" صراط ورزشی "- تقديم موقعيت صددرصد گل به يك همتيمي، امروز شايد براي هيچ فوتباليستي
قابل درك نباشد اما در فاصله كمتر از 20 سال قبل، دوستي و همدلي با
مليپوشان فوتبال كاري ميكرد كه حتي موقعيتهاي تك به تك خود را هم در
اختيار همتيميهايشان قرار ميدادند و پلهاي ميشدند براي بالا بردن
دوستانشان. اسطوره اين فداكاريها هم كسي نبود جز خداداد عزيزي كه بارها و
بارها موقعيتهايش را در اختيار علي دايي قرار داد تا به آقاي گلي او كمك
شاياني كرده باشد. سالهايي كه در راه صعود به جام جهاني 1998 سپري شد، پر
بود از اين اتفاقها كه مليپوشان را براي اهالي فوتبال دوستداشتنيتر
ميساخت و هواداران را در حمايت از آنها همدلتر! به همين مناسبت با خداداد
عزيزي همراه ميشويم در مرور خاطرات بازي ايران - كره در سال 1996،
مسابقهاي كه مملو از فداكاريهايي از جنس فوتبال بود.
بازي ايران - كره ناخودآگاه همه ما را به ياد پيروزي 6-2 ايران در سال 1996 مياندازد...
آن نتيجه تا هميشه ماندني شد. يكي از بهترين خاطرات فوتبالي همه ما از آن سالها همين برد 6-2 است.
قبول داريد تنها با اتكا به جو دوستانهاي كه در تيم حاكم بود توانستيد پيروز شويد؟
واقعا همينطور است. ما به معني واقعي كلمه با هم رفيق بوديم، دوست بوديم و همين رفاقت و دوستي آن نتايج را رقم ميزد.
2- يك عقب بوديد كه در نيمه دوم علي دايي پاس داد و شما گل مساوي را زديد اما بعد از آن حسابي براي دايي جبران كرديد!
شايد باورتان نشود اما در آن لحظات به تنها چيزي كه فكر نميكرديم اين بود كه چه كسي گل ميزند. ما تنها ميخواستيم ببريم كه برديم!
اما اينطور تصور ميشد كه همه تلاشتان را ميكنيد تا علي دايي آقاي گل شود.
واقعيت اين است كه در مجموعه ما كسي دنبال آمار گل نبود، خيليها اصلا به آقاي گلي و اين حرفها فكر نميكردند و قشنگي حال و هواي آن روزها را الان ميفهميم.
اگر موقعيتي كه در اختيار علي دايي قرار داديد را خودتان گل ميكرديد و پنالتي را هم ميزديد، آمار گلهايتان با دايي برابر ميشد، به اين موضوع فكر نميكرديد؟
من هنوز هم فكر ميكنم موقعيت علي واقعا بهتر از من بود و اعتقاد دارم كه او چارچوب دروازه را خوب پيدا ميكرد.
يعني پشيمان نيستيد از فداكاريهايي كه انجام داديد؟
اصلا از اينكه موقعيتهاي گلم را در اختيار علي گذاشتم پشيمان نيستم و هميشه فكر ميكنم دوران فوتبالي خيلي خوبي داشتم.
همه اينها در حالي بود كه در آن زمان خيليها ميگفتند كه با علي دايي مشكل داريد!
من هيچوقت با علي مشكل نداشتم و الان هم ارتباط بسيار خوبي با او دارم، تنها 2 بار با هم بحث كرديم كه آن هم موضوع مهمي نبود.
دلخوريتان سر چه بود؟!
يك بار قبل از بازي ايران - استراليا بود و يك بار هم سال 2000 قبل از بازي با آمريكا.
اما در همان بازي استراليا ديديم كه علي دايي به شما پاس همان گل استثنايي را داد!
بله، عرض كردم كه اصلا موضوعهاي مهمي نبود. يك بار سر نوار كاست با هم بحث كرده بوديم و يك بار هم در رستوران. به هر حال ما در يك خانواده بوديم و حتي دو برادر هم ممكن است گاهي با هم بحث و جدل داشته باشند، چه برسد به آن تيم كه همه در آن ستاره بودند و كار كمي سختتر ميشد.
