بحران سازی جریان انحرافی به نفع کارگزاران

" صراط " - با نزدیک شدن به انتخابات‌ ریاست‌ جمهوری سال 92 ، حرف و حدیث ها در رابطه با نحوه حضور اصلاح طلبان و یار دیرینه آنها یعنی حزب کارگزاران سازندگی در این آوردگاه سیاسی به گوش می رسد .

اما در این میان و بنا بر عقیده سرحلقه های جریان کارگزاران ، امروز بعد از گذشت حدود 8 سال از دولت محمود احمدی نژاد که با شعار"عدالت محوری " به میدان رقابت سیاسی پا گذاشته بود ، مردم افکار عمومی انتظار طرح یک گفتمان جدید از سوی کاندیداها را دارند و بر این اساس به دلیل فشار های اقتصادی اخیری که بر مردم وارد آمده است شعار های آتی باید رنگ و بوی " معیشتی و اقتصادی " به خود بگیرد .

در واقع به عقیده تئوریسین های جریان کارگزاران گفتمان پیروز در انتخابات آینده ، گفتمانی خواهد بود که با توجه به شرایط اقتصادی امروز کشور ، نقشه راه را به گونه ای عوض کند که با تغییر در وضعیت معیشتی مردم در یک برهه زمانی بتواند مورد اقبال آنان قرار بگیرد .

درست به همین دلیل هم مدتی است که جلسات انتخاباتی کارگزاران سازندگی همگی رنگ و بوی اقتصادی به خود گرفته است و به نظر می رسد " تکنوکرات های هاشمی" قرار است، شعارهای پرطمطراق اقتصادی اصلاح طلبان را در آینده نزدیک طرح ریزی کنند .

اما چرا کارگزاران به عنوان معتمد اقتصادی اصلاح طلبان وارد عرصه شده است ؟

بر اساس عقیده اقتصادی رهبران جریان کارگزاران ، دست‌ یابی هرچه سریع ‌تر به توسعه ‌ی اقتصادی با پرداخت هر هزینه‌ای ولو از بین رفتن بنیادی ‌ترین ارزش‌های انقلاب اسلامی، باید در دستور کار قرار گیرد و به شیوه‌ای کاملاً پراگماتیک می توان در این مسیر قدم برداشت و توسعه‌ی اقتصادی را مبنای سایر توسعه‌ ها خواند.

این درست همان چیزی است که یک جریان تحول خواه رادیکالی به دنبال آن است ، یعنی پا گذاشتن روی نقطه حساس مردم جامعه یعنی وضعیت "معیشتی و رسیدن به مطلوب آن " ، به هر طریقی که ممکن باشد .

به طور کلی به عقیده رهبران کارگزاران ، امروز مردم ایران در شرایط فعلی که در برخی از نقاط از لحاظ معیشتی بنا بر دلایل مختلف دچار تنگنا هستند ، بهترین گزینه ای هستند که می توان از آنها به عنوان پله صعود برای پیروزی گفتمان اقتصادی کارگزاران و اصلاحات استفاده کرد ، جالب اینجاست که در این مسیر تئوریسن های این جریان معتقد هستند برای رسیدن به رشد اقتصادی باید از تمام مسیر ها عبور کرد و حتی اگر قرار است ایدئولوژی انقلاب اسلامی در این مسیر زیر پا گذاشته شود هم نباید از ادامه مسیر باز ماند .

شاهد مثال تفکر فوق را می شود در صحبت های یکی از چهره های برجسته این جریان جست و جو کرد ، کرباسچی در نخستین روزهای تولد حزب خود در توضیح این مورد می‌گوید: "منطق جمع کارگزاران این بود که تداوم سازندگی کشور به عنوان اصلی‌ترین راه برای ادامه‌ی مقاومت کشور در برابر دشمنان داخلی و خارجی مطرح می‌باشد ، در دنیای امروز حرف اول را دیگر مسایل نظامی نمی‌زند ، حتی در منطقه‌ی خاورمیانه که سابقه‌ی 50 سال درگیری نظامی دارد، به تدریج دشمن همه‌ی ابعاد درگیری را به سمت جنبه‌های اقتصادی و وابستگی‌های اقتصادی و فرهنگی پیش می‌برد و سلطه را تبدیل به سلطه‌ی اقتصادی و فرهنگی می‌کند ، بر این اساس راه تداوم انقلاب از مسیر سازندگی کشور و تداوم آن می‌گذرد "

به نظر می رسد گسترش چنین دیدگاهی توسط کاندیدای احتمالی جریان اصلاحات در آینده نزدیک چندان هم دور از ذهن به نظر نمی رسد و بنا بر تصمیمی که در اتاق های فکر مشترک بین کارگزاران و اصلاحات گرفته شده قرار است تا با ایده هایی از این دست ، جریان اصلاحات با یک گفتمان تازه که رنگ و بوی اقتصادی و معیشتی هم دارد وارد عرصه شود .

با جامعه ‌شناسی فضای سیاسی انتخابات‌های ایران در سه دهه‌ی گذشته در می‌یابیم که پس از پایان دور دوم ریاست جمهوری رؤسای جمهور وقت، عرصه سیاسی کشور همواره با پدیده‌ای تحت عنوان " تغییر گفتمان غالب " روبه ‌رو بوده است ، به خصوص که با وضعیت به وجود آمده در یک سال اخیر ، مردم کشور همواره به دنبال یک ناجی و یک سوپر سیاست مدار هستند تا بتواند در شرایط فعلی وضعیت معیشتی را تغییر دهد .

به نظر می رسد تئوری اقتصادی جریان کارگزاران در شرایطی در حال غالب شدن بر فضای انتخاباتی 92 است که ، بنا به اعتقاد بسیاری پروژه بحران سازی هدفدار جریان انحرافی اقدامی هماهنگ با جریان کارگزران سازندگی است ، تا با نیازمند نگه داشتن مردم ، فضا برای یک جریان همفکر ولی با ایده های اقتصادی جدید که مردم به عبارتی تشنه آن هستند برای نشستن بر کرسی ریاست جمهوری باز شود .

به طور کلی می توان گفت وقتی گفتمان "سازندگی و توسعه‌ی‌اقتصادی " در برابر گفتمان "مقاومت و ساده ‌زیستی " اول انقلاب شکل گرفت، امروز هم با یک دور تاریخی متوجه خواهیم شد که با شکست تئوری ساده زیستی و عدالت گستری احمدی نژاد ، فضا کاملا برای یک جریان به ظاهر منجی برای پیروزی در انتخابات باز شده است .

در پایان لازم به یاد آوری است که یکی از مهم ‌ترین مؤلفه‌های مؤثر بر تغییر گفتمان سیاسی در کشور ما "نخ‌نما شدن " آن در ذهن جامعه و این بدین معنا است که زمانی گفتمان رقیب جای گفتمان حاکم را می‌گیرد که گفتمان حاکم طراوت و جذابیت خود را از دست داده باشد و یا در بیان عامیه به اندازه‌ی کافی در حد ظرفیت خود مورد استفاده قرار گرفته باشد ،گفتمان حاکم در شرایط کنونی، گفتمان «عدالت» است که در 3 تیر 84 به ‌طور مشخص در قالب یک خواسته‌ی اجتماعی مطرح شد، اما این گفتمان پس از 7 سال و بر پایه‌ی برخی ناکارآمدی‌ها، جذابیت و تازگی خود را از دست داده است و بنا به عقیده بسیاری از تحلیلگران جریان کارگزاران امروز نوبت پیدایش نوع جدیدی از گفتمان اقتصادی و سیاسی در کشور است .