"بزرگتری"، از لیلا حاتمی تا مهدی طارمی

صراط: بانک ورزش نوشت: این روزها مهدی طارمی در بدمخمصه‌ای افتاده است. برخورد ناشایست او با خبرنگاران در روز اعتصاب پرسپولیسی‌ها، برای وی تبعات منفی زیادی به همراه داشته؛ تا جایی که حتی عذرخواهی او ساعاتی بعد از این اتفاق هم نتوانست همه چیز را به حالت سابق در بیاورد. حالا بزرگترهای پرسپولیس (البته از نوع واقعی‌اش!) وارد گود شده‌اند و برای عادی‌سازی شرایط پادرمیانی می‌کنند. علی دایی، طاهری، محسن بنگر و بقیه عقیده دارند طارمی نباید با آن لحن حرف می‌زده و دستور اخراج خبرنگاران از محل تمرین را صادر می‌کرده است. برای پسری که تا دیروز هم از نظر فنی بهترین بود و هم از نظر اخلاقی توجهات را به سود خودش جلب کرده بود، دوشنبه روز بدی بود؛ روزی که زبانش از قلبش سرخ‌تر بود. برای پیراهن تیمش تمرین نکرد، اما با شلاق کلمات خبرنگاران را نوازش داد.

می‌شود برای مهدی طارمی که یک سال بعد از ظهورش در فوتبال ایران ادعای بزرگتری دارد، از مهدی مهدوی‌کیا حرف زد؛ فوق ستاره نازنینی که بدقلقی‌های کادرفنی اشکش را جلوی میلیون‌ها نفر در آورد، اما پای کار ماند و «بزرگتری» را در عمل نشان داد. برای لیلا حاتمی هم می‌شود از فاطمه معتمدآریا سخن گفت؛ بانوی موقر سینمای این مملکت که با کوه استعدادش، در مقابل مردم قد خمیده‌ای دارد. ستاره شدن فقط این نیست که اسم و عکست روی جلد برود و مردم در خیابان با انگشت نشانت بدهند. ستاره بودن یعنی بی‌منت درخشیدن و نور تاباندن. ممکن است خیلی‌ها چهارتا گل بزنند یا چهارتا نقش خوب بازی کنند، اما ستاره واقعی کسی است که در کنار همه اینها، هیچوقت خودش را بالاتر از هیچکس نداند. اتفاقا در لحظه‌های سخت و بزنگاه‌های دشوار است که این جماعت باید امتحان‌شان را پس بدهند. اگر در تنگ‌ترین معبر توانستی تعادلت را حفظ کنی و به سلامت بگذری، کار مهمی کرده‌ای. دریبل زدن خوب است، ادا درآوردن هم خوب است، اما زندگی از چیزهای دیگری ساخته می‌شود؛ برادر طارمی، خواهر حاتمی!