متهم كردن جمهوري اسلامي به استبداد و اختناق از سوي
ابراهيم يزدي در حالي است كه سران گروهك نهضت آزادي به توصيه برخي اعضاي
شوراي انقلاب و موافقت حضرت امام خميني(ره)، مامور تشكيل اولين دولت-موقت-
جمهوري اسلامي شدند.
به گزارش صراط روزنامه ی کیهان در ستون خبر ویِژه ی خود نوشت:
رئيس گروهك نهضت آزادي نسبت به پيامدهاي درازمدت پيروزي اسلامگرايان در انتخابات تونس ابراز نگراني كرد.
ابراهيم يزدي در نامه اي خطاب به راشد الغنوشي رئيس حزب النهضه نوشت: پيروزي حزب شما تحسين برانگيز است اما اين پيروزي بار سنگيني بر دوش شما گذاشته است. من در حالي كه شديدا تحت تاثير بلوغ سياسي مردم تونس قرار گرفته ام، به طور جدي نگران پيامدهاي درازمدت آن هستم. ما مسلمانان براي تحقق حقوق اساسي و آزادي و حق حاكميت خود مبارزه مي كنيم اما تجربه كافي با دموكراسي نداريم و استبداد را از بين نمي بريم. اين همان چيزي است كه براي ما اتفاق افتاده است!
وي خواستار توجه به تنوع و تكثر و تسامح و تساهل و سازگاري ميان كنشگران در صحنه سياست تونس شد و نوشت: نمونه اي باشيد از سعه صدر و به رسميت شناختن حقوق دگرانديشان. من از خدا مي خواهم شما را از ارتكاب اشتباهاتي كه ما در ايران دچار شديم يا موارد مشابه، حفظ نمايد.
متهم كردن جمهوري اسلامي به استبداد و اختناق از سوي ابراهيم يزدي در حالي است كه سران گروهك نهضت آزادي به توصيه برخي اعضاي شوراي انقلاب و موافقت حضرت امام خميني(ره)، مامور تشكيل اولين دولت-موقت- جمهوري اسلامي شدند. با اين حال آنها ارتباطات خود با لانه جاسوسي آمريكا را گسترش دادند و از ايجاد تقابل و بن بست درون نظام مضايقه نكردند. اين طيف البته پس از انتشار اسناد لانه جاسوسي توسط دانشجويان، مجبور به استعفا و كناره گيري از دولت جمهوري اسلامي شدند بي آن كه محاكمه و مجازات شوند.
با وجود اين رأفت اسلامي در قبال كساني چون يزدي و اميرانتظام و...، خيانت هاي نهضت آزادي به ملت ايران پاياني نداشت. آنها ضمن حفظ پيوند خود با گروهك هاي ديگر نفاق، در روزگار سخت دفاع مقدس نقش ستون پنجم را در جنگ رواني عليه ملت ايران ايفا مي كردند و در مقاطع انتخاباتي نيز غالبا خواستار تحريم اين فرآيند مشاركت شدند. بعدها برخي از اعضاي اين طيف در انتخابات شوراي شهر- با اغماض خيانت آميز اصلاح طلبان- اجازه پيدا كردند نامزد انتخابات شوند اما با فضاحت تمام، دست خالي از صحنه اعتماد مردم برگشتند. اين طيف همچنين يكي از تحريك كنندگان به فتنه و اغتشاش و تقابل با جمهوريت طي دهه گذشته بوده اند.
با اين اوصاف بايد پرسيد كدام طرف سعه صدر و كرامت به خرج دهد و كدام طرف از اين بزرگواري ها، نهايت سوء استفاده را براي استبداد راي و خيانت و بازگرداندن استعمار به كشور كرد؟!
به گزارش صراط روزنامه ی کیهان در ستون خبر ویِژه ی خود نوشت:
رئيس گروهك نهضت آزادي نسبت به پيامدهاي درازمدت پيروزي اسلامگرايان در انتخابات تونس ابراز نگراني كرد.
ابراهيم يزدي در نامه اي خطاب به راشد الغنوشي رئيس حزب النهضه نوشت: پيروزي حزب شما تحسين برانگيز است اما اين پيروزي بار سنگيني بر دوش شما گذاشته است. من در حالي كه شديدا تحت تاثير بلوغ سياسي مردم تونس قرار گرفته ام، به طور جدي نگران پيامدهاي درازمدت آن هستم. ما مسلمانان براي تحقق حقوق اساسي و آزادي و حق حاكميت خود مبارزه مي كنيم اما تجربه كافي با دموكراسي نداريم و استبداد را از بين نمي بريم. اين همان چيزي است كه براي ما اتفاق افتاده است!
وي خواستار توجه به تنوع و تكثر و تسامح و تساهل و سازگاري ميان كنشگران در صحنه سياست تونس شد و نوشت: نمونه اي باشيد از سعه صدر و به رسميت شناختن حقوق دگرانديشان. من از خدا مي خواهم شما را از ارتكاب اشتباهاتي كه ما در ايران دچار شديم يا موارد مشابه، حفظ نمايد.
متهم كردن جمهوري اسلامي به استبداد و اختناق از سوي ابراهيم يزدي در حالي است كه سران گروهك نهضت آزادي به توصيه برخي اعضاي شوراي انقلاب و موافقت حضرت امام خميني(ره)، مامور تشكيل اولين دولت-موقت- جمهوري اسلامي شدند. با اين حال آنها ارتباطات خود با لانه جاسوسي آمريكا را گسترش دادند و از ايجاد تقابل و بن بست درون نظام مضايقه نكردند. اين طيف البته پس از انتشار اسناد لانه جاسوسي توسط دانشجويان، مجبور به استعفا و كناره گيري از دولت جمهوري اسلامي شدند بي آن كه محاكمه و مجازات شوند.
با وجود اين رأفت اسلامي در قبال كساني چون يزدي و اميرانتظام و...، خيانت هاي نهضت آزادي به ملت ايران پاياني نداشت. آنها ضمن حفظ پيوند خود با گروهك هاي ديگر نفاق، در روزگار سخت دفاع مقدس نقش ستون پنجم را در جنگ رواني عليه ملت ايران ايفا مي كردند و در مقاطع انتخاباتي نيز غالبا خواستار تحريم اين فرآيند مشاركت شدند. بعدها برخي از اعضاي اين طيف در انتخابات شوراي شهر- با اغماض خيانت آميز اصلاح طلبان- اجازه پيدا كردند نامزد انتخابات شوند اما با فضاحت تمام، دست خالي از صحنه اعتماد مردم برگشتند. اين طيف همچنين يكي از تحريك كنندگان به فتنه و اغتشاش و تقابل با جمهوريت طي دهه گذشته بوده اند.
با اين اوصاف بايد پرسيد كدام طرف سعه صدر و كرامت به خرج دهد و كدام طرف از اين بزرگواري ها، نهايت سوء استفاده را براي استبداد راي و خيانت و بازگرداندن استعمار به كشور كرد؟!
