمایه اصلی این رسانه است و هرگونه انحراف از مسیر اصلی میتواند این سرمایه را تهدید کند.
در روز جهانی تلویزیون لازم است یادآوری کنیم که قدرت نرم ایران در منطقه و جهان تا حد زیادی مدیون عملکرد درست رسانه ملیست که اگر نبود هیچوقت مورد حمله آمریکا و اسرائیل در دفاع مقدس دوازدهروزه و جنگ رمضان قرار نمیگرفت.
در همین راستا، حرکت در مسیر استقلال فرهنگی و تقویت بنیه فکری مخاطبان اولویت اصلی باید باشد. امید است با مدیریت شایسته و آگاهی نسبت به حساسیتهای موجود رسانه ملی بتواند نقش خود را به عنوان سنگر فرهنگی نظام جمهوری اسلامی ایفا کند و از لغزشهای احتمالی در دام سلبریتیپروری مصون بماند.