مثل این که اولین بارش بود پا به منطقه عملیاتی می گذاشت. از آن آدم هایی بود که فکر می کرد مأمور شده است که انسان های گناه کار، به خصوص عراقی های فریب خورده را به راه راست هدایت کرده، کلید بهشت را دستشان بدهد. شده بود مسئول تبلیغات گردان. دیگر از دستش ذلّه شده بودیم. وقت و بی وقت بلندگوهای خط اول را به کار می انداخت و صدای نوحه و مارش عملیات تو آسمان پخش می شد و عراقی ها مگسی می شدند و هر چی مهمات داشتند، سر مای بدبخت خالی می کردند. از رو هم نمی رفت. تا اینکه انگار طرف مقابل، یعنی عراقی ها هم دست به مقابله به مثل زدند و آن ها هم بلندگو آوردند و نمایش تکمیل شد. مسئول تبلیغات برای این که روی آن ها رو کم کند، نوار «کربلا کربلا، ما داریم می آییم» را گذاشت. لحظه ای بعد صدای نره خری از بلندگوی عراقی ها پخش شد که:
«آمدی، آمدی، خوش آمدی، جانم به قربان شما. قدمت روی چشمام. صفا آوردی تو برام!»
تمام بچه ها، خنده ریسه رفتند. مسئول تبلیغات رویش را کم کرد و کاسه کوزه اش را جمع کرد و رفت!