به گزارش صراط به نقل از فردا بهشید ارفعنیا٬ وکیل و کارشناس امور تابعیت در میزگرد برگزار شده در کافه خبر با موضوع بررسی تابیعیت کودکان متولد شده از مادر ایرانی و پدر غیر ایرانی، درباره توجیهات قانونی این معضل گفت: "از نظر من مشکل اساسی این است که در قانون ما به تابعیت ایرانی زن هیچگونه اشارهای نشده است. طبق ماده ۹۷۶ قانون مدنی، فرزند زوج خارجیای که یکی از آنها در ایران متولد شده باشد را ایرانی دانسته ولی من متوجه نمیشوم که چرا وقتی یکی از این دوتا، به جای اینکه خارجی باشد، ایرانی باشد، یعنی مادر ایرانی باشد چرا نباید هیچگونه تاثیری در تحصیل تابعیت داشته باشد. بند پنج ماده ۹۷۶ هم تولد در ایران را به اضافه اقامت در ایران در نظر گرفته و در این صورت باید تحصیل تابعیت ایرانی بشود اما من خودم موردی را داشتم که فردی در ایران متولد شده بود و تا ۲۷ سالگی هم در ایران اقامت داشت و از کشور حتی خارج هم نشده بود اما قاضی بیرودربایستی به من گفت که صلاح نیست؛ یعنی قانون وجود دارد ولی اجرا نمیشود."
او همچنین گفت: "اگر این دو بند بد است پس چرا حذف نمیشود؟ اگر خوب است چرا حکم صادر نمی شود و اجرا نمیشود؟ چرا ما مواردی که شامل بند چهار ماده ۹۷۶ را امنیتی نمیکنیم اما اینجا را میکنیم؟ در حال حاضر این بند باعث شده که تفاوت زیادی بین زنان ایرانی و غیرایرانی گذاشته شود. از طرف دیگر باید گفته شود که اصلا علت اینکه اینکه مردان اتباع بیگانه به ایران میآیند و با زنان ایرانی ازدواج میکنند چیست؟ علتش یک سری امتیازاتی است که همین قانون به آنها داده است چرا که طبق این قانون کسی که با زن ایرانی ازدواج کند و از او بچهدار شود، میتواند اقامت بگیرد. اینکه گفته شده اگر بچه داشته باشد این اتفاق میافتد که ازدواج صوری نباشد واین خوب است ولی به هرحال تناقضاتی در این میان وجود دارد. در ماده ۹۸۰ آمده است که هیئت وزیران میتواند که به کسی که زن ایرانی دارد و بچهدار هم شود میتواند برای اقامت از شرط پنج سال حضور در کشور هم مجوز بدهد. پس یعنی قانون به این مردان امتیازات زیادی داده ولی برای زنان امتیازاتی را در نظر نگرفته است."