گفتگو/اضطراب‌هاي كارگردان پركار

خوب است. اما واقعيت اين است كه نمي‌دانم چه بايد بگويم. ما سريال «سراب» را زمستان پارسال ساختيم و قرار بود ارديبهشت پخش شود، اما الان به روي آنتن رفته و با پخش «سه، پنج، دو» همزمان شده است. پخش همزمان 2 سريال تجربه جديدي براي من است كه كمي هم مضطربم كرده است. دو سريال با 2 موضوع كاملا متفاوت كه اين تفاوت در همه بخش‌هاي كار اعم از دكوپاژ، نوع بازي‌ها و... ديده مي‌شود.

بله! چون يك سريال كمدي است و ديگري ملودرام. بايد بگذاريم پخش هر دو سريال به اتمام برسد تا متوجه شوم كه مخاطبان با كدام سريال ارتباط بيشتري برقرار كرده‌اند.

هر كدام كه با مخاطب ارتباط بهتري برقرار كند از منظر من‌هم سريال بهتري خواهد بود.

به نظرم «سه، پنج، دو» با مخاطب ارتباط بيشتري برقرار خواهد كرد، اما «سراب» كار ارزشي‌تري است.

جنس «سه، پنج، دو» را بيشتر دوست دارم. هر چند ژانر درام دلمشغولي اصلي‌ام است.

در زمينه درام در كارهاي قبلي‌ام طعم موفقيت را چشيده‌ام، اما در زمينه كمدي از سال 82 كه سريال «رانت‌خوار كوچك» را كار كردم تجربه ديگري نداشته‌‌ام به همين دليل موفقيت «سه، پنج، دو» برايم مهم است.

همه عوامل بايد دست به دست هم بدهند تا يك كار خوب شود. مسلما من با يك فيلمنامه و بازيگران ضعيف نمي‌توانم سريال قوي بسازم. براي موفقيت يك اثر همه عوامل هم بايد بدرستي در كنار هم قرار گيرند. ما الان 5 ماه است كه مدام سركار هستيم و همه تلاشمان را مي‌كنيم تا سريال خوب و جذابي به بينندگان ارائه كنيم. همزماني پخش و ضبط سريال «سه، پنج، دو» هم اين امكان را به ما مي‌دهد تا بازخوردها را از مخاطبان بگيريم و در فيلمنامه اعمال كنيم.