تلويزيون بيتوجه به لزوم درجهبندي سني سريالهاي ماورايي و هشدارهاي روانشناسان در اين خصوص، ماه رمضان 90، سه سريال ماورايي را بدون نشان و علائم هشدار دهندهي رسانهيي پخش كرد.
تبعات اين بيتوجهي اين روزها با خبر مرگ دو پسر نوجوان قابل تامل شده است؛ چرا كه ادعا ميشود يكي از آنها با الگوبرداري از سريال رمضاني «پنج كيلومتر تا بهشت» و ديگري به تقليد از سريال «سيامين روز» به خودكشي اقدام كردهاند.
حميد يعقوبي از روانشناسان حوزه خانواده در پي اين خبرها با تاكيد بر اينكه ساعت پخش سريالهاي ماه رمضان مناسبت نبود، گفت: علاوه بر اينكه سريالهاي ماه رمضاني تلويزيون درجهبندي گروه سني نداشت، ساعت پخش مناسبي هم براي اين مجموعهها در نظر نگرفته بودند؛ متاسفانه هيچ گوش شنوايي هم در صدا و سيما وجود ندارد.
حميد يعقوبي در گفتوگو با ايسنا افزود: متاسفانه ساعت پخشي كه براي سريالهاي ماه رمضان در نظر گرفته بودند اصلا مناسب نبود؛ با توجه به اينكه چندين سال است كه ماه رمضان به تابستان ميافتد، بنابراين دانشآموزان هم تا پايان شب همراه خانوادهها بيدار ميمانند و سريالها تماشا ميكنند. به عقيده من هضم سريالهايي كه مسائلي همچون مرگ، قيامت و ... را مطرح ميكنند، براي نوجوانان و كودكان دشوار است.
او توضيح داد: زماني كه ماه رمضان در تابستان است، تنظيم ساعت پخش در عمل تغييراتي نخواهد كرد ممكن است صداو سيما اعلام كند كه كودكان و نوجوانان نبايد ساعت 9 شب به بعد بيدار بمانند اما معمولا تا زماني كه ماه رمضان در تابستان باشد، اين اتفاق نميافتد.
يعقوبي در ادامه از اتفاقات اخير مبني بر مرگ دو نوجوان 12 ساله ابراز تاسف كرد و گفت: اين اتفاقات جاي تاسف دارد؛ ظاهرا صدا و سيما به ملاحضات روانشناختي توليد فيلم و سريال به اندازهي كافي توجه نميكند.
وي گفت: همه اعضاي انجمن روانشناسي باليني ايران از شنيدن خبر شوكه شدند؛ به هر حال اميدوارم با اين اتفاقات مسؤولان صداوسيما به خود بيايند.
وي افزود: من هميشه به عنوان يك روانشناس در گفتوگوهاي پيش از اين هم اعلام كردم كه سريالهاي تلويزيوني نه مزيت سني دارند و نه مزيت ساعتي. هميشه اينگونه است كه وقتي يك حادثه پيش ميآيد آن وقت به سراغ درمان ميرويم. ظاهرا ما پيشگيري را هيچگاه جدي نگرفتهايم با اين اتفاقات ناگوار كار از پيشگيري گذشته است. اميدواريم بعد از اين درس عبرت بگيريم و براي سالهاي بعد به فكر درمان باشيم.
اين روانشناس در ادامه گفتوگو با ايسنا درباره اينكه لزومي ندارد در ماه مبارك رمضان حتما مسائلي همچون مرگ، قيامت، بيمارستان و ... در سريالها عنوان شود، خاطرنشان كرد: چه اصراري است كه حتما در ماه رمضان مسائلي همچون مرگ، قيامت، برزخ و .. مفاهيمي كه روحيه و خلق افراد را ضعيف ميكند عنوان شوند؛ متاسفانه همه در ماه رمضان منتظرند تا مسائلي از قبيل برزخ و قيامت مرگ در سريالها مطرح شود.
