اختصاص 33 ميليارد تومان براي غربالگري سرطانهاي زنان از سوي رئيس جمهور
کد خبر : ۳۷۳۲
وي ادامه داد: با توجه به اين اولويت و اهميت تشخيص به موقع سرطانهاي شايع زنان براي كاهش مرگ و مير ناشي از آن در بين زنان، رئيس جمهوري دستور تأمين اعتبار براي اجراي اين طرح را صادر كرد تا با تشخيص به موقع از بروز اين بيماريها پيشگري كنيم يا در صورت بروز با درمان به موقع از آسيبهاي بعدي آن بكاهيم.
وي گفت: با دستور رئيس جموري سالانه 110 ميليارد ريال معادل 11 ميليارد تومان براي اجراي طرح غربالگري سرطانهاي زنان اختصاص يافت و طي همين دستور طي 3 سال 330 ميليارد ريال براي اجراي طرح غربالگري سرطانهاي شايع زنان در استانهاي كشور اختصاص مي يابد.
وزير بهداشت پيش از اين نيز به خبرنگار فارس گفته بود: طرح غربالگري سرطان سينه و رحم زنان در برخي استانهاي كشور اجرا ميشود و اجراي اين طرح جزء برنامههاي اولويت دار وزارت بهداشت است.
به گفته وحيد دستجردي، براي ارتقاي سلامت زنان 2 برنامه مهم داريم كه شامل غربالگري سرطان سينه و غربالگري سرطان رحم در زنان است تا با پيشگيري و درمان به موقع اين بيماريها سطح سلامت زنان كشور را بالا ببريم و از ميزان بيماري و مرگ ناشي از اين بيماريها بكاهيم.
وي ادامه داد: دستورات لازم براي اجراي اين طرح صادر شده است، بودجه و اعتبار لازم براي اجراي آن در برخي استانهاي كشور نيز تعيين شده است، نماينده ويژه وزير نيز با حكم بنده براي اجراي اين طرح منصوب شده است، يكي از نمايندگان مجلس و امامي رضوي، معاون وزير بهداشت نيز پيگير اجراي اين برنامه هستند.
وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشكي اضافه كرد: اميدواريم با تكميل شدن اين طرح اجراي آن را در برخي استانهاي كشور داشته باشيم، البته هنوز زمان اجراي آن به طور دقيق معلوم نيست، ضمن اينكه اعتبار كامل براي پوشش سراسر كشور را نيز در اختيار نداريم.
اجراي طرح غربالگري سرطان سينه زنان يكي از وعدههاي وزارت بهداشت بود كه در سال 85 اعلام شد اما بعد اعلام شد كه به علت كمبود دستگاههاي ماموگرافي در تمام مناطق كشور، اجراي اين طرح امكانپذير نيست.
بعد از آن باقري لنكراني، وزير بهداشت وقت در آذر 85 در حاشيه ديدار با شهريزاد عبدالجليل، وزير زنان، خانواده و توسعه اجتماعي مالزي در پاسخ به سؤال خبرنگار فارس، گفت: مهمترين سرطانهاي شايع در بين زنان سرطان سينه و سرطان دهانه رحم است كه اين مسئله را در كشور بررسي كردهايم و مناطقي را كه اين بيماريها شيوع بالاتري دارد به عنوان هدف اول براي كنترل و غربالگري انتخاب كردهايم.
باقري لنكراني گفته بود: قرار بود اين طرح امسال (سال 85) به صورت سراسري براي همه زنان كشور اجرا شود ولي مشكلات بودجهاي وزارتخانه و كمبود امكانات اجازه اين كار را نداد به همين علت با همكاري دفتر امور زنان رياست جمهوري برنامه غربالگري زنان امسال(سال 85) براي گروه زنان سرپرست خانوار اجرا ميشود.
اما پس از آن گزارشي از اجراي اين طرح در بين زنان سرپرست خانوار از سوي وزارت بهداشت، مركز زنان و خانواده يا كميته امداد اعلام نشد.
به گفته محمد اسماعيل اكبري، معاون سلامت اسبق وزارت بهداشت، هر سال 7 هزار زن در ايران به سرطان سينه مبتلا ميشوند و با توجه به اينكه 70 درصد اين بيماران بالاي 5 سال عمر ميكنند اكنون حدود 70 هزار زن مبتلا به اين بيماري در كشور داريم.
وي افزود: اين بيماران در مراحل مختلفي از اين بيماري هستند، بعضي از آنها بيماران جديد هستند، بعضي در مرحله عود بيماري هستند و برخي از آنها هم كاملاً درمان شدهاند اما مسئله مهم درباره اين بيماري در ايران اين است كه الان متوسط سن ابتلا به اين بيماري در ايران 5 سال پائينتر از دنياست در حالي كه قبلاً سن اين بيماري حدود 10 سال جوانتر از دنيا بود.
وي افزود: در زمان حاضر به طور متوسط سن ابتلا به اين بيماري در ايران بين 45 تا 55 سال است در حالي كه اين سن در كشورهاي غربي بين 50 تا 60 سال است.
