به گزارش آوینی فیلم، موضوعاتي همچون دين، تاريخ اسلام، انقلاب،
زندگي نامه مشاهير و مفاخر و دفاع مقدس داراي اهميت ويژه و حساسي براي مردم كشور ما
هستند. تقدس اين امور به حدي است كه افكار عمومي جامعه هرگونه بي احترامي، بي
سليقگي و بي توجهي نسبت به آنها را برنمي تابد.
يكي از مباحث مطروحه اين ايام در رسانه ها موضوع سپرده شدن ساخت فيلم هاي دفاع مقدس به افرادي است كه نه تنها سابقه اي در اين حوزه ندارند بلكه سابقه اي هم در همسويي با اين دست موضوعات نداشته اند.
بنياد فارابي كه از اين قبيل قراردادهاي نامتناسب و نامتجانس، دچار ذوق زدگي شده است، گويا فراموش كرده كه هم دفاع مقدس ميراث معنوي جامعه ماست و بايد چون گوهري بلورين از آن حفاظت شود و هم خرج از خزانه بيت المال داراي تعاريفي است كه بايد رعايت شود.
در حالي كه بسياري از فيلمسازان صاحب نام دفاع مقدس گوشه انزوا برگزيده اند و از بي مهري مسئولين گله مي كنند، حمايت مالي و معنوي مجموعه تابعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي از افرادي كه سال هاست تابلوي مخالفت با انقلاب اسلامي را بلند كرده اند چه معنايي دارد؟! دوستان مان در بنياد فارابي مقهور كدام تخم دو زرده اين طايفه شدند؟! كدام توانمندي تكنيكي آنها در بعد حرفه اي سينما مسئولين فرهنگي را مجذوب خود كرده است؟!
يا شايد ارشادي ها گمان كرده اند كه ساخت يك فيلم دفاع مقدس باعث ارشاد اين جماعت خواهد شد. مثل اين جماعت شبه روشنفكر دود زده مثل همان جاهليت بدوي است كه از پيامبر تقاضاي معجزه كردند. اما پس از شق القمر هم باز دست از لجاجت برنداشتند و بر شرك خود پايدار ماندند. خوب است مسئولين فرهنگي هم در حق خود پايدار بمانند و مرعوب و مجذوب معاندان نشان دار انقلاب اسلامي نشوند.
آيا چنان در سينماي ما قحط الرجال است كه ديگر هنرمند دردمندي براي ساخت فيلم دفاع مقدس وجود ندارد كه بايد اعتقادات مردم را سپرد دست كساني كه در اين سال ها يك گام همراه اين مردم برنداشته اند؟ اگر چنين است كه واي بر متوليان فرهنگي كه نتوانسته اند سينماگر متعهد تربيت كنند و اگر چنين نيست، كارگزاران فرهنگ و هنر با هنرمندان دلسوز انقلاب اسلامي آشتي كنند و كار را به اهلش بسپارند كه به قول خواجه شيراز:
ناز پرورده تنعم نبرد راه به دوست
عاشقي شيوه رندان بلاكش باشد
وقتي كارگرداني كه هيچ سنخيتي از لحاظ روحي و فكري و اعتقادي با دفاع مقدس ندارد، بخواهد زيبائي ها، رشادت ها و معنويت هاي دفاع مقدس را به تصوير بكشد نتيجه اي تأسف بار خواهد داشت. اما عملكرد هر مجموعه فرهنگي وابسته به نظام كه بخواهد سرمايه و امكانات در اختيار اين فرد قرار دهد تأسف بارتر است. و نه تنها باعث اتلاف بيت المال خواهد شد بلكه در فضاي عمومي جامعه نيز تاثير منفي خواهد داشت.
نظارت صحيح و جامع، حلقه مفقوده چرخه سينماي ماست كه اگر اين نظارت به شكل قانوني و غيرسليقه اي آن وجود داشت. شايد سكوت كردن در مقابل چنين بي تدبيري هايي ممكن بود. اينكه بدانيم از ابتداي كار تا انتها تيم ناظري با حساسيت بيشتر به چنين پروژه اي نظارت مي كنند مي توانست اميدواركننده تر باشد اما در شرايط موجود كه در ژانرهاي اجتماعي سخيف ترين فيلم ها بدون هيچ نظارتي ساخته مي شود، ديگر چه اميدي مي توان به ساخت يك فيلم دفاع مقدس توسط يك گروه نامتجانس داشت؟ خصوصاً آنكه موضوع دفاع مقدس كاملا اعتقادي است و با غرض ورزي در نشان دادن ريزترين نكات در قالب تصوير مي توان مفاهيم متناقضي ارائه كرد!
در گذشته آثاري توسط برخي از همين دست هنرمندان ساخته شده كه در جهت اهداف انقلاب بوده است اما در آن آثار موضوع تقدس نداشته است. به عنوان مثال از يك موضوع پليسي به نقد جريان روشنفكري پرداخته شده است يا به وسيله يك موضوع اجتماعي اوضاع نابسامان سينما به چالش كشيده شده است.
اما در موضوع اخير اصل دفاع مقدس داراي حساسيت است.هرگونه سهل انگاري در نحوه پرداختن به آن، آثار زيانباري خواهد داشت. در عين حال مديراني كه سابقاً با سينماگران وارد تعامل شده بودند داراي اشراف كامل نسبت به هنرمند و موضوع بودند و هم در نظارت دقت بيشتري داشتند.
