به گزراش صراط روزنامه کیهان نوشت:
دو پايگاه اينترنتي وابسته به اپوزيسيون صراحتا اعلام كردند اپوزيسيون از حمايت هاي علني آمريكا و غرب حمايت مي كند و ادعاي تكذيب اين موضوع خود يك دروغ آشكار است.
گويانيوز در اين باره به قلم يكي از اعضاي سابق گروهك تحكيم كه نوچگي نهضت آزادي را مي كند، نوشت: سران جنبش سبز اگر محبوبيتي در ميان اپوزيسيون پيدا كردند، نه به دليل ثبات در مواضعشان كه برعكس، به اين دليل بود كه مواضعشان تغيير كرده است. كساني مثل آقاي اميرارجمند بايد از خود بپرسند كه چرا در طول جنبش سبز حتي يك بار شعار عليه آمريكا داده نشد و شعار نه غزه نه لبنان يا جمهوري ايراني مطرح شد؟ آيا معناي شعار «اوباما يا با اونا يا با ما» جز طلب حمايت هاي خارجي و كسب حمايت آمريكا بود؟ مگر نه اينكه شيخ مهدي كروبي شجاعانه و با صراحت در مصاحبه با مجله آمريكايي نيويوركر از حمايت غرب و آمريكا استقبال كرد و در زماني كه رئيس مجلس ششم بود با هيئتي آمريكايي ديدار نموده بود؟
از سوي ديگر سايت روزنت در مطلبي به قلم «ا-ن» طنزنويس فراري كه در محافل ضدانقلاب از او به عنوان عامل پروژه افتضاح«درازگوش تروا» ياد مي شود، خطاب به هيلاري كلينتون نوشت: خانم كلينتون! اخيرا گفته ايد سران جنبش به شما پيام داده اند كه ما نياز به كمك نداريم... اما پيام، اين تعارف است. شما خود را دوست ما مي دانيد و ما هم مطمئنيم كه شما دوست ما هستيد. شما نبايد به حرف ما گوش كنيد. بايد اصرار كنيد، بعد ما مي گوييم نه، بعد كم كم قبول مي كنيم. اين يك راز است[!]
روزنت هم شعارهايي چون نه غزه نه لبنان و اوباما يا با اونا يا باما را نشانه روشن استقبال محافل ضدانقلاب از حمايت هاي آمريكا دانسته و تصريح كرده كه آمريكا طبيعتا نبايد در ايران دنبال سران لائيك براي اپوزيسيون بگردد بلكه بايد به دنبال افرادي مثل موسوي و كروبي براي حمايت باشد.
«ا-ن» در پايان مي نويسد: مطمئنم بعد از انتشار اين نوشته توسط همه دوستانم متهم به هزار اتهام سخت خواهم شد ولي جنبش سبز و جنبش سكولار به طور جدي به حمايت دولت آمريكا نيازمند است. ما متاسفانه كمك هاي مالي خارجي را نگرفته ايم. [!!!]
بنابر اخبار موثق، چنين نوشته هايي اصالتا به قصد فاكتور كردن براي نهادهاي مسئول توزيع دلارهاي آمريكا تهيه مي شود و افراد كلاهبردار به قصد سركيسه كردن طرف هاي مستأصل در واشنگتن حاضر مي شوند به ترويج علني «مزدوري» بپردازند.
گويانيوز در اين باره به قلم يكي از اعضاي سابق گروهك تحكيم كه نوچگي نهضت آزادي را مي كند، نوشت: سران جنبش سبز اگر محبوبيتي در ميان اپوزيسيون پيدا كردند، نه به دليل ثبات در مواضعشان كه برعكس، به اين دليل بود كه مواضعشان تغيير كرده است. كساني مثل آقاي اميرارجمند بايد از خود بپرسند كه چرا در طول جنبش سبز حتي يك بار شعار عليه آمريكا داده نشد و شعار نه غزه نه لبنان يا جمهوري ايراني مطرح شد؟ آيا معناي شعار «اوباما يا با اونا يا با ما» جز طلب حمايت هاي خارجي و كسب حمايت آمريكا بود؟ مگر نه اينكه شيخ مهدي كروبي شجاعانه و با صراحت در مصاحبه با مجله آمريكايي نيويوركر از حمايت غرب و آمريكا استقبال كرد و در زماني كه رئيس مجلس ششم بود با هيئتي آمريكايي ديدار نموده بود؟
از سوي ديگر سايت روزنت در مطلبي به قلم «ا-ن» طنزنويس فراري كه در محافل ضدانقلاب از او به عنوان عامل پروژه افتضاح«درازگوش تروا» ياد مي شود، خطاب به هيلاري كلينتون نوشت: خانم كلينتون! اخيرا گفته ايد سران جنبش به شما پيام داده اند كه ما نياز به كمك نداريم... اما پيام، اين تعارف است. شما خود را دوست ما مي دانيد و ما هم مطمئنيم كه شما دوست ما هستيد. شما نبايد به حرف ما گوش كنيد. بايد اصرار كنيد، بعد ما مي گوييم نه، بعد كم كم قبول مي كنيم. اين يك راز است[!]
روزنت هم شعارهايي چون نه غزه نه لبنان و اوباما يا با اونا يا باما را نشانه روشن استقبال محافل ضدانقلاب از حمايت هاي آمريكا دانسته و تصريح كرده كه آمريكا طبيعتا نبايد در ايران دنبال سران لائيك براي اپوزيسيون بگردد بلكه بايد به دنبال افرادي مثل موسوي و كروبي براي حمايت باشد.
«ا-ن» در پايان مي نويسد: مطمئنم بعد از انتشار اين نوشته توسط همه دوستانم متهم به هزار اتهام سخت خواهم شد ولي جنبش سبز و جنبش سكولار به طور جدي به حمايت دولت آمريكا نيازمند است. ما متاسفانه كمك هاي مالي خارجي را نگرفته ايم. [!!!]
بنابر اخبار موثق، چنين نوشته هايي اصالتا به قصد فاكتور كردن براي نهادهاي مسئول توزيع دلارهاي آمريكا تهيه مي شود و افراد كلاهبردار به قصد سركيسه كردن طرف هاي مستأصل در واشنگتن حاضر مي شوند به ترويج علني «مزدوري» بپردازند.
ولی به هر حال باید توجه کرد که امروزه جناحی برنده است که بتواند حمایت رسانه های جهانی را پشت سر خود داشته باشد.
جنبش سبز (مشارکت و مجاهدین) در حقیقت با زیرکی و ذکاوت خود توانستند حمایت دولتهای آمریکا و انگلیس و رسانه های آمریکایی-انگلیسی را بدست آورند و این پیروزی بزرگی برای جنبش سبز به حساب می آید.