به گزارش صراط به نقل از فارس، آیتالله جوادی آملی در بخشی از درس اخلاق خود با اشاره به اهمیت شناخت درون انسان اظهار کرد: انسان باید هر روز درون خود را بررسی کند و ببیند چه چیزی در وجود او حاکم است؛ چراکه اگر کسی درون خود را نشناسد، ممکن است علم و تواناییهای خود را در جای دیگری صرف کند.وی با استناد به کلام امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه «أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ» افزود: کسی که طمع را شعار خود قرار دهد، در حقیقت خود را ارزان فروخته و خویشتن را به فرومایگی و پستی کشانده است.
آیتالله جوادی آملی با بیان اینکه انسان دارای کرامت و جایگاه والایی است، ادامه داد: جان انسان از ارزشمندترین مخلوقات الهی است و نباید این سرمایه گرانبها را به بهای اندک از دست داد.وی همچنین درباره نحوه مواجهه انسان با مشکلات گفت: انسان مشکلات فراوانی دارد، اما اگر صاحب درد و گرهگشا را بشناسد، باید درد خود را نزد خداوند ببرد. ناله کردن نزد کسی که توان حل مشکل را ندارد، نتیجهای جز تضعیف و ذلیل نشان دادن انسان ندارد؛ بنابراین انسان باید مشکل خود را با کسی در میان بگذارد که توان گشودن آن را دارد.مرجع عالیقدر شیعیان با تأکید بر ضرورت مدیریت نفس و اعضای بدن اظهار کرد: انسان در درون خود به یک فرمانده نیاز دارد و نباید اجازه دهد اعضای وجودش فرمانده او شوند.وی با اشاره به سخن امیرالمؤمنین(ع) «وَ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَهُ» گفت: کسی که زبان خود را بر خود امیر کند، خویشتن را خوار کرده و به هلاکت میرساند.
آیتالله جوادی آملی افزود: زبان و قلم باید در اختیار انسان باشند، نه اینکه انسان در اختیار زبان و قلم خود قرار گیرد. نگاه، گوش، زبان، قلم و سایر تواناییهای انسان نیز باید تحت مدیریت عقل و اراده او باشند.
وی با سفارش به رعایت آبروی مردم تصریح کرد: انسان نباید اسرار دیگران را بازگو کند و نباید با زبان یا قلم خود آبروی کسی را ببرد؛ چراکه زبان و قلم اگر بدون مراقبت در اختیار انسان باشند، میتوانند زمینه سقوط و هلاکت او را فراهم کنند.آیتالله جوادی آملی با بیان اینکه هر یک از اعضای بدن برای هدفی آفریده شدهاند، خاطرنشان کرد: همان خدایی که این دستگاه پیچیده وجود انسان را آفریده، برای استفاده درست از چشم، گوش، زبان، دست و سایر اعضا نیز برنامه دارد. انسان باید بداند هر عضوی را در چه راهی و برای چه هدفی به کار بگیرد.وی در پایان بر ضرورت مراقبت مستمر از نفس تأکید کرد و گفت: انسان باید هر روز به درون خود مراجعه کند و مراقب باشد که طمع، زبان، نگاه و دیگر قوای وجودی او را مدیریت نکنند؛ بلکه این انسان باشد که با شناخت و تزکیه نفس، آنها را در مسیر صحیح به کار گیرد.