با تجربههايي كه داريد، در حال حاضر رمز پيروزي مقابل كره را چه ميبينيد؟!
اگر بچهها براي بردن به زمين مسابقه بروند ما بيشك برنده خواهيم بود. تنها بايد همه براي برد بروند. چه سيستم، چه بچهها، چه حمايتي كه طرفداران از تيم ملي ميكنند همه بايد در شأن يك تيم برنده باشد.
بازي ايران - كره ناخودآگاه همه ما را به ياد پيروزي 6-2 ايران در سال 1996 مياندازد...
آن نتيجه تا هميشه ماندني شد. يكي از بهترين خاطرات فوتبالي همه ما از آن سالها همين برد 6-2 است.
قبول داريد تنها با اتكا به جو دوستانهاي كه در تيم حاكم بود توانستيد پيروز شويد؟
واقعا همينطور است. ما به معني واقعي كلمه با هم رفيق بوديم، دوست بوديم و همين رفاقت و دوستي آن نتايج را رقم ميزد.
2- يك عقب بوديد كه در نيمه دوم علي دايي پاس داد و شما گل مساوي را زديد اما بعد از آن حسابي براي دايي جبران كرديد!
شايد باورتان نشود اما در آن لحظات به تنها چيزي كه فكر نميكرديم اين بود كه چه كسي گل ميزند. ما تنها ميخواستيم ببريم كه برديم!
اما اينطور تصور ميشد كه همه تلاشتان را ميكنيد تا علي دايي آقاي گل شود.
واقعيت اين است كه در مجموعه ما كسي دنبال آمار گل نبود، خيليها اصلا به آقاي گلي و اين حرفها فكر نميكردند و قشنگي حال و هواي آن روزها را الان ميفهميم.
اگر موقعيتي كه در اختيار علي دايي قرار داديد را خودتان گل ميكرديد و پنالتي را هم ميزديد، آمار گلهايتان با دايي برابر ميشد، به اين موضوع فكر نميكرديد؟
من هنوز هم فكر ميكنم موقعيت علي واقعا بهتر از من بود و اعتقاد دارم كه او چارچوب دروازه را خوب پيدا ميكرد.
يعني پشيمان نيستيد از فداكاريهايي كه انجام داديد؟
اصلا از اينكه موقعيتهاي گلم را در اختيار علي گذاشتم پشيمان نيستم و هميشه فكر ميكنم دوران فوتبالي خيلي خوبي داشتم.
همه اينها در حالي بود كه در آن زمان خيليها ميگفتند كه با علي دايي مشكل داريد!
من هيچوقت با علي مشكل نداشتم و الان هم ارتباط بسيار خوبي با او دارم، تنها 2 بار با هم بحث كرديم كه آن هم موضوع مهمي نبود.
دلخوريتان سر چه بود؟!
يك بار قبل از بازي ايران - استراليا بود و يك بار هم سال 2000 قبل از بازي با آمريكا.
اما در همان بازي استراليا ديديم كه علي دايي به شما پاس همان گل استثنايي را داد!
بله، عرض كردم كه اصلا موضوعهاي مهمي نبود. يك بار سر نوار كاست با هم بحث كرده بوديم و يك بار هم در رستوران. به هر حال ما در يك خانواده بوديم و حتي دو برادر هم ممكن است گاهي با هم بحث و جدل داشته باشند، چه برسد به آن تيم كه همه در آن ستاره بودند و كار كمي سختتر ميشد.
با تجربههايي كه داريد، در حال حاضر رمز پيروزي مقابل كره را چه ميبينيد؟!
اگر بچهها براي بردن به زمين مسابقه بروند ما بيشك برنده خواهيم بود. تنها بايد همه براي برد بروند. چه سيستم، چه بچهها، چه حمايتي كه طرفداران از تيم ملي ميكنند همه بايد در شأن يك تيم برنده باشد.