رسانه های همسو با غرب در همان ابتدا سعی کردند در بحبوحه قیام های مردمی در کشورهای عربی ، آشوب در سوریه را نیز به نوعی همردیف با این انقلابها قلمداد کرده و با گرفتن ژست های تکراری حقوق بشری جریان آشوبگر در سوریه را که در اقلیت بودند ، هدایت کنند.
بخشی از جمعیت سوریه را سلفی ها تشکیل می دهند.سلفی ها ،همواره از مخالفان و منتقدان اصلی علویانِ سوری به حساب می آیند.بنا بر اعتقاد آن ها علویان از دین خارج شده اند و نمی توانند در رأس حکومت قرار بگیرند.آن ها حتی بعد از فوت حافظ اسد با به روی کار آمدن بشار اسد اعلان مخالفت کرده و وی را فاقد صلاحیت برای تصدی این سمت می دانستند. در حال حاضر پست های کلیدی کشور سوریه در دست علویون می باشد.
وجود ناهمگونی مذهبی در سوریه موجب شد کشوری نظیر عربستان بتواند با تحریک سلفی های ساکن در سوریه برای شورش علیه علویون ، به ناامنی ها دامن بزند. نمونه ای از اقدامات عربستان بر ضد مردم سوریه فتوای شيخ صالح اللحيدان مفتی وهابی است که قتل عام یک سوم مردم سوریه را جائز دانسته و حکم به جهاد علیه بشار اسد را داده است. همچنین عربستان سعودی سفیر خود را از سوریه فراخواند.شبکه های وابسته به غرب این اقدام عربستان را در راستای اعتراض پادشاه این کشور به نحوه برخورد با معترضان و محکوم کردن آن عنوان کردند. از طرفی عربستان با ارسال سلاح به سلفی های سوری در پی تشدید بحران در این کشور بر آمد.
این اقدامات از سوی آل سعود جای تعجب ندارد .آن ها به عنوان یکی از هم پیمانان آمریکا در منطقه محسوب می شوند و البته به عنوان کشوری (به گفته خودشان) وهابی بدنبال روی کار آوردن دولتی همسو با افکار ضد شیعی خود در منطقه هستند.
اما در این بین مواضع یک بام و دو هوای ترکیه ابهامات زیادی را در اذهان عمومی ایجاد کرد.از یک سو اردوغان در سفر به ریاض در خصوص هماهنگی بیشتر با عربستان به مذاکره می نشیند و از طرفی مواضع سرسختانه علیه اسرائیل می گیرد و درصدد بازدید از نوار غزه و حمایت از مردم مظلوم آن بر می آید.چند حالت را می توان در اتخاذ سیاست های مناقض ترکیه متصور شد:
- می توان گفت که این کشور در اتخاذ موضع خود در برابر سوریه دچار اشتباه استراتژیک شد و در راستای اهداف غرب گام برداشت.اما با اخراج سفیر رژیم صهیونیستی در پی اعاده حیثیت در منطقه برآمد؛البته این گزینه دور از واقعیت به نظر می رسد.ترکیه قراردادهای اقتصادی مهمی با اسرائیل دارد و بیانیه سازمان ملل در خصوص اولین کاروان آزادی غزه و محکوم کردن ترکیه و تحقیر شدن ترکیه توسط رژیم صهیونیستی موجب به وجود آمدن کشمکش میان این کشور با اسرائیل شد.
- ترکیه برای منفعت خود در منطقه کار می کند و در هر زمانی که منافع خود را در خطر ببیند سیاستی متناسب با منافع خود در پیش خواهد گرفت.زمانی رابطه با اسرائیل و زمانی دیگر قطع رابطه با آن.
- این اقدامات ترکیه برای حفظ موقعیت خود در بین کشورهای خاورمیانه است.در واقع ترکیه می خواهد با استناد به دیدگاههای اسلام گستر خود در منطقه و دفاع از مردم فلسطین در برابر رژیم صهیونیستی ،همپای ایران در ردیف جبهه مقاومت قرار گیرد و به نوعی الگویی نو برای کشورهای مسلمان معرفی شود.
