هتل که نیست زندان است / صلاحیتم درمجلس تایید شده بود / حاضرم از گرسنگی بمیرم ولی با دولتی ها کار نکنم

"صراط" - سرویس سیاسی / نهمین جلسه دادگاه رسیدگی به فساد بزرگ مالی  صبح یکشنبه با حضور ناصر سراج به عنوان قاضی دادگاه  و فراهانی به عنوان نماینده دادستان آغاز شد.

وی افزود: با توجه به موارد اشاره شده در کیفرخواست برای متهم تقاضای مجازات قانونی دارم.

در ادامه متهم با حضور در جایگاه در دفاع از خود گفت : من اتهاماتم را قبول ندارم. 4 ماه است در بند 241 بازداشت هستم. من فرزند 10 روزه و فرزند 4 ساله دارم و در آن شرایط بازداشت شدم و به انفرادی رفتم.

قاضی هنوز هم در انفرادی هستید؟

متهم نه. در بند عمومی هستم.

قاضی: هتل که نیست زندان است.

نماینده دادستان گفت: وی با مسئولان وزارت راه ارتباط داشته است، متهم در سال 67 با ریاضی ارتباط داشته و وقتی مسئول می شود به شرکت تونر خدمات زیادی می دهد و رتبه این شرکت را بالا می برد وپروژه های زیادی به ریاضی می دهد.

نماینده دادستان گفت: آقای متهم شما می گویید مبلغ 135 میلیون تومان اشتباه تایپی بوده مگر ما در دادستانی نشستیم و حواسمان نیست، شما 220 میلیون تومان به اقای ریاضی دادید ، چرا باید 60 درصد این بودجه به کارفرما داده شود؟

وی ادامه داد: این پروژه برای جمع آوری اطلاعات بوده است ،مدیر کل راه و ترابری لارستان از دوستان دوران کارمندی متهم بوده که وی هم در این دادگاه باید پاسخگو باشد.آقای" ر" به دلیل نسبت فامیلی با آقای "ب" وزیرراه حلقه ارتباطی دقیق داشتند تا پروژه ها را به این گروه بدهند،متهم مجری پروژه مناقصه راه آهن شیراز بندر عباس بوده است.

نمایده دادستان ادامه داد: وزارت راه بسیج شده بوده تا این پروژه ها به شرکت ابنیه داده شود انگار در دستور کار وزارتخانه بوده است، متهم اعتراف کرده است پروژه ها به گروه آریا داده شده وحتی پروژه دو طبقه کردن راه رشت ساری هم قرار بود به این شرکت داده شود.اگر پروژه ها منتفی می شد یک پروژه جدید به آنها داده می شد.

وی ادامه داد: متهم گفته است انگار کمیته فنی بازرگانی خود من بودم و من اعلام می کردم چه افرادی برنده مناقصه می شوند،متهم علی رغم اینکه کارمند دولت بوده مکررا در شرکت پونر هم حضور داشته است وعلم تخلف را داشته است و می دانسته است رشوه می گیرد.

متهم می گوید: من در جلسه ای رفته بودم وقتی از جلسه خارج شدم مرحوم" ر"وی را سوار ماشیم می کنند وقتی ایشان اشاره کردند که از عقب ماشین کیف قهوه ای رنگی است،من برداشتم و این پولها 267 هزار دلار بود.من قانع شدم بردارم و در کار خیر استفاده کنم. اقدامات این متهم رابین هودی بوده است.

نماینده دادستان گفت: آقای" گ" در اعترافات خود گفته است به متهم گفتیم کی پرداخت بعدی را می دهید تا سهم شما را بدهیم که در همین راستا دستگیریها انجام شد.

وی با بیان این که از گرفتن این پول پشیمانم، ولی آن را صرف کار خیر کردم گفت :من هر شب گریه می کنم و می گویم خدایا من را به دنیا برگردان،من 120 شب هر شب، شب اول قبر را دارم حس می کنم. من شرکتی به نام دژبان سازه داشتم ولی وقتی سمت گرفتم در وزارت راه شرکت را به نام همسرم کردم، من داشتم کارخانه بتن سازی می زدم،من خیلی کار می کردم.