اكبري اضافه كرد: بيماري سرطان پستان مانند ساير بيماريهاي سرطان 4 مرحله اول تا چهارم دارد، مرحله اول آن كاملاً قابل علاج قطعي است، مرحله دوم و سوم، مرحله كلينيكي است كه بيمار بايد تحت درمانهاي خاص و عمدتاً جراحي و شيمي درماني قرار گيرد اما مرحله چهارم زماني است بيماري خيلي پيشرفت كرده است و كار زيادي براي آن نميتوان انجام داد.
معاون اسبق وزارت بهداشت به خبرنگار فارس گفت: مسئله مهم بيماري سرطان سينه در ايران اين است كه به رغم آنكه حدود 80 درصد موارد اين بيماري در كشورهاي غربي در مرحله اول شناسايي و درمان ميشوند، در ايران 70 درصد اين بيماران در مرحله 2 يا 3 شناسايي ميشوند و همين امر درمان قطعي اين بيماران را با مشكل مواجه ميكند.
وي افزود: در كشورهاي غربي با توجه به وضعيت بيماري و آموزش مردم براي شناسايي به موقع و زودهنگام بيماري، غربالگري بيماري به صورت يك برنامه ملي مفهوم خاص خود را دارد اما در كشور ما با توجه به تفاوت متدلوژي و ساختار سلامت ما با غرب اصلاً غربالگري سرطان سينه مفهوم علمي ندارد.
وي تأكيد كرد: ما اگر بتوانيم اطلاعات فني و علمي مردم را در حدي بالا ببريم كه مرحله شناسايي بيماري از 3 به 2 و از مرحله دو به يك پائين بياوريم كار بزرگي كردهايم، برنامهريزي ما براي كنترل اين بيماري بايد با توجه به شرايط كشور خودمان باشد.
وي گفت: در حالي كه اكثر زنان مبتلا به بيماري سرطان سينه زماني متوجه اين بيماري ميشوند كه تومور به قدري بزرگ شده كه قابل لمس است ديگر بحثهاي غربالگري و ماموگرافي ارزش ندارد بنابراين بهترين كاري كه در زمان فعلي ميتوان انجام داد اين است كه به آموزش مردم بپردازيم.
اكبري افزود: هيچ وقت قرار نبوده غربالگري سرطان سينه در كشور ما اجرا شود، چون واقعاً غربالگري يك بيماري يك برنامه ملي است كه بايد مانند واكسيناسيون به صورت يك طرح بسيجي در سراسر كشور اجرا شود، غربالگري بيماري در يك مدرسه، يك شهر يا يك استان يا يك محدوده خاص ارزش علمي ندارد.
وي گفت: اقدام مؤثر براي كنترل سرطان سينه در كشور آموزش به مردم و زنان در زمينه بررسي سينه و مراجعه به موقع به پزشك است، همچنين آموزش به پرسنل بهداشتي ـ درماني در اين زمينه از بهورز تا جراح است، اين برنامه ميتواند نقش بسيار مهمي در شناسايي زودهنگام و درمان بيماري سرطان سينه شود، مدل آزمايشي اين برنامه از سال 85 در استان سمنان در حال اجراست و اگر موفقيتآميز باشد قابليت تسري به كل كشور را دارد.
معاون سلامت اسبق وزارت بهداشت افزود: همه روشهاي درمان سرطان سينه اكنون در كشور ما اجرا ميشود، البته قدري مشكلاتي در زمينه عدالت در درمان داريم، مثلاً درباره شيمي درماني در تمام دنيا محاسبات دقيق انجام ميشود و پروتكلهاي مشخص و دقيقي هم براي كنترل بار مالي آن و هم در مصرف داروهاي شيمي درماني وجود دارد در حالي كه متأسفانه اين سيستم در كشور ما وجود ندارد.
وي گفت: ما متأسفانه هيچ حساب و كتاب علمي براي شيمي درماني در كشور نداريم و بازار مكاره شدهايم، شركتهاي توليد داروهاي سرطاني به روشهايي كه خودشان ميدانند پزشكان متخصص را تحريك ميكنند كه داروهاي گران قيمت را براي اين بيماران تجويز كنند كه در اكثر موارد اثربخشي لازم را ندارد.
اكبري افزود: به عنوان مثال براي يك بيمار سرطان سينهاي كه در مراحل آخر بيماري است و حداكثر 2 تا 6 ماه ديگر زنده ميماند، معادل 40 ميليون تومان دارو تجويز ميشود، بيمار سرانجام 2 تا 6 ماه بعد فوت ميكند اما خانواده ميماند و 40 ميليون تومان قرض و بدهي، براي اصلاح اين وضعيت ما نيازمند پروتكلهاي دقيق درماني و فرهنگسازي هستيم، حق نداريم اين كار را بكنيم، در هيچ كدام از كشورهاي غربي نيز چنين بازار مكارهاي براي شركتهاي توليد كننده داروهاي گران قيمت سرطان وجود ندارد.