۱۸ تير ۱۳۹۰ - ۱۱:۳۰

فيلمي پُرابهام از"تنبيه‌بدني دانش‌‌آموزان"

اين بار بيگانگان هستند كه انگشت اتهام را به سوي آموزش و پرورش گرفتند؛ آنها با پخش فيلمي كوتاه و پُر ابهام از تنبيه دو دانش‌آموز توسط معلمي جوان، به وضعيت نامطلوب حقوق بشر در ايران و وضعيت ناسالم نظام آموزش و پرورش ايران پرداختند.
کد خبر : ۲۵۱۱۸

به گزارش خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا»، ماجراي تنبيه بدني دانش‌آموزان به امروز و ديروز ختم نمي‌شود بلكه قدمتي از زمان تشكيل مكتب‌خانه‌ها و آموزش كودكان دارد. از همان زمان كه دانش‌آموزان را به خاطر هر نوع اشتباهي به فلك مي‌بستند و حتي اين فلك بستن‌ها به ترك تحصيل بسياري از كودكان انجاميد.

از آن زمان تاكنون نيز بحث تنبيه بدني وجود دارد و به رغم رشد تكنولوژي و توجه بيش از پيش به كودكان در آموزش، باز هم پرونده تنبيه‌بدني بسته نشده است و هنوز هم كه هنوز است شاهد تنبيه بدني در برخي از مدارس هستيم.

كمتر كسي است كه خاطره‌اي از تنبيه‌بدني در مدارس نداشته باشد و گاهي به عنوان بدترين روزهاي زندگي از آن ياد نكند. تنبيه‌بدني در اين دوره حتي به جراحت‌هاي بسيار شديد و مرگ دانش‌آموزان نيز انجاميده است.

مسئولان وزارت آموزش و پرورش هربار در پاسخ به رويدادهاي صورت گرفته درباره تنبيه‌بدني دانش‌آموزان با بيان اينكه «با اينگونه اقدامات برخورد مي‌شود»، واكنش نشان مي‌دهند اما باز هم در گوشه‌اي ديگر از كشور ماجراي تلخ تنبيه‌بدني و تأثير نامطلوب آن منتشر مي‌شود.

اين بار ماجراي تنبيه بدني توسط رسانه‌هاي خودي مطرح نشده است بلكه بيگانگان هستند كه انگشت اتهام را به سوي آموزش و پرورش گرفتند؛ آنها با پخش فيلمي كوتاه از تنبيه دو دانش‌آموز توسط معلمي جوان، به وضعيت نامطلوب حقوق بشر در ايران و وضعيت ناسالم نظام آموزش و پرورش ايران پرداختند.

جدا از ماجراي تنبيه‌بدني كه در كشور وجود دارد و نبايد ناديده گرفت، چندين علامت سؤال است كه در برابر اين ماجرا وجود دارد و آن اينكه چرا اين تصاوير مصنوعي است؟ چرا كودكان در برابر سيلي‌هاي معلم، هيچ عكس‌العملي نشان نمي‌دهند؟ چرا كسي گريه و زاري نمي‌كند؟حتي دانش‌آموزان در برابر سيلي خوردن از يكديگر صبوري به خرج مي‌دهند.

آنچه نبايد ناديده گرفت اين است كه اگر كودك هر روز هم تنبيه‌بدني شود، باز هم در برابر تنبيه‌بدني واكنش نشان مي‌دهد و سعي در توجيه عمل خود يا التماس براي تنبيه‌ نشدن مي‌كند و اينگونه نيست كه بدون هيچ عكس‌العملي تنبيه شود.

نكته جالب‌تر اينكه، فردي در حال فيلمبرداري از اين واقعه است؛ اينكه در آن مدرسه كه به نظر مي‌آيد روستايي باشد، دانش‌آموزي در حال فيلمبرداري از صحنه تنبيه‌بدني همكلاسي‌هايش باشد، به نظر طنزي بيش نباشد پس فردي به جز دانش‌آموزان در حال فيلمبرداري از واقعه است و پرسش اينجاست كه چه كسي در حال فيلمبرداري است؛ مدير يا معلمان ديگر، شايد هم والدين دانش‌آموزان!

باز هم نكته جالب اينكه نه معلم و نه دانش‌آموزان به اين فيلمبرداري توجه نمي‌كنند و بيشتر به نظر مي‌آيد كه از قبل آگاه شدند كه فيلمي از آنها تهيه مي‌شود؛ از سوي ديگر اين فيلم در زمان تعطيلي مدارس و در يك كلاس تقريباً خالي منتشر شده است.

آنچه مسلم است، تنبيه بدني اقدامي بسيار ناپسند از سوي هر فردي است كه انجام مي‌دهد اما اينكه برخي با تهيه يك فيلم، به دنبال نشان دادن جو متشنج از فضاي آموزش و پرورش ايران باشند، بحث ديگري است.

به نظر مي‌آيد مسئولان وزارت آموزش و پرورش به خصوص روابط عمومي اين وزارتخانه بايد در رصد اخبار آموزش و پرورش در رسانه‌ها سرعت خود را افزايش دهند و با اطلاع‌رساني مناسب و شفاف درباره اخبار منتشره، ضمن تأييد يا تكذيب اين دست از موضوعات، به پرسش‌ها و نگراني‌هاي جامعه از فضاي آموزش و پرورش پاسخ دهند.