قاضی گفت شما به عنوان مدیرکل حق داشتی این کارها را بکنی؟

متهم گفت: من این شرکت را قبل از پست به نام همسرم کردم.من صحبتی با آقای" گ" نداشتم.می دانستم ایشان مدیرعامل شرکت ابنیه است،من آسایشگاه معلولین دختر در کرج را پیدا کردم تا برایشان کار خیر انجام دهیم. من مسئولیت، امتیاز و گرید در وزارت خانه نداشتم. من می خواستم از دستگاه دولتی خارج شوم و در شرکت آقای "ر" مشغول به کارشوم.

متهم گفت: من کار غیر شرعی انجام ندادم،ولی قباهت انجام دادم واز خانواده ام تقاضی بخشش دارم.

وی در حالی که می گریست خطاب به قاضی گفت: من تازه توانستم فرزند 4 ماهه خودم را لمس کنم،در وزاتخانه راه و ترابری از تمام نمایندگان مجلس بپرسید که من چه کردم، بنده در مناقصه راه آهن شیراز و بندر عباس مجری بودم ونقش موثری داشتم وزیر اختیاراتش را به من تفویض کرده بود.

وی افزود: آقای ا.گ. در تحقیق انجام شده در بازپرسی به تاریخ هشتم بهمن سال 90 اظهار داشته است که آقای ش. ر.، مدیرکل برنامه‌ریزی و در اصل، اجراکننده‌ مناقصات بوده و قرارداد اولیه‌ همکاری شرکت پ با وزارت راه را ایشان منعقد کرد و اسنادی که توسط مجری طرح (آقای ع .ا. مدیر راه و ترابری لارستان) به تأیید می‌رسید، می‌بایست توسط وی تصویب می‌ شد. و از همه مهم‌تر این که ارتباط اصلی با معاونت راهبردی را ایشان مدیریت می‌کرد و مبلغی بین پانصد تا ششصد میلیون تومان [بابت انجام این کار] به آقای ش. ر. پول پرداخت شده است. آقای ش.ر. در جلسه‌ بازجویی مورخ 19 دی سال 90 اظهار داشته است که مبلغ 266 هزار دلار بابت پروژه بندرعباس‌ـ شیراز با اصرار آقای ا.ر. از ایشان دریافت کرده است. آقای ش.ر. در جلسه‌ بازجویی مورخ 10 بهمن سال 90 نزد بازپرس اظهار داشته است: «این‌جانب بابت پروژه‌ راه‌آهن بندرعباس‌ـ شیراز مبلغ 300میلیون تومان [معادل همان 266 هزار دلار] پول دریافت کرده‌ام».

نماینده دادستان خاطرنشان کرد. متهم ش.ر. در خصوص دریافت صد میلیون تومان دیگر بابت پروژه‌های دیگر از آقای ا.ر.، در جلسه‌ی بازجویی مورخ 10 بهمن سال 90 در شعبه‌ بازپرسی، ضمن اقرار به بزه انتسابی، اظهار داشته است: اظهار شرم‌ساری می‌کنم و دفاعی ندارم.

او با بیان اینکه اتهامات وارده را قبول ندارم گفت:من مبلغی را دریافت کردم که 168 هزار یورو بوده و این را قبول دارم.

قاضی گفت: چرا این رشوه ها با ارز و دلار بوده است؟

متهم گفت: این پولها درون پاکت بود و من نمی دانستم،من این مبلغ را اصلا خرج نکردم و بعد تمام پول را به دادستانی بازگرداندم که 302 میلیون تومان بود.

وی ادامه داد:انجام مناقصه از کانال من انجام شد. این مناقصه آگهی شد، 17 شرکت حضور داشتند و 6 شرکت واجد شرایط مرحله دوم شدند.

