سوء استفاده ضد انقلاب از اختلاف بر سر رویت ماه!

"صراط"- رسانه های معاند و ضد انقلاب به دلیل کمبود سوژه مناسب برای تفرقه افکنی میان مردم اینبار اعلام کردن عید فطر و اختلافات میان برخی مراجع در این زمینه را در کانون توجه قرار داده و این پدیده را یک اقدام ضد حکومتی تعبیر کردند .

به گزارش سرویس سیاسی صراط ، با وجود اینکه  دفتر رهبر معظم انقلاب اسلامی  روز یکشنبه را اول ماه شوال و عید فطر اعلام کرده بود ، روز گذشته تعدادی از مراجع اعزام قم ، به دلیل "عدم مشاهده هلال ماه با چشم غیر مسلح"  دوشنبه را عید اعلام کردند و همین امر هم باعث سوء استفاده ضد انقلاب و سوء برداشت عده ای از این جریان و کشیدن این مسئله به مقاصد سیاسی شده است .

پایان یک ماه قمری و آغاز ماه بعد آن با ظهور هلال ماه جدید در آسمان رقم می خورد ، این فرایند بسیار ساده ، گاهی آنقدر به چالش کشیده می شود که گویی قرار است برای اولین بار در تاریخ خلقت، ماه طلوع کند و اولین ماه قمری آغاز شود .

این داستان که سالی یکبار آن هم در آستانه عید فطر(اول ماه شوال) شروع می شود و در روز عید به اوج خود می رسد در بعضی از سالهای نه چندان دور، حرف و حدیثهای آشکار و نهانی را به راه انداخته و جالب آنجاست است که این حساسیت ها در تعیین اول ماه، تنها در پایان رمضان دیده می شود و بعد از عید فطر دیگر کسی سراغی از اول ماه نمی گیرد و آن هم به دلیل ویژگی خاص عید آخر رمضان یعنی حرام بودن روزه گرفتن در روز عید فطر است .

برای روشن شدن این موضوع ،ابتدا باید به راههای شناخت اول ماه اشاراتی داشته باشیم:
مرحله اول؛ بنا بر آنچه در دستورات دین مبین اسلام قید شده است :"عید فطر زمانی اتفاق خواهد افتاد که  خود شخص هلال ماه جدید را ببیند و در این دیدن هم دچار اشتباه یا خطای دید نشده باشد ، چنین کسی اگر همه عالم و آدم گفتند که فردا اول ماه نیست؛ برای او اول ماه است و نباید روزه بگیرد" .

مرحله دوم؛ اگر به گونه ای برای شخص اطمینان قلبی حاصل شود که مثلا امروز اول ماه است  و این اطمینان ممکن است  از راههای گوناگونی  حاصل شود ، مانند اینکه عده ای افراد مورد وثوق و اطمینان خودشان ماه را دیده باشند و فرد از گفته آنان مطمئن شود که امروز اول ماه است .
در این مرحله؛ آنچه می توان از این رهگذر به آن اعتماد کرد و بر اساس آن با مرجع تقلید همراه شد "اطمینان" است ، به این معنا که اگر فرد از طریق اعلام مرجع تقلید خود اطمینان پیدا کرد که مثلا امروز اول ماه (عید فطر) است؛ باید بر اساس این اطمینانی که پیدا کرده است آن روز را اول ماه دانسته و روزه نگیرد

البته این نکته هم حائز اهمیت است که برخی مراجع معظم تقلید مانند مقام معظم رهبری و آیت الله مکارم شیرازی ، گفته واسطه را قبول ندارند و از نظر ایشان تنها سخن کسی پذیرفته است که خودش ماه را دیده باشد، مگر آنکه شنونده از سخن این واسطه اطمینان پیدا کند که ماه رۆیت شده است.

مقام معظم رهبری می فرماید:
باید دو نفر عادل خودشان براى انسان شهادت بدهند كه ماه را دیده‏اند و اگر رۆیت ماه را با واسطه نقل كنند، كافى نیست؛ مگر آنكه از گفته آنان، اطمینان به رۆیت هلال پیدا شود.
مرحله سوم ؛ حکم حاکم . مقام معظم رهبری در توضیح این مورد می فرماید:
منظور از حکم حاکم، اظهار نظر و رأى او راجع به اول ماه است و منظور از حاكم، مجتهد جامع‌الشرایط و در درجه اول ولىّ امر مسلمین است.
بنابراین همینکه ولی امر مسلمین حکم کند که مثلا امروز اول ماه است بر جامعه اسلامی لازم می آید که آن روز اول ماه بدانند.
در این میان از فتوای برخی مراجع مانند آیت الله سیستانی به نظر می رسد که ایشان این راه سوم را قبول ندارد و به نظر ایشان اول ماه از این راه ثابت نمی شود ،زیرا در حکم رویت ماه عنوان می کند :
ثبوت هلال نیاز به رۆیت یا شهادت عدول یا اطمینان شخصى دارد و حكم مرجع اثرى در آن ندارد.
در این میان ممکن است برخی افراد این نکته را هم مطرح کنند که : مرجع تقلید من امروز را عید اعلام کرده، من هم که مقلد او هستم پس وظیفه دارم که امروز را عید دانسته و روزه نگیرم  اما این پندار غلطی است که هیچ مرجعی به آن فتوا نداده است.

مقام معظم رهبری در این باره می فرماید:

در ثبوت اول ماه تقلید راه ندارد ؛ یعنی اینکه امروز اول ماه است یا نه، حکم شرعی نیست که تقلیدی باشد.

آیت الله سیستانی هم همین نظر را دارد و معتقد است :" در این باره ثبوت اول ماه از راه تقلید این امر تقلیدى نیست ثبوت هلال نیاز به رۆیت یا شهادت عدول یا اطمینان شخصى دارد و حكم مرجع اثرى ندارد.

با توجه به نکات فوق به نظر می رسد این امر بر خوانندگان محترم مسجل شده باشد که بحث رویت هلال ماه و عید فطر تنها یک اختلاف فقهی میان مراجع تقلید است که با توجه به گستردگی دین مبین اسلام رخ دادن آن در میان بزرگان دین چیزی عادی و قابل قبول است و به نظر هم نمی رسد که اختلافات سیاسی در آن نقشی داشته باشد و صرفا مسئله ای فقهی است .