روزه کوهی

اولش چون من رو خوب نمی شناخت؛ حرف سیاسی نمی زد.

ولی بعدش خیلی چیزا گفت؛ از سیاهی اون دوره (شاهنشاهی) و راه تاریکی که در پیش هست. از توشه ای که این راه لازم داره؛ توشه ای که غیر از دینداری و خودسازی چیز دیگه ای نمی تونه باشه... .
بعدها که هم خونه شدیم فهمیدم واقعا تو خودسازی خیلی جدیه و روشهای خاصی هم داره؛البته به منم یاد می داد.
مثلا هیچ وقت برای غذا دو تا ژتون نمی گرفتیم و همیشه دو نفری یه غذا می خوردیم.

یا مثلا بهم می گفت:" بیا فردا هر جا بودیم فقط نون بخوریم".

بعضی وقتا پیشنهاد می داد جمعه روزه بگیریم و بعد بریم کوه!

می گفت:هم ورزشه، هم عبادت و هم تقویت اراده.

وقتی می رفت ارومیه، صبح تا شب تو باغچه شون کار می کرد و ناهار هم فقط یه کم نون و ماست می خورد. در کنار اینا هیچ وقت مطالعه اش ترک نمی شد؛ مخصوصا به خوندن قرآن خیلی اهمیت می داد و نمازش کامل و مرتب بود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خاطره ای از شهید مهدی باکری/نرم افزار سرداران عشق/مستندات

امام خمینی(ره):
امید من به شما توده جوان است، به شما توده محصل است. من امید این را دارم که مقدرات مملکت ما، بعد از این به دست شما عزیزان بیفتد؛ و مملکت ما را شما عزیزان حفظ کنید؛ من امید آن را دارم که شماها با علم و عمل، یا علم تهذیب نفس، با علم و عمل صالح، بر مشکلات خودتان غلبه کنید.