قاضی گفت: شما بفرمائید چرا به شما پول دادند.

متهم گفت: نمی دانم.

وکیل متهم ردیف دوم (آقای الف) در دفاع از موکل خودگفت:موکل من تنها گزارش ابلاغ های معاونت فنی وزارت راه را دریافت می کرده و این جز وظایف مجری است. تمام کارها را شرکت پیمانکار انجام می داده و موکلم تنها ناظر بوده است.

‫ وی گفت: رشوه 168 هزار یورو موکلم توسط شخصی در دفتر کارش داده شده و وی اصلا دخل و تصرفی در پول نکرده است. او شک می کند و سریع با این افراد تماس گرفته و از آنها خوست تا پول را پس بگیرند ولی آنها قبول نکردند تا اینکه دستگیری ها انجام شد.

وکیل مدیرکل راه و شهرسازی لارستان گفت: موکل من ارتباط و آشنایی با گروه آریا و شرکت تراورس نداشته است و
وزارت راه با شرکت پاسیلو نظارت کلی بر شرکتهای پیمانکار داشت و موکل من گزارش کار را به معاونت فنی وزارت راه ارائه می داد.

قاضی خطاب به وکیل گفت: من مانده ام چرا این پولها از روی هوا میاد تو دفتر افراد یا تو جیب افراد،انگار آنها هم خیر بودند.

نجفی نماینده دادستان از متهم سوال کرد شما می گوئید: می خواستید پول را پس دهید به کی می خواستید پس بدهید؟

وکیل تلاش می کند بگوید ایشان مجری بوده یا نه و این فرقی ندارد. متهم ناظر بوده است،وی از سوی وزارت راه مجری طرح بوده و اسناد باید به تائید وی می رسید و تمامی اقدامات پس از تائید ناظر قابل اجرا بود.

نماینده دادستان گفت: متهم می گوید متوجه نشدم این رشوه است. شما به مخاطب احترام بگذارید مگر می شود مدیرکل راه یک استان نداند این رشوه است یا خیر؟

نجفی اظهار داشت: آقای" گ "در ابقای آقای "الف" نقش به سزایی داشته است و خود متهم برایش مهم بود تا بماند. و آقای "گ "گفته است پس چون من او را ابقا کردم تو باید به دستورات من عمل کنی و اینچنین شد که متهم کارفرما شد.

نماینده دادستان گفت: این رشوه ها به صورت شبکه ای انجام می شده و چون متهم کارگذار حکومت بوده است لذا تقاضی تشدید قرار وثیقه ایشان را به بازداشت موقت دارم.
نماینده دادستان درخواست بازداشت مدیر کل راه لارستان را به قاضی ارائه کرد.

آقای الف مدیرکل اسبق راه و شهرسازی لارستان در دفاعیه آخر خود در جایگاه قرار گرفت و گفت: فرایند مناقصه قانونی بوده و می توانم بگویم قانونی ترین فرایند مناقصه در طول تاریخ وزارت راه بوده است.

قاضی گفت: شما رشوه گرفته اید حالا می خواهید خرج کنید یا نکنید.

متهم گفت: این را قبول دارم،من حقوقم برای کارمندی بود و چرا باید دنبال ابقای خودم باشم و به وزیر هم نگفتم ابقا شوم.
بله دوست داشتم در اجرای پروژه باشم،چون پروژه بزرگی بود.

قاضی گفت: شما الان سر کار هستید؟

وکیل گفت: بله.

قاضی گفت: شما وقتی کیفرخواستتان صادر شده حق ندارید سرکار بروید .

متهم گفت: من جانباز هستم و خدمتگذار هستم. من هنوز سرکار نرفتم و در مرخصی هستم. هنوز وزارتخانه چیزی به من ابلاغ نکرده است و می تونم بروم سرکار. ولی در جلسات بوده ام.

