مناره هاي مساجد بلند اند، نه به خاطر فخر فروشي، بلكه ميخواهند صدايشان تا فرسنگ ها آنطرف تر هم برود، نه صداي خودشان، و نه حتي صداي مؤذن شان، بلكه ميخواهند صداي اسلام را به گوش تمام دنيا برسانند. اسلامي كه 1400 قبل قدم در اين كره ي خاكي نهاد حرف اش و ادعايش و تمام رسالتِ پيامبر اش در اجراي قسط و عدالت بود، يعني هيچ ظالمي حق غصب حقوق مظلوم را ندارد
" لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ
مظاهر ظلم را به زيبايي مشخص كرد، با كفر به مبارزه پرداخت، بت پرستي و شرك را ريشه كن كرد، از بناي اول اسلام هيچ حكمي در تاييد كفر و ظلم صادر نگرديد، از همان روز اول، گرچه با اندك تعداد، در مقابل ظلم قد عَلَم كرد، چه سختي ها و چه دشواريهايي كه در صدر اسلام بر وجود پيامبر تحميل نكردند، از سنگ كوبيدن بر پيشاني اش بگيريد تا شكستن دندان مبارك ايشان، اين دين به اين راحتي به اينجا نرسيده است!.
امروز كعبه سايه اي شوم بر خود ميبيند، به ظاهر كليد دار حرمين شريفين مسلمان است، ولي نماز اش را با اذانِ به افق سرزمين كفر ميخواند. مناره هاي مساجد سرزمين حجاز اين بار اذان را به افق سرزمين كفر ميگويند. اسلام با آنهمه منطق و استدلال امروز بايد تاوان هوسراني يك عده عربي كه رگ و ريشه در عرب جاهليت 1400 پيش دارند را بپردازد. امروز سران كشورهاي عرب نمازشان را با قبله ي تل آويو و نيويورك تنظيم ميكنند.
سران عرب از كشتار مسلمين ميانمار حتي كَكِشان هم نگزيد، از كشتار فلسطينيان خم به ابرو نياوردند، ولي امروز گستاخانه ميخواهند براي كمك به مسلمانان سوريه! و نجات آنها نيروي نظامي اعزام كنند.
سيد مرتضي ِ آويني چه زيبا گفت: خلاف آنچه بسياري مي پندارند، اخرين مقاتله ما _ به مثابه سپاه عدالت _ نه با دموكراسي غرب كه با اسلام آمريكايي است ، كه اسلام آمريكايي از خود آمريكا دير پاتر است . اگر چه اين يكي نيز و لو "هزار ماه " باشد به يك "شب قدر " فرو خواهد ريخت و حق پرستان و مستضعفان وراث زمين خواهند شد.
سوريه امروز خط مقدم مبارزه با اسلام آمريكايي است، با علني تر شدن دشمني اسرائيل با ايران، پيروزي سوريه يعني زنگ خطر و تير خلاص به تمام فعاليتهاي رژيم صهيونيستي در خاور ميانه، امروز بيداري اسلامي نويدي از يك حكومت جهاني اسلامي ميدهد، حكومتي كه رهبري بزرگوار، آن را پيچ بزرگ تاريخي نام بردند
ان شاء الله
پي نوشت: پيامبر: كسی كه سر بر بالین بگذارد , در حالی كه همسایه اش گرسنه باشد از ما نیست، ميانمار امروز درد گرسنگي ندارد، آنجا، جان ميبازند!، هر كسي در هر جايگاهي بايد حتي با قدمي، رقمي و قلمي، وجدان خود را بيدار كند. و اينكه ما امروز حتي در مسئله ي ميانمار هم، مطيع امر ولايت ايم، همان ولايتي كه همان اسلام دستور اطاعت اش را داده است، چشممان به لبان اش دوخته ايم هر چه بگويد همان ميكنيم.
اين روزها، نميدانم چرا آدم موقع خواندن "اللّهُمَّ عَجِّل لِوَليّكَ الفَرج" يك جوري ميشود!؟