"صراط" - انتخابات چهارمين دوره مجلس شوراي اسلامي را باید دوره اکثریتی جامعه روحانیت مبارز دانست. دوره چهارم مجلس در تاريخ 21 فروردين 71 برگزار شد. در مرحله اول اين انتخابات 18 ميليون و 81 هزار و 432 نفر در سراسر كشور شركت كردند كه بر اساس آمار شامل حدود 58 درصد از واجدين شرايط ميشد.
در مرحله اول 135 نفر از منتخبين از 113 حوزه به مجلس شوراي اسلامي راه پيدا كردند. در تهران يك ميليون و 71 هزار و 299 نفر راي دادند و از اين تعداد تنها سيدعلياكبر حسيني و سيدعلياكبر ابوترابي موفق به كسب اكثريت آرا براي حضور در مجلس شدند و تكليف 28 نماينده ديگر به مرحله دوم انتخابات كشيده شد.
از مجموع 30 نفر اول تهران در دوره اول، 29 نفر از نامزدهاي جامعه روحانيت مبارز بودند و نفر سيام محمدرضا توسلي نامزد مجمع روحانيون مبارز بود.
ديگر نامزدهاي مجمع به جز دو نفر جزو نفرات برگزيده از رديف 30 به بعد بودند كه بايد براي شركت در مرحله دوم انتخابات رقابت ميكردند.
به گزارش صراط، پایان جنگ تحمیلی در تابستان سال 1367، ارتحال امام خمینی (ره) در خرداد 68، برگزیده شدن آیت اله خامنه ای به رهبری انقلاب و آغاز دوران سازندگی با ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی رویدادهای بزرگ و تاثیرگذاری بودند که انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی را تحت الشعاع قرار می دادند.
در انتخابات چهارمین دور مجلس شورای اسلامی جامعه روحانیت مبارز در سطحی گسترده با شعار «پیروی از خط امام، اطاعت از رهبری و حمایت از هاشمی» به صحنه انتخابات آمد؛ گروه های همسو با این تشکل هم چون جمعیت مؤتلفه اسلامی، جامعه زینب ، جامعه وعاظ، جامعه اسلامی مهندسین و جامعه اسلامی فرهنگیان، دانشگاهیان و جامعه اصناف و بازار نیز از فهرست جامعه روحانیت مبارز حمایت کردند.
در نهایت انتخابات در روز 21 فروردین ماه سال 1371 با مشارکت 58 درصدی مردم برگزار شد؛ همچنین مرحله دوم این انتخابات ۱۸ اردیبهشت همان سال برگزار شد.
در این دوره از مجلس، حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری، رییس مجلس و حسن روحانی، سید اکبر پرورش، محمدعلی موحدیکرمانی، حسین هاشمیان نواب رییس بودند.
با اعلام نتايج، همان گونه كه انتظار مي رفت تركيب نمايندگان مجلس تغييري كلي پيدا كرد و جامعه روحانيت مبارز و تشكل هاي همسو، اكثريت قاطع کرسی های دوره چهارم را به دست آورده بودند.
با وجود اینکه چپ ها عدم توفيق خود را به نظارت استصوابی نسبت می دادند، شكست جريان چپ به گونه اي بود كه حتي مهدي كروبي، دبيركل مجمع روحانيون و ریيس مجلس سوم نيز از راهيابي به مجلس بازماند.
مجمع روحانيون مبارز و متحدانش فراكسيون كوچكي را در مجلس چهارم تشكيل دادند كه توسط مجيد انصاري تنها نماينده عضو مجمع روحانيون مبارز رهبري مي شد. علاوه بر تهران در ساير شهرستان ها نيز بسياري از عناصر منتسب به جريان راست موفق به راهيابي به مجلس شوراي اسلامي شدند. در پي اين شكست، نيروهاي اصلي جريان چپ ضمن مقصر قلمدادكردن نظارت استصوابی، با تكدر خاطر كم كم گوشه انزوا اختيار كرده و تا مدتی سياست سكوت را بر فعاليت سياسي ترجيح دادند.
