به گزارش سرویس وبلاگ صراط فاطمه سلطانی ثانی در وبلاگ هواخوری نوشت:
قديم ترها يكي از موضوعاتي كه در فصل تابستان به ليست موضوعات مورد بحث ما اضافه ميشد اين بود كه وقتي از بيرون برميگشتيم يا ناراحتي و تاسف براي هم تعريف كنيم كه:تو اتوبوس يا تاكسي يا خيابان...خانمه فلان جور لباس پوشيده بود،يا موهايش اينقدر بيرون مانده بود،يا اينقدر صورتش را(به قول پدر بنده)بتونه كاري كرده بود!و حالا ديگر البته باز هم هستند نمونه هايي كه ديدنشان بين بدحجاب ها هم مايه ي شهرت باشد و توي خانه با هيجاني آميخته با تاسف در موردشان حرف بزنيم،ولي در شهري مثل تهران و اكثر شهرهاي بزرگ ديگر قبح ماجرا بيش از اينها ريخته و آن چيزي كه قبلا خيلي مايه ي تعجب مي شد الان عجيب نيست.
دلم ميسوزد به حال تك تك نهادهاي دولتي كه همه جوره اهل برگزاري ميزگرد و همايش و برگزاري راهپيمايي هستند،كه البته برايشان مهم انجام شدن يك كار است و نه كار تاثيرگذار.ائمه جمعه و روحانيوني كه در صدا و سيما و مساجد با لحن مهربانانه اي از اين (خواهران محترم) ميخواهند كه كمي هم به فكر رعايت حجابشان باشند!!
در همه ي اماكن عمومي اعم از سينما و كافي شاپ و مغازه هاي مختلف با لحن قاطعانه اي تذكر رعايت حجاب داده شده و حتي تهديد هم شده كه از ورورد زنان بدحجاب جلوگيري خواهد شد،ولي معلوم نيست چرا اين تذكرات مايه ي هدايت عزيزان بدحجاب نميشود!به نظر من اين تذكرات كتبي - كه جايي نيست كه آن را نبينيم - بهترين راه براي به لجن كشيدن ارزشي مثل حجاب است.
تنها جايي كه فعالانه در اين حوزه عمل ميكند نيروي انتظامي ست كه قرار بود آخرين جا باشد و حالا از آخر اول شده،بهانه ام براي نوشتن اين مطلب يكي از اقدامات همين نهاد عزيز بود كه بر سر ما منت نهاد و در كنار ساحل دريا،براي قدرداني از حجاب برتر ما و همراهانمان به ما روسري هديه داد!تا بدانيم نيروي انتظامي غير از اقدامات قهري كارهايي از جنس ديگر هم ميتواند بكند.
هميشه با ديدن اين تكاپوي حكومتي براي ترويج فرهنگ حجاب در جامعه از خودم ميپرسم بدحجابي براي خانم هاي بدحجاب چه هزينه اي دارد كه به خاطر آن دست از كار غلطشان بردارند؟
تاكيد بر هزينه داشتن به خاطر اين است كه به عقيده ي من رعايت حجاب در زمانه ي ما چيزي از جنس رعايت مقررات راهنمايي و رانندگي ست.اگر جريمه هاي سنگيني نباشد افراد منافع شان را ميبينند و زودتر رسيدن به مقصد به هر قيمتي را.
خانمهاي بدحجاب جامعه ي ما هم با بدحجابي به زعم خودشان زيباترند و جلب توجه بيشتري ميكنند و هم اينكه در فصل گرما مجبور نيستند لباس بيشتري بپوشند!تنها هزينه اي كه بايد براي اين دو مقصودشان بدهند گشت ارشاد است و نيروي انتظامي،كه آن هم هرسال قطع و وصل ميشود.در دهه شصت و اوايل انقلاب بار اين هزينه داشتن به دوش فرهنگ عمومي بود،مردم اهل امر به معروف بودند و بدحجابي يعني تحمل نگاه ها و تذكرات زباني اطرافيان و مردم كوچه و خيابان،پس رعايت حجاب عرف جامعه هزينه كمتري داشت.ولي درحال حاضر،وقتي تمام بار اين مسئوليت به دوش نهادهاي حكومتي گذاشته شده چرا انتظار داريم اقدامات مقطعي آنها اثربخش باشد؟
متاسفانه ديدن تجلي بدحجابي در نسل هاي دهه ي هفتاد و هشتاد - دختران سنين راهنمايي و اوايل دبيرستان كه يك روسري ساده هم سرشان نميكنند - آدم را به فكر مي اندازد كه ۳۰،۴۰،۵۰ سال آينده وضعيت چطور خواهد بود؟
متاسفانه امر به معروف و نهي از منكر بين ما بچه مذهبي ها از آن مسيرهايي ست كه ميترسيم در آن قدم برداريم چون نميدانيم در آن چه اتفاقي مي افتد.
يكي از دوستان ماجراي تذكر زباني خودش و يكي از دوستانش را به يك عابر سيگاري تعريف ميكرد كه باعث شده بود بعد از دو سه بار تذكر شنيدن عابر موردنظر سيگارش را زير پا له كند،ولي خوب ماها معمولا كاري را نميكنيم مگر اينكه از قبل تضمين موثر بودن آن كار را بهمان داده باشند!
مشكل بدحجابي در جامعه ما از آن مشكلات بدون راه حل نيست و به نظر بنده احياي امربه معروف و نهي از منكر مردمي ست كه ميتواند به تعديل اين پديده كمك كند.اهميت و ماندگاري كارهاي فرهنگي كه در طي سالهاي پس از انقلاب بر دوش مردم بوده و از آن طرف ابتر ماندن فرهنگ هايي كه حكومت عهده دار ترويج آنها بوده راز اين قضيه است كه بحث از آن مجال ديگري ميطلبد.
