به گزارش صراط به نقل از انتخاب، شورای امنیت دیروز جلسهای درباره تنگه هرمز را به زمانی که هنوز مشخص نشده، موکول کرد. ۳۶ کشور اخیراً یک طرح عملیاتی برای بازگشایی هرمز بررسی کردند.
در ادامه این مطلب آمده: گزارشهای اطلاعاتی تازه آمریکا هشدار دادهاند که ایران قصد ندارد در آینده نزدیک تنگه هرمز را بازگشایی کند، چراکه کنترل این آبراه حیاتی برای تجارت نفت جهان را مهمترین برگ فشار خود در برابر ایالات متحده میداند. این مطلب به نقل از سه منبع آگاه به خبرگزاری رویترز گزارش شده است.
این ارزیابیها حاکی از آن است که تهران ممکن است به استفاده از تنگه به عنوان برگ فشار برای حفظ قیمت انرژی در سطوح بالا ادامه دهد، تا رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، را به یافتن راهی سریع برای خروج از جنگی که حدود پنج هفته ادامه داشته و در میان رایدهندگان آمریکایی نامحبوب است، وادار کند. همچنین این یافتهها نشان میدهد که جنگی که هدف آن تضعیف تواناییهای نظامی ایران بود، ممکن است در عمل به تقویت نفوذ منطقهای تهران از طریق برجسته کردن توانایی آن در تهدید یکی از مهمترین آبراههای جهان کمک کند.
در مقابل، تحلیلگران هشدار دادهاند که هرگونه تلاش برای استفاده از زور علیه ایران که کنترل یکی از سواحل تنگه را در دست دارد، میتواند بسیار پرهزینه باشد و به درگیری ایالات متحده در یک جنگ زمینی طولانی منجر شود. این گزارش به نقل از علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بینالمللی بحران، آورده است که تلاش برای جلوگیری از توسعه تسلیحات کشتار جمعی توسط ایران، عملاً به آن کشور «سلاح اختلالآفرین در مقیاس وسیع» اعطا کرده است - اشارهای به توانایی ایران در تأثیرگذاری بر ترابری دریایی و انرژی جهان.
ایران دیدار با آمریکاییها در اسلامآباد را رد کرد: شروط غیر قابل قبول
واعظ افزود که تهران آگاه است که توانایی آن در کنترل بازارهای جهانی انرژی از طریق تنگه «حتی از سلاح هستهای تأثیرگذارتر» است، که این موضوع باعث تمسک بیشتر ایران به این برگ استراتژیک میشود. به گفته یک مقام کاخ سفید، ترامپ به بازگشایی قریبالوقوع تنگه اطمینان دارد و تأکید کرده که پس از پایان جنگ اجازه نخواهد داد ایران ترابری دریایی را تنظیم کند، با این اشاره که کشورهای دیگر منافع بیشتری در تضمین این موضوع دارند. در همین حال، آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) به درخواستها برای اظهارنظر پاسخی نداده است.
در این زمینه، کارشناسان هشدار دادهاند که هرگونه عملیات نظامی برای بازگشایی تنگه به دلیل ماهیت جغرافیایی باریک آن با خطرات بزرگی همراه است، چرا که عرض آن در باریکترین نقطه از ۳۳ کیلومتر تجاوز نمیکند، در حالی که عرض مسیر ترابری دریایی در هر جهت تنها حدود سه کیلومتر است، و این امر کشتیها و نیروها را به اهداف آسانی تبدیل میکند.
همچنین برخی احتمال دادهاند که ایران ممکن است پس از پایان جنگ به دنبال حفظ نفوذ خود در تنگه باشد، نه تنها برای اهداف بازدارندگی، بلکه برای دستیابی به منافع اقتصادی مستقیم، از طریق اعمال عوارض عبور برای تأمین مالی بازسازی، و همچنین استفاده از آن به عنوان برگ فشاری برای دریافت تضمینهای امنیتی بلندمدت در هرگونه توافق آتی با ایالات متحده.