در طول دوره مجلس چهارم که مصادف بود با دوران ریاست جمهوری آیت اله هاشمی رفسنجانی، مجلس حمایت قاطع خود را در طرح ها ولوایح از دولت داشت و در این دوران دولت سازندگی بدون کمترین تنش از جانب مجلس کار خود را به انجام رساند و اقلیت مجلس هم تحرک ضعیفی برای به چالش کشاندن دولت از خود نشان دادند. یک دستی مجلس چهارم و هماهنگی با دولت وقت همانند مجلس سوم بود با این تفاوت که گرایش های سیاسی نسبت به مجلس گذشته کاملا دگرگون شده بود.
فعال شدن گروه های موسوم به فشار
سکوت کشنده این دوران از وضع موجود برخی تشکل های ارزشی از جمله گروه های دانشجویی، انصار حزب اله و گروه طبرزدی را فعال کرد که به گروه های فشار مشهور شدند.
گروه انصار حزب اله که پیش از این به صورت پراکنده فعالیت می کردند و خواهان ارزش ها بودند، در ابتدای دهه هفتاد با انتقاد از اقدامات دولت و سکوت مجلس از اوضاع نابسامان فرهنگی کشور، به سرعت در سراسر کشور فعالیت سیاسی خود را آغاز کردند و با هدایت حسین اله کرم و مسعود ده نمکی دست به اعتراض زدند. این اعتراضات که به درگیری پراکنده در دانشگاه ها و برهم خوردن اجتماعات سیاسی منجر می شد، همگی به این گروه شناخته شده منتسب می شد. اگرچه انصار حزب اله با خلاف شرع و قانون خواندن این اجتماعات و فیلم های اکران شده، اعلام کرده بود برهم خوردن این اجتماعات و مراکز فرهنگی و هنری خواست انصار حزب اله نبوده و افراد آن منتسب به این تشکیلات نیستند.
انتشار نشریه «شلمچه» توسط مسعود ده نمکی که با تیراژ یک میلیونی عنوان پرتیراژترین نشریه ایران را به دست آورد، می توان از ثمرات این دوران دولت و مجلس دانست!
گروه دیگر فعال در این دوران گروهک موسوم به طبرزدی بود که با نشریه ای به نام «پیام دانشجوی بسیجی» ابراز وجود کرد و انتقادهای تند و مستقیم خود را نسبت به هاشمی رفسنجانی رییس جمهور وقت اعلام می کرد. این هفته نامه با گزارش های پر آب و تاب سیاسی، تمامی نابسامانی ها را از جانب دولت و سکوت مجلس دانسته و بر خواسته خود پای می فشرد.
این نشریه ابتدا با فشارهای دولت سازندگی وادار شد تا نام بسیجی را از لوگوی خود بردارد، سپس این فشارها منجر به توقیف این نشریه تندرو شد.
افراد شاخص مجلس چهارم
از افراد شاخص منتسب به جامعه روحانیت تهران می توان به حبیب اله عسکراولادی، علی اکبر ناطق نوری، سیدعلی اکبر ابوترابی فرد، محسن مجتهد شبستری، علی موحدی ساوجی، محمد علی موحدی کرمانی، محمدجواد اردشیر لاریجانی، سیدرضا اکرمی، محمدرضا باهنر، سیدرضا تقوی، قربانعلی دری نجف آبادی، احمد ناطق نوری، سیدمرتضی نبوی، منیره نوبخت، محمدباقر نوبخت، مرضیه وحید دستجردی، سیدمحسن یحیوی، سعید رجایی خراسانی، حسن روحانی، مریم بهروزی، حسین سبحانی نیا، سیدعلی نقی خاموشی، پروین سلیحی، محمد کاظم سیفیان، عباس شیبانی، سیدشهاب الدین صدر، علی عباس پور تهرانی، محمد مهدی مفتح، عباسعلی عمید زنجانی، نفیسه فیاض بخش، حسن کامران، علی زادسر و محسن کوهکن اشاره کرد که به همراه اشخاصی چون الیاس حضرتی، محمدرضا راه چمنی، احمد حکیمی پور، محمدرضا خباز، محمدرضا رحیمی،عباس علی زالی، احمد سالک، اسماعیل ططری، حسن قشقاوی، علی یوسف پور و سیدمحمود دعایی به مجلس چهارم راه یافتند.
در این دوره، سیدحسین حسینی شاهرودی نماینده شاهرود، جلیل رشیدی کوچی نماینده مرودشت(سانحه رانندگی) و سید آیت اله موسوی اجاق نماینده کرمانشاه (سانحه رانندگی) دارفانی را وداع گفتند.