اين روانشناس و مدرس دانشگاه افزود: به عقيده من لزومي ندارد حتما در ماه رمضان به سراغ مسائل ماورايي برويم؛ چرا نبايد به عنوان جامعه اسلامي در ساير ماههاي سال به سراغ ماوراء برويم و فقط اين امر مختص ماه رمضان باشد.
حميد يعقوبي در پايان به خبرنگار ايسنا گفت: مرگ اين دو كودك عزيز را به خانوادههايشان تسليم ميگويم و اميدوارم مسؤولان صدا و سيما هشدارهاي روانشناسان را جدي بگيرد.
سريالهايي كه حادثه آفريدند
: علاوه بر اينكه سريالهاي ماه رمضاني تلويزيون درجهبندي گروه سني نداشت، ساعت پخش مناسبي هم براي اين مجموعهها در نظر نگرفته بودند؛ متاسفانه هيچ گوش شنوايي هم در صدا و سيما وجود ندارد.
کد خبر : ۳۲۲۶۵
اشتباه است که همیشه انگشت اتهام را به دیگران متوجه کنیم بیایید یکبار هم که شده از خود و خانواده شروع کنیم
چرا از این دو خانواده (از بین هفتاد میلیون ایرانی)سوال نمیکنیم که آیا نقش تربیتی درستی برای فرزندشان داشته اند یا نه؟آیا تبعیض بین فرزندان ،بی توجهی به خواسته های درست و تربیت فردی برای فرزندانشان داشته اند یا نه؟
آیا هنگام دیدن فیلم و تلویزیون در کنار فرزندشان بوده و توضیح داده اند یا نه ؟
چون در هر صورت این خانواده است که تمام شبانه روز از بدو تولد در کنار فرزند است و میتواند در آگاه سازی تمام افراد، اعم از زن و شوهر و فرزندان و همچنین پدر و مادر والدین و دیگر خویشان )نقش درستی را ایفا کند یعنی نقش خانواده 70در صد و شاید هم بیشتر باشد و در ضمن از دیگر عوامل موثر نمیتوان چشم پوشی کرد
پس جفا و ظلم است که در هر زمینه ای ( حجاب ،قتل و غارت،شرارت،سرقت و دزدی،شرب خمر ، ...) انگشت اتهام را به همه طرفی بگیریم و از زیر بار مسئولیت خانواده ها شانه خالی کنیم
پدر و مادر عاقل هیچگاه تربیت فرزندان دلبند خود را به جامعه و مدرسه و تلویزیون و همسایه و دوست و رفیق واگذار نمیکند همچنان که جمع کردن پول و خرید ماشین و خانه و هر چیز دیگر را به کسی واگذار نمیکند
از این روانشناسان خیلی وارد و ماهر باید پرسید شما نقش خانواده این دو بچه (از میان 25 میلیون نو جوان ایرانی ) را چگونه ارزیابی میکنند؟
خانواده درهرکجای دنیااز ارکان مهم است و در بیشترکشورهابه محض دیدن چنین مواردی پدرومادر به شدت مورد سوال واقع میشوند نه جامعه و فیلم و ....
غرض از عنوان این مسئله این است که هر کسی مسئولیت خود را به عهده گرفته و از آن شانه خالی نکند چنانچه درقرآن آیه ای آمده که ولا تزروا وازره وزر اخری
یعنی هر کسی مسئول کار خودش است ونباید یار گناه خود را به دوش دیگران بیندازیم
ما وشما مسئولیم و نباید اغراض سیاسی و شخصی را با تربیت جامعه قاطی کنیم این جوری همه یاد میگیرند که خود را بیگناه جلوه داده و هرج و مرج بیداد خواهدکرد چون مریض و مرض تشخیص داده نشده و پیشگیری و درمانی نخواهد بود و میشود همینی که الآن جامعه ایرانیبه ان مبتلاست (بیگناهی محض شخص و قصر بودن بقیه)
وظیفه شما اطلاع رسانی صحیح است و قصور در این زمینه با تعهدی که دارید منافات دارد
باتشکر