با عنایت به اظهارات ا.گ. دایر بر این‌که «... جناب آقای ا. ر. مبلغ 700 میلیون به حساب من واریز کرد که بنده همان روز به گروه برگرداندم و در یک جلسه ناهار، ا .ر. گفت برای این‌که مجری با من همکاری خوب کند (جناب مهندس ع .ا. هم اکنون مدیر کل وزارت راه در لارستان و مجری پروژه شیراز- بندرعباس) فکر می‌کنم 300 میلیون تومان پرداخت به ایشان داشت ...».

2- اظهارات مورخ 12/11/1390 متهم در پاسخ به سوال دایر بر این‌که 300 میلیون تومان را از چه کسی و بابت چه چیزی دریافت کردید؟ حاکی از آن‌که «این مبلغ توسط آقای ش .ر. به اینجانب پرداخت شد که ایشان اظهار می‌داشتند از طرف آقای ا .گ. بوده است یک بار آقای ا .گ. به من گفتند که شنیدم کارهای خیری انجام می‌دهی اگر مبلغی از طرف اینجانب به شما رسید طیب و طاهر و با رضایت اینجانب است و این مبلغ را به این نیت دریافت کردم ولی چون در مصرف آن شک داشتم بنابراین به مبلغ فوق که در قالب ارز خارجی بود دست نزدم».

3-اظهارات مورخ 16/11/1390 متهم بدین شرح که: «یک بار مرحوم آقای ا .ر. به من گفتند که شماره حساب خودتان را بدهید قرار شده است مبلغی جهت انجام امور خیریه به شما پرداخت شود که بنده قبول نکردم و بعداً‌مبلغ فوق را از طریق آقای ش .ر . دریافت کردم که گفتند از طرف آقای ا .گ. به شما رسیده است و بابت امور خیریه است که شما در آن مشارکت دارید».

1- تحصیل مال از طریق نامشروع (به مبلغ 113 هزار یورو)؛

2- وساطت یا معاونت در رشاء (بابت مبلغ 202 هزار یورو).

وی افزود: نامبرده به خاطر ارتباط نزدیکی که در وزارت راه و ترابری داشته است، رابط خوبی برای ا.گ. به عنوان مدیرعامل شرکت تراورس محسوب می‌شده است که بتواند پروژه‌ی خط آهن بندرعباس‌ـ شیراز را به شرکت تراورس واگذار کند. نامبرده به درخواست آقای ا.گ.، موضوع را در وزارت راه مطرح می‌کند و پیرو دستور آقای ا .گ.، به مسؤولین وزارت راه اطلاع می‌دهد که در صورت برنده شدن شرکت تراورس در مناقصه، شرکت تراورس حاضر است 6 درصد از قراردادِ 1200 میلیارد تومانی را به کارفرما پرداخت کند.

 پیرو این امر، توافق نهایی صورت می‌گیرد و در پی آن، از مبلغ چهار میلیارد تومان مذکور مبلغ 600 میلیون تومان به دستور آقای ا.گ. در حق آقای ک.ر. پرداخت می‌شود و ایشان به دستور آقای ا .گ.، مبلغ 202 هزار یورو به آقای م.ا. پرداخت می‌کند و مابقی معادل 113 هزار یورو را تصاحب می‌کند؛ علی‌هذا اتهامات مشارٌالیه نیز بر اساس اقاریر وی و اظهارات سایر متهمان محرز و مسلم می‌باشد.

وکیل مدیرعامل سابق شرکت فولاد فام اسپادانا ادامه داد: اگر دفاعیاتم قانع کننده نبود موکلم را مجازات کنید. اخلال و کلاهبرداری و اخذ وجوه نامشروع از اتهامات موکل من است ولی نحوه تفهیم اتهام قابل بحث است. در بخش اخلال در نظام اقتصادی که در قانون مجازات آمده است جزو طرق مصداقی نیست و آمده است از طریق ضرب سکه و اسکناس و قاچاقاق.
همچنین اخلال در نظام تولید کشور که متاسفانه صادر کنندگان کیفرخواست با این استدلال خودشان قانون درست کردند و می گویند تبانی با مدیران بانکی مفسد.در حالی که در قانون مفسد بانکی نداریم.