نکته جالب این دوران استعفای محمد رضا رحیمی نماینده وقت سنندج در تاریخ سیزدهم مهرماه 72 و انتصاب به عنوان استاندار کردستان بود. رحیمی هم اینک معاون اول احمدی نژاد در دولت دهم است.
در مرحله اول 135 نفر از منتخبين از 113 حوزه به مجلس شوراي اسلامي راه پيدا كردند. در تهران يك ميليون و 71 هزار و 299 نفر راي دادند و از اين تعداد تنها سيدعلياكبر حسيني و سيدعلياكبر ابوترابي موفق به كسب اكثريت آرا براي حضور در مجلس شدند و تكليف 28 نماينده ديگر به مرحله دوم انتخابات كشيده شد.
از مجموع 30 نفر اول تهران در دوره اول، 29 نفر از نامزدهاي جامعه روحانيت مبارز بودند و نفر سيام محمدرضا توسلي نامزد مجمع روحانيون مبارز بود.
ديگر نامزدهاي مجمع به جز دو نفر جزو نفرات برگزيده از رديف 30 به بعد بودند كه بايد براي شركت در مرحله دوم انتخابات رقابت ميكردند.
به گزارش صراط، پایان جنگ تحمیلی در تابستان سال 1367، ارتحال امام خمینی (ره) در خرداد 68، برگزیده شدن آیت اله خامنه ای به رهبری انقلاب و آغاز دوران سازندگی با ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی رویدادهای بزرگ و تاثیرگذاری بودند که انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی را تحت الشعاع قرار می دادند.
در انتخابات چهارمین دور مجلس شورای اسلامی جامعه روحانیت مبارز در سطحی گسترده با شعار «پیروی از خط امام، اطاعت از رهبری و حمایت از هاشمی» به صحنه انتخابات آمد؛ گروه های همسو با این تشکل هم چون جمعیت مؤتلفه اسلامی، جامعه زینب ، جامعه وعاظ، جامعه اسلامی مهندسین و جامعه اسلامی فرهنگیان، دانشگاهیان و جامعه اصناف و بازار نیز از فهرست جامعه روحانیت مبارز حمایت کردند.
در نهایت انتخابات در روز 21 فروردین ماه سال 1371 با مشارکت 58 درصدی مردم برگزار شد؛ همچنین مرحله دوم این انتخابات ۱۸ اردیبهشت همان سال برگزار شد.
در این دوره از مجلس، حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری، رییس مجلس و حسن روحانی، سید اکبر پرورش، محمدعلی موحدیکرمانی، حسین هاشمیان نواب رییس بودند.
با اعلام نتايج، همان گونه كه انتظار مي رفت تركيب نمايندگان مجلس تغييري كلي پيدا كرد و جامعه روحانيت مبارز و تشكل هاي همسو، اكثريت قاطع کرسی های دوره چهارم را به دست آورده بودند.
با وجود اینکه چپ ها عدم توفيق خود را به نظارت استصوابی نسبت می دادند، شكست جريان چپ به گونه اي بود كه حتي مهدي كروبي، دبيركل مجمع روحانيون و ریيس مجلس سوم نيز از راهيابي به مجلس بازماند.
مجمع روحانيون مبارز و متحدانش فراكسيون كوچكي را در مجلس چهارم تشكيل دادند كه توسط مجيد انصاري تنها نماينده عضو مجمع روحانيون مبارز رهبري مي شد. علاوه بر تهران در ساير شهرستان ها نيز بسياري از عناصر منتسب به جريان راست موفق به راهيابي به مجلس شوراي اسلامي شدند. در پي اين شكست، نيروهاي اصلي جريان چپ ضمن مقصر قلمدادكردن نظارت استصوابی، با تكدر خاطر كم كم گوشه انزوا اختيار كرده و تا مدتی سياست سكوت را بر فعاليت سياسي ترجيح دادند.
در طول دوره مجلس چهارم که مصادف بود با دوران ریاست جمهوری آیت اله هاشمی رفسنجانی، مجلس حمایت قاطع خود را در طرح ها ولوایح از دولت داشت و در این دوران دولت سازندگی بدون کمترین تنش از جانب مجلس کار خود را به انجام رساند و اقلیت مجلس هم تحرک ضعیفی برای به چالش کشاندن دولت از خود نشان دادند. یک دستی مجلس چهارم و هماهنگی با دولت وقت همانند مجلس سوم بود با این تفاوت که گرایش های سیاسی نسبت به مجلس گذشته کاملا دگرگون شده بود.
