چه کسی آمارها را در دهان احمدی نژاد می گذارد؟

"صراط"- یکی از مجادلاتی که گاهی بین مدیران اجرایی و کارشناسان رخ می دهد، موضوع ارائه آمارها است چرا که یکی از مناقشات اصلی این آمارها اگر بحث صحت آن نباشد، ملاک های بدست آمدن آن است که گاهی باعث می شود در سطح جامعه شاهد اختلاف نظرهایی پیرامون این مسئله باشیم.
اما مدتی است برخی آمارهایی که از سوی مسئولان دولت اعلام می شود، با واکنش نه فقط کارشناسان بلکه نمایندگان مجلس شورای اسلامی که علاوه بر تصویب قوانین جاری، وظیفه نظارت بر اجرای آن توسط دولت را هم دارند مواجه می شود.
مدتی پیش که محمود احمدی نژاد نرخ رشد 5.2 درصدی را برای کشور اعلام کرد، با توجه به قرائن و شواهدی که در زندگی مردم بصورت ملموس مشاهده می شود، کارشناسان و صاحب نظران بهت و حیرتشان را از ارائه چنین نظری توسط بالاترین مقام اجرایی کشور اعلام داشتند.
با توجه به اینکه پارامترهای مشخصی از جمله درصد بیکاری در کشور، وضعیت سود دهی و فعالیت کارخانه ها، میزان موجودی صندوق ذخیره ارزی و تورم در جامعه برای ارزیابی نرخ رشد اقتصادی حائز اهمیت است ادعای رئیس جمهور مورد نقد و بررسی بسیاری از تحلیلگران قرار گرفت.
غلامرضا مصباحی مقدم که علاوه بر مسئولیت ریاست کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی، بعنوان یکی از کارشناسان اقتصادی اظهار نظر می کند، با اعلام حیرتش از آمارهای احمدی نژاد گفت:" نشانه هایی داریم که به چنین رشدی نرسیده ایم و از جمله آن مسئله افزایش نرخ بیکاری و تعطیلی کارخانجات است".


این نماینده مجلس شورای اسلامی در خصوص میزان اطلاعات خودش از رشد اقتصادی کشور گفت: "ما در مجلس مطلع نیستیم چون نمی توانیم بررسی مستقل داشته باشیم".
وی در واکنش به این سوال که آقای احمدی نژاد این آمارهای جالب را از کجا می آورد گفت: "چه عرض کنم باید از خودشان بپرسید".
رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی در توضیح ریشه ابراز چنین آمارهایی به غیر تخصصی بودن آن اشاره کرد و گفت: "این نرخی که از سوی رئیس جمهور اعلام شده مستند به آمار و داده های اقتصادی نیست."
غلامرضا مصباحی مقدم برای اظهاراتش شاهد مثالی آورد و اعلام کرد: "نشانه هایی داریم که نشان می دهد چنین نرخی درست نیست. یکی از این نشانه ها مسئله اشتغال است که بیکاری افزایش یافته و موضوع دیگر تعطیلی بخش هایی از کارخانجات متوسط و کوچک و زیر ظرفیت کار کردن بخش دیگری از کارخانجات است."
اما بعد از آنکه مسئولان مستقیم تصویب و نظارت بر بودجه و مسائل اقتصادی کشور با منطق و استدلال اینگونه آمارهای رئیس دستگاه اجرایی کشور را به چالش می کشند آیا می توان انتظار داشت که مردم دیگر اظهارات محمود احمدی نژاد را به آسانی بپذیرند؟
بسیاری از تحلیلگران و ناظران سیاسی بارها در واکنش به ریشه ارائه چنین آمارهایی توسط شخص اول اجرایی کشور، به فقر اطلاعاتشان پیرامون این موضوع اعتراف کرده اند.



با در نظر اشتن این مناقشات؛ اگر فرضیه اعلام یک کاندیدا توسط دولت برای انتخابات آتی ریاست جمهوری صحت داشته باشد، شخص رئیس جمهور چگونه می خواهد در آن ایام مقابل مردم به ارائه آمارخدمات 8ساله دولتش بپردازد؟ درحالی که مردم با دنیایی از تردید به عملکرد هر چند درست دولت نگاه کنند.
به نظر می رسد که اگر مدیران اجرایی با دقت بیشتری به ارائه آمار و کارنامه مدیریتیشان بپردازند نه تنها خللی در ارادت مردم به آنها ایجاد نمی شود، بلکه دیگر مسئولان نظارتی با اعلام برائت از این آمارها کارنامه درخشان و مملو از تدبیر دولت را به چالش نخواهند کشید.