لذا جا دارد مديران فرهنگي در اين قبيل موضوعات با وسواس بيشتري عمل كنند تا كار از دستشان خارج نشود كه در آن صورت جبران آن بسيار مشكل خواهد بود.
يكي از مباحث مطروحه اين ايام در رسانه ها موضوع سپرده شدن ساخت فيلم هاي دفاع مقدس به افرادي است كه نه تنها سابقه اي در اين حوزه ندارند بلكه سابقه اي هم در همسويي با اين دست موضوعات نداشته اند.
بنياد فارابي كه از اين قبيل قراردادهاي نامتناسب و نامتجانس، دچار ذوق زدگي شده است، گويا فراموش كرده كه هم دفاع مقدس ميراث معنوي جامعه ماست و بايد چون گوهري بلورين از آن حفاظت شود و هم خرج از خزانه بيت المال داراي تعاريفي است كه بايد رعايت شود.
در حالي كه بسياري از فيلمسازان صاحب نام دفاع مقدس گوشه انزوا برگزيده اند و از بي مهري مسئولين گله مي كنند، حمايت مالي و معنوي مجموعه تابعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي از افرادي كه سال هاست تابلوي مخالفت با انقلاب اسلامي را بلند كرده اند چه معنايي دارد؟! دوستان مان در بنياد فارابي مقهور كدام تخم دو زرده اين طايفه شدند؟! كدام توانمندي تكنيكي آنها در بعد حرفه اي سينما مسئولين فرهنگي را مجذوب خود كرده است؟!
يا شايد ارشادي ها گمان كرده اند كه ساخت يك فيلم دفاع مقدس باعث ارشاد اين جماعت خواهد شد. مثل اين جماعت شبه روشنفكر دود زده مثل همان جاهليت بدوي است كه از پيامبر تقاضاي معجزه كردند. اما پس از شق القمر هم باز دست از لجاجت برنداشتند و بر شرك خود پايدار ماندند. خوب است مسئولين فرهنگي هم در حق خود پايدار بمانند و مرعوب و مجذوب معاندان نشان دار انقلاب اسلامي نشوند.
آيا چنان در سينماي ما قحط الرجال است كه ديگر هنرمند دردمندي براي ساخت فيلم دفاع مقدس وجود ندارد كه بايد اعتقادات مردم را سپرد دست كساني كه در اين سال ها يك گام همراه اين مردم برنداشته اند؟ اگر چنين است كه واي بر متوليان فرهنگي كه نتوانسته اند سينماگر متعهد تربيت كنند و اگر چنين نيست، كارگزاران فرهنگ و هنر با هنرمندان دلسوز انقلاب اسلامي آشتي كنند و كار را به اهلش بسپارند كه به قول خواجه شيراز:
ناز پرورده تنعم نبرد راه به دوست
عاشقي شيوه رندان بلاكش باشد
وقتي كارگرداني كه هيچ سنخيتي از لحاظ روحي و فكري و اعتقادي با دفاع مقدس ندارد، بخواهد زيبائي ها، رشادت ها و معنويت هاي دفاع مقدس را به تصوير بكشد نتيجه اي تأسف بار خواهد داشت. اما عملكرد هر مجموعه فرهنگي وابسته به نظام كه بخواهد سرمايه و امكانات در اختيار اين فرد قرار دهد تأسف بارتر است. و نه تنها باعث اتلاف بيت المال خواهد شد بلكه در فضاي عمومي جامعه نيز تاثير منفي خواهد داشت.
نظارت صحيح و جامع، حلقه مفقوده چرخه سينماي ماست كه اگر اين نظارت به شكل قانوني و غيرسليقه اي آن وجود داشت. شايد سكوت كردن در مقابل چنين بي تدبيري هايي ممكن بود. اينكه بدانيم از ابتداي كار تا انتها تيم ناظري با حساسيت بيشتر به چنين پروژه اي نظارت مي كنند مي توانست اميدواركننده تر باشد اما در شرايط موجود كه در ژانرهاي اجتماعي سخيف ترين فيلم ها بدون هيچ نظارتي ساخته مي شود، ديگر چه اميدي مي توان به ساخت يك فيلم دفاع مقدس توسط يك گروه نامتجانس داشت؟ خصوصاً آنكه موضوع دفاع مقدس كاملا اعتقادي است و با غرض ورزي در نشان دادن ريزترين نكات در قالب تصوير مي توان مفاهيم متناقضي ارائه كرد!
در گذشته آثاري توسط برخي از همين دست هنرمندان ساخته شده كه در جهت اهداف انقلاب بوده است اما در آن آثار موضوع تقدس نداشته است. به عنوان مثال از يك موضوع پليسي به نقد جريان روشنفكري پرداخته شده است يا به وسيله يك موضوع اجتماعي اوضاع نابسامان سينما به چالش كشيده شده است.
اما در موضوع اخير اصل دفاع مقدس داراي حساسيت است.هرگونه سهل انگاري در نحوه پرداختن به آن، آثار زيانباري خواهد داشت. در عين حال مديراني كه سابقاً با سينماگران وارد تعامل شده بودند داراي اشراف كامل نسبت به هنرمند و موضوع بودند و هم در نظارت دقت بيشتري داشتند.
لذا جا دارد مديران فرهنگي در اين قبيل موضوعات با وسواس بيشتري عمل كنند تا كار از دستشان خارج نشود كه در آن صورت جبران آن بسيار مشكل خواهد بود.