صبح روز شنبه دوم آبان‌ماه ۱۴۰۵، رئیس‌جمهور، مسعود پزشکیان، در آیین سرشماری نفوس و مسکن با سخنان خود حاشیه برای امنیت و منافع ملی و پالس ضعف به دشمن صادر کرد. پزشکیان در این مراسم اظهار کرد: «باید از وضعیت نه جنگ، نه صلح خارج شویم تا بتوانیم در محیطی شفاف و قابل پیش‌بینی برنامه‌ریزی کنیم.»
به گزارش صراط به نقل از نوبنیاد، وی نیز در بخشی دیگر از سخنان خود گفت: «مقام معظم رهبری شهید دستور دادند که از حالت نه جنگ، نه صلح خارج شویم، زیرا در بلاتکلیفی نمی‌توان برنامه‌ریزی کرد. بنابراین، ضرورت دارد از این وضعیت خارج شویم؛ از همین رو، مقام معظم رهبری شهید دستور دادند بروید و جنگ را تمام کنید. اما این نامردها قاعده را به هم زدند. ولی باز هم معتقدم باید برویم و از وضعیت نه جنگ، نه صلح خارج شویم.»
اظهارات رئیس‌جمهور بر خروج از وضعیت «نه جنگ، نه صلح»، البته با اتخاذ موضعی از افراد نزدیک به دولت همراه بود. در همین راستا، سایت دولت مصاحبه‌ای با کوروش احمدی، دیپلمات پیشین، انجام داد. وی در این گفت‌وگو، اظهاراتی همراه با ضعیف‌نمایی در توجیه مواضع رئیس‌جمهور بیان کرد. از جمله: «کشور بعد از جنگ ۱۲روزه، حدود ۱۶ تا ۱۷ ماه در وضعیت بلاتکلیفی و تعلیق به سر برده است؛ ادامه وضعیت بلاتکلیفی، اقتصاد کشور را فرسوده می‌کند و امکان حفظ تاب‌آوری در چنین شرایطی را از بین می‌برد؛ اشاره به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد نیز نشان داد که شکل‌گیری یک چشم‌انداز سیاسی می‌تواند بر انتظارات اقتصادی اثر بگذارد؛ اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز و درآمد حاصل از آن، به برخی از مشکلاتی که گاهی از وضعیت نه جنگ و نه صلح به وجود می‌آید، ...»
چگونه «نه جنگ و نه صلح» به وجود آمد؟
نکته قابل تأمل و پرسش‌برانگیز در سخنان رئیس‌جمهور، افراد نزدیک به او و بیان ضرورت خروج ایران از وضعیت «نه جنگ و نه صلح» این است که آیا با طرح این مواضع، آن هم در شرایط کنونی که روند تهدیدات دشمن افزایش یافته است، به علل و چگونگی قرار گرفتن ایران در این وضعیت هم فکر شده است؟
به عبارت دیگر، شرایط کنونی محصول یک راهبرد و محاسبه اشتباه و غیراصولی برخی از جریان‌ها و اقدامات برخی از مسئولان کشور در ماجرای آتش‌بس جنگ تحمیلی و امضای تفاهم‌نامه اسلام‌آباد است. علاوه بر این، مروری بر مواضع پزشکیان از ابتدای جنگ ۱۲روزه تاکنون، حاکی از این مطلب است که اتفاقاً اظهارات و سخنان وی بی‌تأثیر بر وضعیت کنونی نبوده است.
به تعبیری دیگر، اظهارات توأم با ضعف رئیس‌جمهور، اراده دشمن را برای درهم کوبیدن تاب‌آوری و مقاومت ملی مردم ایران مستحکم‌تر می‌کند و در این میان، آن مقاومت و جنگی که می‌توانست به یک صلح پایدار تبدیل شود، اکنون به وضعیتی مبدل گشته که رئیس‌جمهور بدان معترض است و معتقد است باید از آن عبور کرد.
پزشکیان در اواسط جنگ ۴۰روزه، با اتخاذ موضع ناامیدکننده «عذرخواهی از همسایگان»، سوژه و ابزار سوءاستفاده ترامپ برای تشدید فشار و تثبیت موضع برتر آمریکا قرار گرفته بود.
رئیس‌جمهور دولت تروریستی آمریکا طی توییتی در واکنش به پالس ضعف پزشکیان مدعی شده بود: «ایران که در حال شکست خوردن شدید است، از همسایگان خاورمیانه‌ای خود عذرخواهی کرده و تسلیم شده است و قول داده که دیگر به سوی آنها شلیک نکند. این وعده فقط به خاطر حملات بی‌وقفه آمریکا و اسرائیل داده شد.»
البته پالس‌های ضعفی که پزشکیان تاکنون به خارج از کشور مخابره کرده است، بیش از این موارد است؛ از جمله: «پول نداریم»، «نمی‌توانیم نفت بفروشیم»، «اگر بسازیم، دوباره می‌زنند»، «دشمن تمام راه‌ها را بسته است»، «با دولت‌های مسلمان در حال گفت‌وگو هستند تا با ما معامله نکنند»، «بهتر است امروز جنگ را پایان دهیم» و...
بنابراین، دولت و رئیس‌جمهور نباید در برابر دشمنی که اهداف خود را صراحتاً اعلام کرده است، دچار بلاتکلیفی شوند. تقلیل شرایط کنونی به وضعیت «نه جنگ، نه صلح»، در حالی که دشمن از براندازی جمهوری اسلامی سخن می‌گوید و از برنامه‌ریزی برای عملیات بعدی با عنوان «خشم حماسی کوچک» خبر می‌دهد، خطایی محاسباتی و مهلک است.
جز مقاومت و قدرت نظامی راهی وجود ندارد
از سوی دیگر، پزشکیان به تأکید رهبر شهید انقلاب بر خروج از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» اشاره می‌کند. این سخنان در حالی مطرح شد که رهبر شهید انقلاب صریحاً موضع نظام جمهوری اسلامی را در اول مهرماه ۱۴۰۴ مشخص کرده و فرموده بودند:
«راه علاج پیشرفت کشور، قوی شدن است؛ باید قوی بشویم. قوی شدن نظامی لازم است، قوی شدن علمی لازم است، قوی شدن دولتی و ساختاری و سازمانی لازم است. باید افراد هوشمند ما، صاحب‌نظران دلسوز ما بنشینند، راه‌های تقویت کشور را پیدا کنند و این راه‌ها را دنبال کنند. اگر این شد، آن وقت طرف تهدید هم نمی‌کند؛ اگر دید طرف مقابل قوی است، حتی تهدید هم نمی‌کند. به نظر من جز این راهی وجود ندارد.»