وی اظهار داشت: آقای مه آفرید خسروی دارنده 40 کارخانه معتبر در کشور و 20 شرکت واسطه ای است و در جایی با موکلم آشنا شده تا اینکه شرکت را خریده است.حالا یک دفعه ای موکل من می شود سردسته کلاهبرداری؟ در قانون آمده است کلاهبردار با استفاده از برخی اقدامات، مالی کسی را ببرد.آیا تعریفی در شبکه یا باند داریم؟ شبکه و باند چند نفر هستند؟ما باید روشن کنیم موکل من چه مالی را برده و این مال کجا است؟موکل من قبض روح شده است.

آیا واقعا 11 تریلیارد ریال به جیب  وی رفته است. کل زندگی موکل من 500 میلیون نمی شود. شما می گویید 53 فقره ال سی در حالی که تنها 13 فقره ال سی در زمان مدیریت ایشان باز شده است.

وکیل چهارمین متهم پرونده گفت: تمامی وجوه ال سی ها تصویه شده و پول دولت بازگشته است. وزارت اطلاعات در گزارش خود اعلام کرده است که خسروی از حسن نظر موکل من سو استفاده کرده است.

قاضی: می دانی وظیفه مدیرعامل چیست؟

متهم : به من گفتند شما فقط باید این کارها را انجام بدهید.  فکر می کردم این ضایعات بخشی از ال سی ها است. من هیچکس را نمی شناختم. من رئیس بانک ملی کیش را از زمان بازداشت می شناختم. من حتی داخل بانک هم نمی توانستم بروم. "س" ساکن کیش بود و برادر زن مه آفرید بود و قدرت داشت.

فردای روز ازدواجم رفتم کیش و فولاد فام را نمی شناختم.آقای سراج من دسته چک خودم را با دستان خودم دادم به مه آفرید. من چکها را سفید می دادم و حتی یک برگ چک را امضا نمی کردم. نمی دانستم پولها کجا می رود. من حتی پول اجاره هم نداشتم و از تهران برایم چک می فرستادند.

مدیرعامل شرکت فولاد فام اسپادانا گفت: من ماهانه از 500 هزار تا 4 میلیون حقوق می گرفتم.

در ادامه دادگاه وکیل مدیرعامل شرکت فولاد فام اسپادانا در جایگاه قرار گرفت و گفت: موکل من سابقه فعالیت در شرکت و خرید و فروش ضایعات فلزی و حتی حقوق بانکی نداشته است. فقط کارمند بوده ولی مدیرعاملی را یدک می کشیده است.چون خانم م ،همسر موکلم در این شرکت بوده او را به شرکت می برد و موکلم هم آن زمان بیکار بوده است.

وی گفت: موکل من تنها ماشین امضا بوده است. خانواده اوی می گویند او خیلی زود باور است و قلب پاکی دارد.

نماینده دادستان خطاب به متهم گفت: با فرض اینکه دفاعیات شما صحیح باشد رفتار شما غیرمتعارف است. حتی پیگیری کردم آنها گفتند شما حتی حق ورود آهن به ایران را ندارید.

قاضی خطاب به متهم: آیا سوال نکردید این پولها چگونه می آید و کجا می رود؟

متهم : من چون صاحب پول نبودم فکر می کردم پول خودشان است و خودشان می دانند.

فراهانی: با این همه ولی من می گویم وی علم به تمام کلیات داشته است. مگر اینکه وکیل مدرک سفاهت بیاورد. امثال مه آفرید کم نیستند، اینطور باشد هر کس بیاید و مدیر شود بعد بگوید من نمی دانستم و آزاد شود. آیا وی از خود نمی پرسیده که چرا من می خورم و می خوابم و ماهی 4 میلیون می گیرم.