به گزارش صراط به نقل از فارس: در ساعات اخیر، خبرهایی مبنی بر پایان حضور نظامی آمریکا در عراق منتشر شده است. پنتاگون مدعی شده است که ایالات متحده و شرکای آن، با خروج پرسنل و تجهیزات ائتلاف از پایگاه هوایی اربیل، به مأموریت خود در عراق پایان دادهاند.علی الزیدی، نخستوزیر عراق، که این روزها در پازل آمریکا بازی میکند، نیز گفته است: «با تثبیت کنترل نیروهای امنیتی بر وضعیت امنیتی کشور، مأموریت ائتلاف بینالمللی تحت امر آمریکا در عراق به پایان رسیده و مرحله جدیدی با محوریت حاکمیت عراق آغاز شده است.»
همزمان با انتشار چنین ادعاهایی، نشریه آمریکایی والاستریت ژورنال گزارش داد که «تعدادی از سامانههای پدافندی و تفنگداران آمریکایی در عراق باقی میمانند.» این نشریه به نقل از یک مقام آگاه در پنتاگون نوشت: «آمریکا قابلیتهای اطلاعاتی و شناسایی خود را که میتواند در داخل عراق مورد استفاده قرار گیرد، حفظ خواهد کرد.»
شیخ علی الاسدی، رئیس شورای سیاسی جنبش نجباء، نیز روز گذشته گفته بود: «این اقدام آمریکاییها مشکوک است و آنها شرکتهای امنیتی دارند که برای جبران عقبنشینی نظامی آمریکا وارد شدهاند.»
نخستوزیر عراق نیز در همین زمینه تأکید کرده است: «همکاری امنیتی با دوستان ما در ائتلاف بینالمللی همچنان یک مسیر باز و مؤثرتر و متمرکزتر خواهد بود.»
قاسم الاعرجی، مشاور امنیتی نخستوزیر عراق، امروز نیز تأکید کرد: «پایان مأموریت ائتلاف به معنای پایان همکاری دوجانبه نیست.» او همچنین گفت که همکاریهای اطلاعاتی میان دو طرف ادامه خواهد داشت.
خبرگزاری رسمی دولت عراق نیز به نقل از نیروهای مرکزی آمریکا (سنتکام) نوشت: «خروج از عراق بخشی از یک گذار برنامهریزیشده به سمت یک رابطه دفاعی دوجانبه است.»
با کنار هم گذاشتن این اظهارات، به نظر میرسد خروج بخشی از نیروهای آمریکایی از عراق را نمیتوان به معنای پایان حضور نظامی خارجی در این کشور دانست؛ بلکه میتوان گفت شیوه و الگوی حضور نظامی ایالات متحده در عراق در حال تغییر است.
از سوی دیگر، در جریان جنگ با ایران مشخص شد که پایگاههای آمریکا در سراسر منطقه تا چه اندازه آسیبپذیر هستند و هدف قرار دادن آنها با موشکهای ایران، امکانپذیر است.
در پی این وضعیت، آمریکا تصمیم گرفت بخش مهمی از نیروهای خود را به اردن منتقل کند. اردن از چند جهت برای آمریکا اهمیت دارد: نخست، فاصله آن از ایران بیشتر از بسیاری از کشورهای منطقه است؛ دوم، برخورداری اردن از ظرفیتهای پدافندی قابلتوجه؛ و سوم، نزدیکی این کشور به اسرائیل که امکان هماهنگی و همافزایی بیشتر میان سنتکام و رژیم اسرائیل را فراهم میکند.
البته در آخرین موج حملات ایران به پایگاههای آمریکا، اردن نیز همچون کشورهای عربی جنوب و حتی در مواردی بیش از آنها، هدف موشکها قرار گرفت.
در روزهای اخیر و پس از طرح محاصره هوایی ایالات متحده، عراق پروازهای ایران به فرودگاههای خود را به حالت تعلیق درآورد. اگرچه نخستوزیر عراق تاکنون درباره این موضوع اظهارنظری نکرده است، اما به گفته رئیس فرودگاه نجف، تعلیق پروازها به دستور دفتر نخستوزیری انجام شده است.
همچنین خبرهایی درباره بازگشایی پروازها منتشر شد؛ اما این بازگشایی نیز بر اساس طرحی آمریکایی انجام شد که صرفاً ایرلاینهای عراقی را شامل میشد.
از سوی دیگر، دولت عراق در راستای هماهنگی با سیاستهای ایالات متحده، برای خلع سلاح گروههای مقاومت نیز تلاش میکند.
کنار هم قرار دادن این تکههای پازل نشان میدهد که خروج کامل نیروهای آمریکا از عراق، نهتنها به معنای پایان حضور نظامی این کشور در عراق نیست، بلکه حتی اگر اصل خروج را نیز واقعیتی در نظر بگیریم، میتوان آن را بخشی از تغییر تاکتیک ایالات متحده برای ادامه حضور و اعمال نفوذ در این کشور دانست.