به گزارش صراط به نقل از جهان، این منکر وجود امام زمان(عج) با اشاره به نامه های پر از اتهام و توهین آمیز نوری زاد، تلویحا وی را بلندگوی ضدانقلاب توصیف کرده است: نامه های شجاعانه نوری زاد در داخل کشور، سخنی برای اپوزیسیون باقی نمی گذارد تا بیان کند. به کلیه وبسایت های سیاسی بنگرید. همه در انتظار نامه بعدی او هستند تا انتشارش دهند.
وی همچنین در پاسخ به اخباری که نوری زاد را عامل نفوذی توصیف کرده، نوشته است: "اعتراض سیاسی زندانیان شجاع و آزاده و مخالفان داخل کشور نه برنامه ریزی رژیم است و نه مطلوب مقامات آن ... ساختار این رژیم استبدادی به گونه ای است که توان تحمل صداهای اعتراضی انفرادی را دارد. اما اعتراض سیاسی تشکیلاتی را تحمل نمی کند." به نظر می رسد منظور گنجی از اعتراض سیاسی تشکیلاتی، آشوب و اغتشاش است همانند آنچه در فتنه ۸۸ روی داد.
برخی ناظران سیاسی معتقدند فعالان اپوزیسیون نوری زاد را به عنوان بلندگویی برای بیان مواضع خود به وسط میدان کشاندهاند و خود بر کرسی های گرم لندن و پاریس لم داده و برای وی هورا می کشند.
اکبر گنجی در این یادداشت که برای بی بی سی نوشته، در عین حال اذعان کرده است: شنیدن صدای مخالفان نمی تواند جنبشی در اندازد.
وی در بخش دیگری از یادداشت خود با اشاره به فتنه ۸۸ عنوان کرده که "جنبش سبز، فقط چند کلان شهر- خصوصاً تهران- و مناطق خاصی از این شهرها را در بر گرفت و جنبش در تظاهرات خیابانی هر چه رادیکال تر شد، شمار بیشتری از یاران خود را از دست داد."
این فعال اپوزیسیون در عین حال پیشنهاد داد که "برای گذار به دموکراسی باید مردم را از طریق "سازمان یابی" های متنوع و متکثر قدرتمند ساخت. در گام بعد، از طریق "بسیج اجتماعی" و "نافرمانی مدنی" کارهای رژیم را به گونه ای "فلج" کرد تا "موازنه قوا" پدیدآمده و گذار مسالمت آمیز به دموکراسی ممکن شود."
پیشنهاد گنجی در حالی مطرح می شود که او حدود یک ماه پیش عنوان کرده بود، اپوزیسیون دچار "استیصال کامل" شده است.
وی گفته بود: اپوزیسیون مقیم خارج از کشور طی ۳۳ سال گذشته دائماً سقوط شش ماهه ی نظام را به مردم وعده داده است. اما آن وعده ها تاکنون نقد نشده است. چرا؟ یکی از دلایل این امر این بوده که مخالفان مقیم خارج "آرزو"ی خود را "واقعیت" قلمداد می کردند.
گنجی همچنین ضدانقلاب خارج از کشور را جمعی توصیف کرده بود که از ترس با اسم مستعار مطلب و کامنت تکراری آن هم به جای مردم در سایت های مختلف منتشر می کنند!
وی همچنین در پاسخ به اخباری که نوری زاد را عامل نفوذی توصیف کرده، نوشته است: "اعتراض سیاسی زندانیان شجاع و آزاده و مخالفان داخل کشور نه برنامه ریزی رژیم است و نه مطلوب مقامات آن ... ساختار این رژیم استبدادی به گونه ای است که توان تحمل صداهای اعتراضی انفرادی را دارد. اما اعتراض سیاسی تشکیلاتی را تحمل نمی کند." به نظر می رسد منظور گنجی از اعتراض سیاسی تشکیلاتی، آشوب و اغتشاش است همانند آنچه در فتنه ۸۸ روی داد.
برخی ناظران سیاسی معتقدند فعالان اپوزیسیون نوری زاد را به عنوان بلندگویی برای بیان مواضع خود به وسط میدان کشاندهاند و خود بر کرسی های گرم لندن و پاریس لم داده و برای وی هورا می کشند.
اکبر گنجی در این یادداشت که برای بی بی سی نوشته، در عین حال اذعان کرده است: شنیدن صدای مخالفان نمی تواند جنبشی در اندازد.
وی در بخش دیگری از یادداشت خود با اشاره به فتنه ۸۸ عنوان کرده که "جنبش سبز، فقط چند کلان شهر- خصوصاً تهران- و مناطق خاصی از این شهرها را در بر گرفت و جنبش در تظاهرات خیابانی هر چه رادیکال تر شد، شمار بیشتری از یاران خود را از دست داد."
این فعال اپوزیسیون در عین حال پیشنهاد داد که "برای گذار به دموکراسی باید مردم را از طریق "سازمان یابی" های متنوع و متکثر قدرتمند ساخت. در گام بعد، از طریق "بسیج اجتماعی" و "نافرمانی مدنی" کارهای رژیم را به گونه ای "فلج" کرد تا "موازنه قوا" پدیدآمده و گذار مسالمت آمیز به دموکراسی ممکن شود."
پیشنهاد گنجی در حالی مطرح می شود که او حدود یک ماه پیش عنوان کرده بود، اپوزیسیون دچار "استیصال کامل" شده است.
وی گفته بود: اپوزیسیون مقیم خارج از کشور طی ۳۳ سال گذشته دائماً سقوط شش ماهه ی نظام را به مردم وعده داده است. اما آن وعده ها تاکنون نقد نشده است. چرا؟ یکی از دلایل این امر این بوده که مخالفان مقیم خارج "آرزو"ی خود را "واقعیت" قلمداد می کردند.
گنجی همچنین ضدانقلاب خارج از کشور را جمعی توصیف کرده بود که از ترس با اسم مستعار مطلب و کامنت تکراری آن هم به جای مردم در سایت های مختلف منتشر می کنند!
هر کسی به شما پشت کردن وطن فروشه و شما و مقامات نظام مساوی با وطن و دین هستید؟
با استدلال شما منافقین خلق هم بیگناه اند چون فقط برای مخالفت با حکومت، نوکری صدام رو قبول کردند!