به گزارش صراط مهدی عباسی در روزنامه مردم سالاری نوشت:
راستي آزمايي آمارهايي که دولت اعلا م مي کند، همواره يکي از مطالبات کارشناسان و منتقدان براي بررسي صحت اين آمارهاست. موضوعي که بارها مطرح شده و دولت نيز تاکنون شرايطي پديد نياورده تا بتوان در اين خصوص اظهارنظر دقيقي صورت داد. پس از آنکه در اواخر سال گذشته به يکباره دولت اعلا م کرد که در سال 89 بيش از يک ميليون و ششصد هزار شغل ايجاد کرده است، صداي منتقدان و حتي طرفداران ديروز دولت بلند شد که طبق شرايط اقتصادي کشور و بررسي شاخص هاي مختلف تحقق چنين آماري جاي ترديد بسيار دارد. چرا که ايجاد يک ميليون و ششصد هزار شغل در سال 89، مي بايست روي شاخص هاي ديگر اقتصاد تاثير بگذارد و در عين حال شاهد موج جذب نيروي بيکار در شهرهاي مختلف باشيم که انتقادات تند و مکرر نمايندگان مردم در مجلس از تريبون خانه ملت، حکايت از اعتراض هاي جدي به دولت در خصوص بالا بودن نرخ بيکاري داشت. حتي دولت وقتي موج انتقادات را مشاهده کرد، قرار شد وزير کار، اسامي افراد و تعداد شغل هاي ايجاد شده در شهرهاي مختلف را اعلا م کند تا راستي آزمايي اين آمار بررسي شود که تاکنون چنين اقدامي صورت نگرفته است. اما سال 90، با شعار جديد احمدي نژاد، مبني بر ايجاد 2/5 ميليون فرصت شغلي آغاز شد. وعده اي که بسياري از کارشناسان تحقق آن را فقط در حد يک رويا مي دانند و اين آمار دولت را از هم اکنون زيرسوال برده اند. در اين ميان اعلا م خبر ايجاد يک ميليون شغل در نيمه ابتدايي سال توسط معاون اول دولت، با اين سوال اساسي را به همراه دارد که با وجود حواشي متعددي که گريبانگير دولت بود، در کنار بررسي شاخص هاي ديگر اقتصاد، چگونه يک ميليون شغل در کشور ايجاد شده و نرخ بيکاري نيز از 13/5 درصد در سال گذشته به 11/1 درصد در پايان شهريور ماه90، رسيده است؟
در اين خصوص چند نکته قابل ذکر است:
اول آنکه، اي کاش دولت اعلا م مي کرد، اين يک ميليون فرصت شغلي ايجاد شده در نيمه اول سال در چه عرصه ها و حوزه هايي بوده است و 30هزار ميليارد تومان اختصاص يافته شده براي اين موضوع، در چه بخش هايي سرمايه گذاري شده است؟
دوم آن که، دولت بهتر است پاسخ دهد که اشتغال زايي دولت چگونه صورت گرفته است و چگونه ممکن است در چند ماه، شغل پايدار ايجاد کرد؟ چرا که حداقل زمان لازم براي اجراي يک پروژه توليدي 12 ماه است.حال آن که کارخانجات بزرگ که بتوانند نيروي بيکار بيشتري جذب کنند، نياز به حداقل صرف 2 سال زمان براي ساخت و توليد دارند. بنابراين دولت بگويد چگونه طبق ادعايش، طي چند ماه، يک ميليون فرصت شغلي ايجاد کرده است؟
سوم آنکه، وقتي يکباره توسط دولت اعلا م مي شود که يک ميليون شغل در نيمه اول سال 90ايجاد شده، قطعا بايد شاهد کوشش و جهاد همگاني درکشور و افزايش فعاليت هاي اجرايي و عمراني برابر باشيم، که تصور نمي شود، نگاه عمومي در کشور اين جهاد همگاني را تاييد کند. چرا که در نيمه سال 90، دولت بيش از جهاد اقتصادي درگير حواشي نظير خانه نشيني 11روز رئيس جمهور، ادغام پرسروصداي وزارتخانه ها و برکناري وزراي اثرگذار در امر اشتغال، ابلاغ دير بودجه90، حواشي مربوط به فساد بزرگ مالي در سيستم بانکي و... بود.
چهارم آنکه، بر فرض آنکه تصور کنيم، دولت در 6 ماهه اول سال 90 توانسته يک ميليون شغل ايجاد کند، جاي سوال است با نظر به اين که هرسال بيش از يک ميليون و پانصد هزار نفر به جمع بيکاران کشور اضافه مي شود، چطور نرخ بيکاري نسبت به سال گذشته در همين زمان، 2/5درصد کاهش داشته است؟ چون در بهترين حالت، شغل ايجاد شده مي تواند خنثي کننده افزايش نرخ بيکاري با نظر به ورود بيکاران به جامعه باشد. اين ابهام وجود دارد که آيا نرخ بيکاري امسال بدون محاسبه ورود متقاضيان جديد کار در کشور صورت گرفته باشد.
در اين خصوص چند نکته قابل ذکر است:
اول آنکه، اي کاش دولت اعلا م مي کرد، اين يک ميليون فرصت شغلي ايجاد شده در نيمه اول سال در چه عرصه ها و حوزه هايي بوده است و 30هزار ميليارد تومان اختصاص يافته شده براي اين موضوع، در چه بخش هايي سرمايه گذاري شده است؟
دوم آن که، دولت بهتر است پاسخ دهد که اشتغال زايي دولت چگونه صورت گرفته است و چگونه ممکن است در چند ماه، شغل پايدار ايجاد کرد؟ چرا که حداقل زمان لازم براي اجراي يک پروژه توليدي 12 ماه است.حال آن که کارخانجات بزرگ که بتوانند نيروي بيکار بيشتري جذب کنند، نياز به حداقل صرف 2 سال زمان براي ساخت و توليد دارند. بنابراين دولت بگويد چگونه طبق ادعايش، طي چند ماه، يک ميليون فرصت شغلي ايجاد کرده است؟
سوم آنکه، وقتي يکباره توسط دولت اعلا م مي شود که يک ميليون شغل در نيمه اول سال 90ايجاد شده، قطعا بايد شاهد کوشش و جهاد همگاني درکشور و افزايش فعاليت هاي اجرايي و عمراني برابر باشيم، که تصور نمي شود، نگاه عمومي در کشور اين جهاد همگاني را تاييد کند. چرا که در نيمه سال 90، دولت بيش از جهاد اقتصادي درگير حواشي نظير خانه نشيني 11روز رئيس جمهور، ادغام پرسروصداي وزارتخانه ها و برکناري وزراي اثرگذار در امر اشتغال، ابلاغ دير بودجه90، حواشي مربوط به فساد بزرگ مالي در سيستم بانکي و... بود.
چهارم آنکه، بر فرض آنکه تصور کنيم، دولت در 6 ماهه اول سال 90 توانسته يک ميليون شغل ايجاد کند، جاي سوال است با نظر به اين که هرسال بيش از يک ميليون و پانصد هزار نفر به جمع بيکاران کشور اضافه مي شود، چطور نرخ بيکاري نسبت به سال گذشته در همين زمان، 2/5درصد کاهش داشته است؟ چون در بهترين حالت، شغل ايجاد شده مي تواند خنثي کننده افزايش نرخ بيکاري با نظر به ورود بيکاران به جامعه باشد. اين ابهام وجود دارد که آيا نرخ بيکاري امسال بدون محاسبه ورود متقاضيان جديد کار در کشور صورت گرفته باشد.