برده هايي به نام ديپلمات هاي كانادا

به گزارش صراط، رفتار وزارت خارجه كانادا به عنوان برده ديپلماتيك و جاسوسي ديگر رژيم ها مسبوق به سابقه است. اين وزارتخانه در محافل ديپلماتيك جهاني به عنوان برده انتحاري آمريكا و اسرائيل معروف است.
اقدام روز جمعه وزارت خارجه كانادا در اعلام تعطيلي سفارت اين كشور در ايران و قطع روابط دو جانبه اين پرسش را پيش كشيده كه هدف مقامات اتاوايي از تعطيلي يك سفارت نيمه تعطيل چيست؟ توضيح اينكه فعاليت سفارت مذكور از ماه ها قبل به مرز تعطيلي رسيده و در حد كنسولي فعاليت مي كرد. ادعاي مقامات كانادايي مبني بر اينكه «ايران اصلي ترين تهديد براي صلح جهاني است و فعاليت هاي اتمي ايران در كنار اظهارات خصمانه عليه اسرائيل و حمايت از دولت سوريه، علت تصميم به قطع روابط است» بلافاصله با استقبال نخست وزير منزوي رژيم صهيونيستي مواجه شد كه علنا از حضور نمايندگان 120 كشور عضو جامعه جهاني در اجلاس غيرمتعهدها در تهران ابراز خشم كرده بود. نتانياهو گفت: من به نخست وزير كانادا به دليل اين تصميم شجاعانه تبريك مي گويم، اين بايد الگوي جامعه جهاني شود.
يادآور مي شود روز گذشته توني بورمن مدير سابق تلويزيون ملي كانادا(CBC) با اشاره به اقدام دولت كانادا در قطع روابط با ايران گفت: به نظر مي آيد كانادا وزير خارجه جديدي پيدا كرده به نام بنيامين نتانياهو(!)
البته اظهارات مقامات كانادايي و استقبال نخست وزير اسرائيل از موضع اخير آنان بدون نياز به هيچ سند ديگري، نشان مي دهد كه حاكمان اتاوا بردگان سياسي تل آويو به شمار مي روند. اما حقيقت مهم ديگر، اشاره به اين واقعيت است كه سفارت كانادا در تهران پس از تسخير لانه جاسوسي آمريكا در سال 58 تبديل به ايستگاه سازمان سيا شده و در حد خبرچين اين سازمان تنزل يافته بود.
روزنامه كانادايي گلوب اندميل بهمن 1388 با انتشار گزارش مستندي فاش كرد: كن تيلور سفير وقت كانادا در ايران، در بحبوحه تسخير لانه جاسوسي و عمليات شكست خورده چنگال عقاب [طبس] به طور جدي براي سازمان سيا كار مي كرد و تيلور در گفتگو با گلوب اندميل و در پاسخ به اين پرسش كه آيا فعاليت هاي جاسوسي شما در ايران فاش شد يا خير، گفت: ايرانيان به هيچ وجه نمي توانستند اين موضوع را تحمل كنند و كشف اين ارتباط مي توانست تبعات بسيار سنگيني براي من به همراه داشته باشد.
اين روزنامه تصريح كرده بود: اگرچه فعاليت هاي جاسوسي تيلور از جمله جمع آوري اطلاعات براساس توافقي سري بين دول كانادا و آمريكا مخفي نگاه داشته شد اما چند سال بعد نقش وي در پناه دادن و سپس فراري دادن شش نفر از كارمندان سفارت آمريكا به خارج از ايران فاش شد كه البته با تقدير رسمي كاخ سفيد همراه بود.
رابرت رايت، مورخ معروف دانشگاه ترنت در جديدترين كتاب خود نوشته بود: جو كلارك، نخست وزير وقت كانادا از بيم اينكه افشاي جاسوسي يك ديپلمات كانادايي براي آمريكا تبعات سوءسياسي در داخل كشور به همراه داشته باشد، اصرار داشت اين همكاري و نقش تيلور مخفي بماند.
تيلور در واكنش به انتشار اين كتاب با عنوان «مامور ما در تهران» به گلوب اندميل گفت «فكر نمي كردم روزي اين راز فاش شود. اين موضوع براي 30 سال مخفي مانده بود و انتظار داشتم تا 30 سال ديگر نيز مخفي بماند». وي در واكنش به عبارت
«de facto CIA station chief» كه معادل «مسئول غيررسمي سيا» است و در كتاب رايت به عنوان يكي از القاب تيلور به آن اشاره شده بود، گفته بود «من دقيقا چنين نقشي در تهران داشتم».
گلوب اندميل مي نويسد: از آن زمان به بعد تمامي فعاليت هاي جاسوسي و اطلاعاتي آمريكا در ايران از طريق تيلور انجام مي گرفت و اطلاعاتي كه وي روزانه به آمريكا مخابره مي كرد توسط دو افسر ارشد در اداره تحليل اطلاعات اتاوا بررسي مي شد و در اختيار پت بلك، دستيار وزير اطلاعات و امنيت وقت كانادا قرار مي گرفت. اين اطلاعات سپس در اختيار كلارك و مك دانالد قرار مي گرفت و پس از آن به كنث كورتيس، سفير وقت آمريكا در كانادا منتقل مي شد.