فعال شدن گروه های موسوم به فشار
سکوت کشنده این دوران از وضع موجود برخی تشکل های ارزشی از جمله گروه های دانشجویی، انصار حزب اله و گروه طبرزدی را فعال کرد که به گروه های فشار مشهور شدند.
گروه انصار حزب اله که پیش از این به صورت پراکنده فعالیت می کردند و خواهان ارزش ها بودند، در ابتدای دهه هفتاد با انتقاد از اقدامات دولت و سکوت مجلس از اوضاع نابسامان فرهنگی کشور، به سرعت در سراسر کشور فعالیت سیاسی خود را آغاز کردند و با هدایت حسین اله کرم و مسعود ده نمکی دست به اعتراض زدند. این اعتراضات که به درگیری پراکنده در دانشگاه ها و برهم خوردن اجتماعات سیاسی منجر می شد، همگی به این گروه شناخته شده منتسب می شد. اگرچه انصار حزب اله با خلاف شرع و قانون خواندن این اجتماعات و فیلم های اکران شده، اعلام کرده بود برهم خوردن این اجتماعات و مراکز فرهنگی و هنری خواست انصار حزب اله نبوده و افراد آن منتسب به این تشکیلات نیستند.
انتشار نشریه «شلمچه» توسط مسعود ده نمکی که با تیراژ یک میلیونی عنوان پرتیراژترین نشریه ایران را به دست آورد، می توان از ثمرات این دوران دولت و مجلس دانست!
گروه دیگر فعال در این دوران گروهک موسوم به طبرزدی بود که با نشریه ای به نام «پیام دانشجوی بسیجی» ابراز وجود کرد و انتقادهای تند و مستقیم خود را نسبت به هاشمی رفسنجانی رییس جمهور وقت اعلام می کرد. این هفته نامه با گزارش های پر آب و تاب سیاسی، تمامی نابسامانی ها را از جانب دولت و سکوت مجلس دانسته و بر خواسته خود پای می فشرد.
این نشریه ابتدا با فشارهای دولت سازندگی وادار شد تا نام بسیجی را از لوگوی خود بردارد، سپس این فشارها منجر به توقیف این نشریه تندرو شد.
افراد شاخص مجلس چهارم
از افراد شاخص منتسب به جامعه روحانیت تهران می توان به حبیب اله عسکراولادی، علی اکبر ناطق نوری، سیدعلی اکبر ابوترابی فرد، محسن مجتهد شبستری، علی موحدی ساوجی، محمد علی موحدی کرمانی، محمدجواد اردشیر لاریجانی، سیدرضا اکرمی، محمدرضا باهنر، سیدرضا تقوی، قربانعلی دری نجف آبادی، احمد ناطق نوری، سیدمرتضی نبوی، منیره نوبخت، محمدباقر نوبخت، مرضیه وحید دستجردی، سیدمحسن یحیوی، سعید رجایی خراسانی، حسن روحانی، مریم بهروزی، حسین سبحانی نیا، سیدعلی نقی خاموشی، پروین سلیحی، محمد کاظم سیفیان، عباس شیبانی، سیدشهاب الدین صدر، علی عباس پور تهرانی، محمد مهدی مفتح، عباسعلی عمید زنجانی، نفیسه فیاض بخش، حسن کامران، علی زادسر و محسن کوهکن اشاره کرد که به همراه اشخاصی چون الیاس حضرتی، محمدرضا راه چمنی، احمد حکیمی پور، محمدرضا خباز، محمدرضا رحیمی،عباس علی زالی، احمد سالک، اسماعیل ططری، حسن قشقاوی، علی یوسف پور و سیدمحمود دعایی به مجلس چهارم راه یافتند.
در این دوره، سیدحسین حسینی شاهرودی نماینده شاهرود، جلیل رشیدی کوچی نماینده مرودشت(سانحه رانندگی) و سید آیت اله موسوی اجاق نماینده کرمانشاه (سانحه رانندگی) دارفانی را وداع گفتند.
نکته جالب این دوران استعفای محمد رضا رحیمی نماینده وقت سنندج در تاریخ سیزدهم مهرماه 72 و انتصاب به عنوان استاندار کردستان بود. رحیمی هم اینک معاون اول احمدی نژاد در دولت دهم است.
بدون درگیری و توهین و تهدید !