شعری زیبا برای آرمیتا

دلم خواست دوباره برایش بنویسم.بی اراده...و نوشتم...شاید هم خوب نشد ... اما کمی آرامم کرد:

موهای من ! مال بابا!...مخصوص افسونگری بود

بابا دلش مال من بود...من شیوه ام دلبری بود

می گفت مامانم همیشه: دختر! تو بابایی هستی!

اما حقیقت چنین است: بابای من ، دختری بود!

یک روز آرامشم را طوفان دشمن به هم ریخت

موهای من سرنوشتش شام پریشان تری بود

بابای من شد کبوتر! من ماندم و آن زنی که ...

انگیزه ی بودن او حالا فقط "مادری" بود

هر شب در آغوش مادر، من بودم و خواب بابا

با بوسه هایی که طعم اش گیلاس شیرین تری بود

من دختر سرزمین آلاله های شهیدم

من دختر عاشقی که...نام جدیدم "پری" بود