به گزارش صراط به نقل از همشهری آنلاین، محسن ردادی، جامعهشناس سیاسی:
1-اتفاقات اخیر دارای یک رادیکالیسم و خشونت بیسابقه در کشور بود که میتوان از آن به «عصمتدَری» تعبیر کرد. یعنی هرآنچه که در میدان نبرد و درگیری معصوم و مصون انگاشته میشد مورد تعرض و تهاجم تروریستهای مسلح واقع شد. از زنان غیرنظامی تا کودکان بیگناه مورد خشونت و تهاجم آنان قرار گرفتند و مکانهایی مثل مسجد، امامزادهها، بیمارستانها و محل کسب که اساسا مناطقی به حساب میآید که کسی به خودش اجازه تعرض به آنجا را نمیدهد؛ در آتش خشونت و تروریسم این آشوبگران سوخت. اقدامی که انجام دادند مغول انجام نداد. مغولان وقتی به ایران یورش بردند، حرمت خانقاهها را نگه داشتند و به افرادی که در آن مکانها پناه میگرفتند تعرضی نداشتند. اما در اتفاقات اخیر مساجد، بیمارستانها و حتی کودکستانهایی که در آن اطفال معصوم و بیگناه حضور دارند مورد حمله قرار گرفت.
2- این قبیل اقدامات را باید عامدانه دانست که هدف اصلی آن دستکاری کردن امنیت روانی و افکار عمومی جامعه است. هدف از کودک کشی و زنکشی در این اقدامات این است که بفهمانند حتی کودکان و زنان هم که ربطی به مسائل نظامی و سیاسی و امنیتی ندارند در امان نیستند و در آتش خشم و خشونت تروریستها خواهند سوخت. هدف از اقدامات صورت گرفته این بود که اضطراب و ترس را به شکل عمومی در سطح جامعه گسترش دهند و همان روشی که در سوریه پیش گرفتند این بار در ایران پیادهسازی کنند. اما با توجه به خصلت فرهنگی و تاریخی ایران، مردم کشورمان در دام بازی دشمن قرار نگرفتند.
3-کودککشی که توسط تروریستهای ضدایرانی در روزهای اخیر به انجام رسید، عملی است ضدبشری. در اسطورهها و متون قدیمی اساسا بچهکشی یک ضدارزش به حساب میآید و دارای یک بار معنایی به شدت منفی است. دشمن اساسا قصد داشت در این اقدام وحشیانه خود، امنیت را از اس و اساس جامعه برباید و ناامنی را در ایران نهادینه سازد. در جنگ 12 روزه نیز رژیم صهیونیستی چنین سیاستی را در پیش گرفت و در آن برهه هم ما شاهد کودککشی از سوی این رژیم بودیم. اما باید اشاره داشت، کودککشی در یک جنگ داخلی رذالت و خباثت بیشتری میخواهد. وقتی یک خارجی در جنگ کودکی را بکشد تکلیف مشخص است؛ اما وقتی کسی به نام ایرانی میآید کودکان ما را میکشد، درد بیشتری دارد. آنان مصطفیچمرانها و مریم میرزاخانیهای آینده ما را با چنین اقداماتی میگیرند. دشمن با کودککشی میخواهد آینده و سرنوشت ما را تباه سازد.
