به گزارش صراط روزنامه شرق نوشت:
چندي است فضاي تكذيب و انكار ميان برخي مسوولان و چهرههاي سياسي حاكم شده و به تبع آن جو سياسي و اجتماعي جامعه تحت تاثير قرار گرفته است. در چنين فضايي آنچه صاحبنظران را تحت تاثير قرار داده و نگرانكننده است، لطمه زدن به اعتماد عمومي جامعه و خدشهدار كردن وحدتي است كه در شرايط فشارهاي بينالمللي نياز اين روزهاي جامعه ماست. داريوش قنبري نماينده ايلام در مجلس و عضو فراكسيون اقليت با بيان نگرانيهايش دراينباره، ريشه اين تكذيبها و انكارها را فرار برخي از مسوولان براي روبهرو شدن با مردم جامعه ميداند و معتقد است اعتماد عمومي مهمترين چيزي است كه در اين ميان آسيب ميبيند. آنچه در پي ميآيد ماحصل گفتوگوي كوتاه «شرق» است با اين نماينده مجلس.
فضاي تكذيب و انكاري كه اين روزها در جامعه ايجاد شده است را نشانه چه ميدانيد؟
تكذيب در ميان چهرههاي مسوول موضوعي است كه عموما از دو حالت خارج نيست. يكي رد نوعي اظهارات ناصواب و مطالبي است كه اتفاق افتاده و قلب ماهيت شده است و ديگري براي فرار از پاسخگويي به افكار عمومي است. اين يعني اينكه اتفاقاتي افتاده است اما از ترس واكنش افكارعمومي بيان آن كتمان شده و برخي مسوولان براي حفظ وجههشان دست به تكذيب زده و به شكلي از آن فرار ميكنند. اكنون در كشور ما هر دو نوع تكذيب در ميان مسوولان وجود دارد.
به اعتقاد شما ايجاد چنين فضايي آيا دامن زدن به التهاب نيست؟
قطعا وجود فضاي تكذيب باعث افزايش التهابات و آشفته كردن جو جامعه است. اما آنچه بيش از اين اهميت دارد و تكذيب و انكار مدام مسوولان در آن تاثيري چشمگير و بسزا خواهد داشت، خدشه وارد كردن به اعتماد عمومي است. وقتي مردم ميبينند كه مسايل چه راحت و آسان تكذيب ميشوند و مسوولان از كنار آن به راحتي ميگذرند، بدون ترديد آن چه بيشتر از همه آسيب و لطمه ميبيند اعتماد مردم است. اين صدمه همچنين باعث از دست رفتن سرمايه اجتماعي خواهد شد و به توسعه كشور هم لطمه خواهد زد. بنابراين با توجه به اينكه مسايل اجتماعي به هم پيچيده و با هم مرتبطند، ميبينيم موضوعي كه ظاهرش پيش پا افتاده است (مثل يك دروغ ساده) چطور به توسعه، اعتماد و آرامش آسيب ميزند و تاثير خواهد گذاشت.
اكنون و با توجه به شرايط خاصي كه در جامعه بينالملل و فضاي داخل جامعه داريم؛ مدام از ضرورت وحدت سخن گفته ميشود و اين در حالي است كه نشانهاي از تلاش براي رسيدن به اين وحدت به چشم نميخورد. با توجه به اين موضوع آيا رشد اين فضاي تكذيب به مساله وحدت لطمه نزده و نخواهد زد؟
در شرايط كنوني كه مسايل مختلفي از طرف دشمنان و رقبا عليه ما مطرح ميشود و فشارهاي مختلفي از طرف قدرتهاي منطقهاي و بينالملل وجود دارد منافع ملي ايجاب ميكند ضمن توجه به بحث وحدت بايد قدرت خود را افزايش دهيم و تمام نيروها را جمع كنيم تا از اين توطئهها خارج شويم.
