البته واجب بودن حجاب برای زنان از ضروریات دین مبین اسلام است. و این امر از نظر قرآن، گفتار پیامبر(صلی الله علیه و آله) و امامان معصوم (علیهم السلام) و نیز به حکم عقل و اجماع رأی فقها و علمای اسلام امری ثابت است.
در مقالات گذشته که در مورد حجاب ارائه شد ابعاد مختلفی از این واجب مورد بررسی قرار گرفت و در این مقاله بعد خانوادگی حجاب را بطور خلاصه و کوتاه مطرح می کنیم:
یكی از فواید مهم حجاب در بُعد خانوادگی، اختصاص یافتن التذاذهای جنسی، به محیط خانواده و در كادر ازدواج مشروع است. اختصاص مذكور، باعث پیوند و اتصال قویتر زن و شوهر، و در نتیجه استحكام بیشتر كانون خانواده میگردد؛ و برعكس، فقدان حجاب باعث انهدام نهاد خانواده است.
یكی از نویسندگان، تأثیر برهنگی را در اضمحلال و خشكیدن درخت تنومند خانواده، این گونه بیان كرده است:
در جامعهای كه برهنگی بر آن حاكم است، هر زن و مردی، همواره در حال مقایسه است؛ مقایسهی آنچه دارد با آنچه ندارد؛ و آنچه ریشهی خانوده را میسوزاند این است كه این مقایسه آتش هوس را در زن و شوهر و مخصوصاً در وجود شوهر دامن میزند. زنی كه بیست یا سی سال در كنار شوهر خود زندگی كرده و با مشكلات زندگی جنگیده و در غم و شادی او شریك بوده است، پیداست كه اندك اندك بهار چهرهاش شكفتگی خود را از دست میدهد.
در چنین حالی كه سخت محتاج عشق و مهربانی و وفاداری همسر خویش است، ناگهان زن جوانتری از راه میرسد و در كوچه و بازار، اداره و مدرسه، با پوشش نامناسب خود، به همسر او فرصت مقایسهای میدهد؛ و این مقدمهای میشود برای ویرانی اساس خانواده و بر باد رفتن امید زَنی كه جوانی خود را نیز بر باد داده است؛ و همهی خواهران جوان لابد میدانند كه هیچ جوانی نیست كه به میانسالی و پیری نرسد و لابد میدانند كه اگر امروز آنان جوان و با طراوتاند در فردای بیطراوتی آنان، باز هم جوانانی هستند كه بتوانند برای خانوادهی فردای آنها، همان خطری را ایجاد كنند كه خود آنان امروز برای خانوادهها ایجاد میكنند.(غلامعلی حداد عادل، فرهنگ برهنگی و برهنگی فرهنگی، ص 69ـ70)
در این قسمت نوشتارمان را با دو سوال در مورد حجاب و پاسخ آنها توسط مراجع عظام ادامه می دهیم:
حضور زنان در کوچه و بازار، بدون وجود ضرورت و سر و کار داشتن بیش از حد با نامحرمان چگونه است؟
آیة الله فاضل لنکرانی(ره):
مناسب نیست، بلکه در بعضی موارد جایز نیست.
آیة الله صافی گلپایگانی(دام ظله):
خلاف سنن اسلامی و التزام به عفت و پرهیز از اختلاط با بیگانه است.
آیة الله تبریزی(ره):
مقتضای عفت آن است که از صحبت با نامحرم در غیر موارد حاجت پرهیز نماید و نیز در کوچه و بازار در صورتی که در معرض نگاه نامحرم باشد به غیر از مقدار حاجت و ضرورت مکث ننماید.
آیة الله سیستانی(دام ظله):
اگر با رعایت احکام شرع باشد اشکال ندارد اگر چه بهتر این است که ترک شود.
آیة الله مکارم شیرازی(دام ظله):
در برخورد و گفتگو با نامحرمان به گفتگوهای عادی اکتفا کنند.
در مجالس عروسی و زنانه، زنان لباسهایی را می پوشند که نیمه عریان بوده و روز به روز هم این پوششها رقیق تر و نامناسب تر می گردد. پوشش این لباسها که غالباً الگوگیری از مدلهای غربی و کفار می باشد اگر تشبه به کفار محسوب شود، چه صورتی دارد؟
آیة الله مکارم شیرازی(دام ظله):
این گونه پوششها از نظر شرعی اشکال دارد حتی اگر در مجالس زنان باشد.
آیة الله فاضل لنکرانی(ره):
اگر عرفاً تشبه به کفار باشد حرام است و الا مناسب نیست که زنان حتی در بین خود از این لباسها که باعث از بین رفتن حیا می شود، استفاده کنند.
آیة الله سبحانی(دام ظله):
هر گاه مایه فساد و یا ترویج فساد است خودداری کنید. توصیه این است که انسان از غربزدگی به جایی نمی رسد و پوشیدن لباس غربیان مایه ترقی نیست، بلکه سبب ترقی، علم و ایمان است.
آیة الله نوری همدانی(دام ظله):
تقلید از غرب کار صحیحی نیست و بر زنان لازم است مسئله پوشش اسلامی را کاملاً رعایت نموده و خود را از نامحرم حفظ نمایند.
(صمد آقا چشم در میآورد)
حرام اندر حرام اندر حرام است