به طور کلی می توان گفت ترکیه دنباله روی ایدئولوژی خاصی نیست که بر مبنای آن مواضع ثابتی بگیرد بلکه تلاش دارد تا بتواند از پتانسیل های اقتصادی شرق و غرب حداکثر استفاده را ببرد و در عین حال همانطور که ذکر شد الگوی یک کشور اسلامی در منطقه معرفی شود.
اگر نگاهی به نقشه بیندازید می بینید که بعد از فروپاشی حکومت حسنی مبارک موقعیت اسرائیل در منطقه دچار تزلزل شد.این رژیم برای به پیش بردن سیاست هایش یکی از همسایه های هم پیمان خود در این ناحیه را از دست داده بود و در عین حال مردم مصر نیز چندان روی خوشی برای برقراری رابطه با آن ها نشان ندادند. از طرفی دولت بشار اسد از حامیان محور مقاومت مطرح است و بارها و بارها در فعل و انفعالاتی که بر ضد اسرائیل در منطقه ایجاد شد نقش مثبتی را برای لبنان و فلسطین ایفا کرده است.
لذا سردمداران فلسطین اشغالی بر آن شدند تا با استفاده از خلأ های موجود در سوریه و روی کار آوردن دولتی متبوع ، هم پیمان جدیدی در منطقه برای خود دست و پا کنند و تنها مسیر کشور لبنان برای ارتباط و کمک گیری یعنی سوریه را از میان بردارند و از این طریق تا حدودی بتوانند در برابر فشارهای وارده مقاومت کرده و اضمحلال خود را به تعویق بیندازند و حتی شاید بتوانند قلمرو نامشروع خود را توسیع دهند؛اما با هوشیاری مردم سوریه و اعلام حمایت قاطع مردم از بشار اسد توطئه این رژیم تا اکنون ناکام مانده است.
لازمه ی انعکاس صدای عدالت خواهانه دین اسلام در منطقه تقویت هرچه بیشتر کشورهای اسلامی در جهان و به ویژه در منطقه خاورمیانه است و از آن جهت که خاورمیانه در عصر کنونی به عنوان قلب جهانی
(Heart land) شناخته می شود جبهه استکبار در پی بلوکه منابع غنی آن از طریق تصرف مستقیم و غیر مستقیم کشورهاست.
مسلما یکی از فاکتورهای تقویت دینی در منطقه،حفظ موقعیت و نظام فعلی سوریه است تا به زودی زود شاهد کوتاه شدن دست اجانب و مستکبران غربی از این منطقه باشیم.
ان شاءالله.
جامع و روشنگرانه بود
باید میذاشتید تو موضوعات اصلی تادر معرض دیدباشه و همه بتوانند استفاده کنند
مقاله ای چنین واضح و تحلیلی در مورد اتفاقات اخیر سوریه ندیده بودم
در پاسخ به این دوست عزیز هم تشکر میکنم.اما مطلبم این قدر ها هم شایسته نبود!
حدس می زنم از دوستانم باشین.
یاعلی
حالا اگه حرف های شما راسته چرا رسانه ملی ایران هیچ خبری درباره ی سوریه نمیده، چرا این حرف هارو تو رسانه ملی نمیزنه؟! میترسه دستش رو بشه! مثل اینکه حقیقت یه چیز دیگه است! و این چیزی که شما نوشتین پایه و اساس نداره!!!
بخشی از صحبت های شما رو قبول دارم
در این که سلفی ها مردم سوریه اند شکی نیست اما بهتره بگی آن ها تا حدی پا را فراتر گذاشته اند و بازیچه دست آمریکا و رژیم صهیونیستی شده اند.هر ملتی حق دارد در کشوری که زندگی می کند به خواسته هایش توجه شود و دولت سوریه باید به حقوق حقه مردمش احترام بگذارد چون که عدالت لازمه بقای یک نظام است.خود مسوولان هم فکر کنم در موضع گیری هایشان به این نکته اشاره کرده اند.
برخلاف اعتقاد شما اصلا از تصمیمات صدا و سیما دفاع نمی کنم و نقد های اساسی بر آن وارد می دانم.بله صدا وسیما باید در مورد سوریه هم از حق و حقوق مردم سوریه صحبت کند و هم از فتنه انگیزی اسراییل و آمریکا در این کشور که متاسفانه...
برای حرفهای شما خیلی جواب دارم اما مجال نیست...