چگونه بايد اين وحدت را ايجاد كرد؟
به باور من، يكي از راهكارهاي رسيدن به وحدت بحث اعتماد و تقويت اين سرمايه اجتماعي است. راه ديگري هم كه به نظر ميرسد اين است كه گروههايي كه در كشور فعاليت دارند، اختلاف سلايق خود را به نفع منافع كشور و مسايل كلانتر كنار بگذارند و منافع ملي را بالاتر از هرگونه مسايل شخصي و گروهي تلقي كنند و با توجه به اين موضوع به نوعي بتوانند بر مسايل و مشكلات فائق بيايند
فضاي تكذيب و انكاري كه اين روزها در جامعه ايجاد شده است را نشانه چه ميدانيد؟
تكذيب در ميان چهرههاي مسوول موضوعي است كه عموما از دو حالت خارج نيست. يكي رد نوعي اظهارات ناصواب و مطالبي است كه اتفاق افتاده و قلب ماهيت شده است و ديگري براي فرار از پاسخگويي به افكار عمومي است. اين يعني اينكه اتفاقاتي افتاده است اما از ترس واكنش افكارعمومي بيان آن كتمان شده و برخي مسوولان براي حفظ وجههشان دست به تكذيب زده و به شكلي از آن فرار ميكنند. اكنون در كشور ما هر دو نوع تكذيب در ميان مسوولان وجود دارد.
به اعتقاد شما ايجاد چنين فضايي آيا دامن زدن به التهاب نيست؟
قطعا وجود فضاي تكذيب باعث افزايش التهابات و آشفته كردن جو جامعه است. اما آنچه بيش از اين اهميت دارد و تكذيب و انكار مدام مسوولان در آن تاثيري چشمگير و بسزا خواهد داشت، خدشه وارد كردن به اعتماد عمومي است. وقتي مردم ميبينند كه مسايل چه راحت و آسان تكذيب ميشوند و مسوولان از كنار آن به راحتي ميگذرند، بدون ترديد آن چه بيشتر از همه آسيب و لطمه ميبيند اعتماد مردم است. اين صدمه همچنين باعث از دست رفتن سرمايه اجتماعي خواهد شد و به توسعه كشور هم لطمه خواهد زد. بنابراين با توجه به اينكه مسايل اجتماعي به هم پيچيده و با هم مرتبطند، ميبينيم موضوعي كه ظاهرش پيش پا افتاده است (مثل يك دروغ ساده) چطور به توسعه، اعتماد و آرامش آسيب ميزند و تاثير خواهد گذاشت.
اكنون و با توجه به شرايط خاصي كه در جامعه بينالملل و فضاي داخل جامعه داريم؛ مدام از ضرورت وحدت سخن گفته ميشود و اين در حالي است كه نشانهاي از تلاش براي رسيدن به اين وحدت به چشم نميخورد. با توجه به اين موضوع آيا رشد اين فضاي تكذيب به مساله وحدت لطمه نزده و نخواهد زد؟
در شرايط كنوني كه مسايل مختلفي از طرف دشمنان و رقبا عليه ما مطرح ميشود و فشارهاي مختلفي از طرف قدرتهاي منطقهاي و بينالملل وجود دارد منافع ملي ايجاب ميكند ضمن توجه به بحث وحدت بايد قدرت خود را افزايش دهيم و تمام نيروها را جمع كنيم تا از اين توطئهها خارج شويم.
چگونه بايد اين وحدت را ايجاد كرد؟
به باور من، يكي از راهكارهاي رسيدن به وحدت بحث اعتماد و تقويت اين سرمايه اجتماعي است. راه ديگري هم كه به نظر ميرسد اين است كه گروههايي كه در كشور فعاليت دارند، اختلاف سلايق خود را به نفع منافع كشور و مسايل كلانتر كنار بگذارند و منافع ملي را بالاتر از هرگونه مسايل شخصي و گروهي تلقي كنند و با توجه به اين موضوع به نوعي بتوانند بر مسايل و مشكلات فائق بيايند