به گزارش صراط به نقل از فارس،خبرگزاری فارس این یادداشت را با عنوان «ویرانی‌طلبی اینترنشنال؛ به نام مردم، به کام رژیم صهیونیستی» منتشر کرده است. در تصاویر توییت‌های منتشرشده در این گزارش نیز، علی‌حسین قاضی‌زاده، تحلیلگر این شبکه، با لفظ «لجن» توصیف شده است.
اخیراً بار دیگر در چارچوب پروژه ویرانی‌طلبی ضدانقلاب علیه مردم ایران، یکی از عناصر این جریان خواستار جنگ و بمباران علیه کشورمان شده و عنوان کرده است که با حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، جان باختن بسیاری از هم‌وطنان و همچنین ویرانی و نابودی زیرساخت‌های کشورمان اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.
عناصر ضدانقلاب در چارچوب پروژه ویرانی‌طلبی برای مردم ایران، سعی دارند به عادی‌سازی تبعات جنگ و بمباران کشورمان توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی بپردازند.
رسانه صهیونیستی اینترنشنال که تحت کارفرمایی این رژیم، عملیات روانی مختلفی را علیه مردم ایران اجرا می‌کند، اخیراً از طریق یکی از عوامل خود تلاش کرده است موضوع حمله و بمباران کشورمان را به‌عنوان یک مطالبه ملی القا کند؛ موضوعی که بلافاصله با واکنش منفی کاربران در شبکه‌های اجتماعی، از جمله توییتر، روبه‌رو شد.
بسیاری از کاربران، این القاسازی و مطالبه‌سازی جعلی را تقبیح کرده و از عناصر اینترنشنال خواسته‌اند که خود را نماینده مردم ایران معرفی نکنند و از زبان آنان، اهداف کارفرمایان صهیونیستی و سعودی خود را پیش نبرند.
عناصر اینترنشنال که کارنامه سیاهی در قبال منافع ملی ایران دارند، حتی پیش‌تر خواستار بمباران اتمی کشورمان شده‌اند.
این جریان ویرانی‌طلب در ابتدا ادعا می‌کرد که رژیم صهیونیستی اهداف خود را به‌صورت نقطه‌زنی مورد حمله قرار می‌دهد و مردم و غیرنظامیان را قربانی امیال و خواسته‌های خود نمی‌کند؛ اما اکنون بی‌پرده اعتراف می‌کند که در صورت بمباران ایران، جان مردم و زیرساخت‌های کشور قطعاً در معرض خطر قرار خواهد گرفت.
با این حال، همچنان خواسته‌ای همسو با اهداف رژیم صهیونیستی را به‌عنوان مطالبه مردم ایران جا می‌زند.
آنچه در این رویکرد رسانه‌ای اهمیت دارد، تلاش برای جابه‌جایی مرز میان خواست عمومی و اهداف سیاسی یک جریان خاص است.
در این چارچوب، ابتدا جنگ و بمباران به‌عنوان راه‌حل معرفی می‌شود، سپس پیامدهای انسانی و اقتصادی آن به امری اجتناب‌ناپذیر تقلیل می‌یابد و در نهایت، این خواسته به مردم ایران نسبت داده می‌شود؛ گویی شهروندانی که قرار است جان، امنیت، خانه‌ها و آینده‌شان در معرض خطر قرار گیرد، خود خواهان چنین سرنوشتی هستند.
این در حالی است که هیچ رسانه یا جریان سیاسی نمی‌تواند صرفاً با طرح یک ادعا، خواسته خود را به مطالبه عمومی القا کند.
از این منظر، مسئله فقط حمایت یک رسانه از حمله نظامی نیست، بلکه تلاش برای عادی‌سازی ویرانی و سلب حق نمایندگی از مردم ایران است.
مطالبه‌سازی اینترنشنال از زبان مردم بیش از آنکه بازتاب اراده عمومی باشد، تلاشی برای پوشاندن اهداف سیاسی پشت نقاب خواست جمعی است.
