به گزارش صراط روزنامه مردم سالاری نوشت:
نمي دانم آيا مسوولا ن محترم از وضع اجاره خانه ها خبر دارند يا نه. مي گويند خبر داريم و مي گويند وضع بهتر شده و مي گويند با به سرانجام رسيدن طرح مسکن مهر، مشکل اجاره نشين ها حل مي شود.
اما مطابق مثل معروف«با حلوا حلوا گفتن، دهان شيرين نمي شود»، اين حرف ها و وعده ها هم مشکل مستاجرها را حل نمي کند. فصل اجاره ها که معمولا از اواخر بهار شروع مي شود و تا پايان تابستان ادامه دارد، اگر چه تمام شده و تعداد افرادي که به دنبال خانه اجاره اي هستند با فرارسيدن پاييز و زمستان و سپري شدن فصل جابه جايي ها، کمتر مي شود، اما در جامعه امروز که تعداد اجاره نشين ها به ويژه در شهرهاي بزرگ روزبه روز بيشتر مي شود مشکلا ت اجاره نشين ها هيچ وقت تمام نمي شود.
به ويژه وقتي مصاحبه اي در روزنامه رسمي ارگان دولت با يک صاحبخانه منتشر شود که خانه اش را فقط با 140 هزار تومان(2ميليون تومان پول پيش و 80 هزار تومان اجاره ماهيانه) اجاره داده باشد. روزنامه دولتي ايران، ديروز مصاحبه اي در حجم يک صفحه با صاحبخانه اسفنديار رحيم مشايي رئيس دفتر حاشيه ساز دولت انجام داده که در آن مطالب فراواني در مورد فضايل آقاي رحيم مشايي گفته شده که ما را کاري با اين مطالب نيست. فقط به عنوان يک اجاره نشين مي خواهم بدانم خانه اي که آقاي رحيم مشايي اجاره کرده در کدام نقطه از شهر تهران قرار دارد که با اين مبلغ مي توان آن را اجاره کرد؟ مثل قضيه قيمت گوجه فرنگي اي که چند سال پيش آقاي احمدي نژاد گفته بود در محله ما ارزان تر است، اي کاش آقاي رحيم مشايي هم بگويد خانه اش در کدام محله است که ما هم در آنجا خانه اجاره کنيم; که نه من، بلکه خيلي از همکاران ما مشتاق دانستن اين موضوع هستند.
به راستي چرا در اين محله ها خانه اي با اين صاحبخانه ها گير ما نمي آيد تا مجبور نشويم هرسال براي اضافه کردن پول پيش خانه، وام هاي 5 ميليوني و 7 ميليوني و 15 ميليون توماني بگيريم واز شکم خانواده بزنيم تا تمام درآمد ماهيانه حاصل از کار اصلي خود- نه بخشي از آن،همه آن را- براي تامين مسکن اجاره اي هزينه کنيم و براي گذران زندگي ماهيانه و تامين ساير هزينه ها، به شغل دوم و سوم روي نياوريم؟ شايد هم همين صاحبخانه هاي مهربان و زندگي در همين خانه هاي اجاره اي ارزان موجب شده مسوولا ن خيلي موضوع افزايش بي رويه اجاره خانه را جدي نگيرند و درد واقعي اجاره نشين ها را درک نکنند.
نمي دانم آيا مسوولا ن محترم از وضع اجاره خانه ها خبر دارند يا نه. مي گويند خبر داريم و مي گويند وضع بهتر شده و مي گويند با به سرانجام رسيدن طرح مسکن مهر، مشکل اجاره نشين ها حل مي شود.
اما مطابق مثل معروف«با حلوا حلوا گفتن، دهان شيرين نمي شود»، اين حرف ها و وعده ها هم مشکل مستاجرها را حل نمي کند. فصل اجاره ها که معمولا از اواخر بهار شروع مي شود و تا پايان تابستان ادامه دارد، اگر چه تمام شده و تعداد افرادي که به دنبال خانه اجاره اي هستند با فرارسيدن پاييز و زمستان و سپري شدن فصل جابه جايي ها، کمتر مي شود، اما در جامعه امروز که تعداد اجاره نشين ها به ويژه در شهرهاي بزرگ روزبه روز بيشتر مي شود مشکلا ت اجاره نشين ها هيچ وقت تمام نمي شود.
به ويژه وقتي مصاحبه اي در روزنامه رسمي ارگان دولت با يک صاحبخانه منتشر شود که خانه اش را فقط با 140 هزار تومان(2ميليون تومان پول پيش و 80 هزار تومان اجاره ماهيانه) اجاره داده باشد. روزنامه دولتي ايران، ديروز مصاحبه اي در حجم يک صفحه با صاحبخانه اسفنديار رحيم مشايي رئيس دفتر حاشيه ساز دولت انجام داده که در آن مطالب فراواني در مورد فضايل آقاي رحيم مشايي گفته شده که ما را کاري با اين مطالب نيست. فقط به عنوان يک اجاره نشين مي خواهم بدانم خانه اي که آقاي رحيم مشايي اجاره کرده در کدام نقطه از شهر تهران قرار دارد که با اين مبلغ مي توان آن را اجاره کرد؟ مثل قضيه قيمت گوجه فرنگي اي که چند سال پيش آقاي احمدي نژاد گفته بود در محله ما ارزان تر است، اي کاش آقاي رحيم مشايي هم بگويد خانه اش در کدام محله است که ما هم در آنجا خانه اجاره کنيم; که نه من، بلکه خيلي از همکاران ما مشتاق دانستن اين موضوع هستند.
به راستي چرا در اين محله ها خانه اي با اين صاحبخانه ها گير ما نمي آيد تا مجبور نشويم هرسال براي اضافه کردن پول پيش خانه، وام هاي 5 ميليوني و 7 ميليوني و 15 ميليون توماني بگيريم واز شکم خانواده بزنيم تا تمام درآمد ماهيانه حاصل از کار اصلي خود- نه بخشي از آن،همه آن را- براي تامين مسکن اجاره اي هزينه کنيم و براي گذران زندگي ماهيانه و تامين ساير هزينه ها، به شغل دوم و سوم روي نياوريم؟ شايد هم همين صاحبخانه هاي مهربان و زندگي در همين خانه هاي اجاره اي ارزان موجب شده مسوولا ن خيلي موضوع افزايش بي رويه اجاره خانه را جدي نگيرند و درد واقعي اجاره نشين ها را درک نکنند.