تابناک: در میان سردرگمی شدید فوتبال و ورزش ایران که به دلیل عدم وجود وزیر ورزش این روزها سرگیجه گرفته سازمان خصوصی سازی هم قصه ای جدید دارد که البته قصه ای درست است و باید به سرانجام برسد اما...
سازمان خصوصی سازی اعلام کرده که دو باشگاه استقلال و پرسپولیس باید در تیرماه خصوصی شوند !
این دستور اکید در حالی ارائه شده که باشگاه بازیکن ساز راه آهن که سالهاست زیر ساختهای فوتبال ایران را می سازد پس از چندین هفته سردرگمی حتی یک مشتری هم پیدا نکرد و همین حالا نه مربی دارد ، نه بازیکن و نه هیچ چیز دیگر!
حتی یک مشتری هم برای این تیم نیامده و این باشگاه که باید تا چند هفته دیگر در مسابقات لیگ به میدان برود تکلیف خود را نمی داند که نمی داند! در چنین شرایطی چه باید گفت؟ آیا استقلال و پرسپولیس را هم باید به وضعیت راه آهن دچار کرد؟
سازمان خصوصی سازی یا نمی داند و یا نمی خواهد قبول کند که تا وقتی منابع درامد زایی مشخص نباشد هیچ آدم عاقلی تحت هیچ شرایطی امکان ندارد که باشگاه فوتبالی رابخرد و هر چه پول دارد را به فنا دهد و برود! حتی سهامی ها و بلوک بندیها هم فروش نخواهد رفت چرا که سرمایه گزاری در این بخش یعنی دود کردن سرمایه ها حال هرچقدر که می خواهد باشد ، باشد!
منابع مالی برای باشگاهها دقیقاً در تمام دنیا تعریف شده است .اولین و پررنگترین آنها حق پخش تلویزیونی است که پیش از این هم بارها و در نوشته های گوناگون به آن اشاره کرده ایم.حق پخش تلویزیونی 60 درصد درامدها را شامل می شود ، اجرای کامل قانون کپی رایت بخش دوم درآمدهاست ، بلیت فروشی بخش سوم است ، اسپانسرینگ بخش چهارم است و...
از میان همه اینها اما به هیچ وجه هیچکدام مشخص ، معلوم و در دسترس نیست در این شرایط چه باید گفت؟
حتی زیر ساختها هم که نیاز اولیه برای خصوصی سازی است سر و سامان درستی ندارد ! یعنی باشگاهها نه استادیوم دارند و بعضاً نه ساختمان مشخص اداری!
الگو برداری از خصوصی سازی در تمام دنیا بحث کاملاً منطقی است . بله باشگاههای ترکیه ده سال پیش خصوصی شده اند اما برای خصوصی شدن هم امکانات اولیه به باشگاهها داده شد ( تفویض شد) و هم وامهای کلان دیر بازده و کم بازده در اختیار باشگاهها قرار گرفت و هم منابع درآمد زایی( حق پخش تلویزیونی، کپی رایت ، بلیت فروشی و...) تعریف شد و پس از آن باشگاهها را خصوصی کردند !
پرسش ما از سازمان خصوصی سازی این است:
کدامیک از زیرساختهایی که در بالا ذکر شد را آماده کرده اید که راه آهن را در معرض فروش قرار دادید و بلا تکلیفش کردید و حالا می خواهید پرسپولیس و استقلال را در چنین فضایی قرار بدهید؟
آیا با این شرایط کسی طرف این سه تیم یا هر تیم دیگری می رود؟ البته که برخی برای شهرت وسوسه می شوند و می آیند اما حتی اگرکوه پول هم داشته باشند در عرض چند سال نابود می شود و هم خودش و هم تیمهای بزرگ و ریشه دار را به نابودی می کشاند و در مبحث فروش سهام هم هیچ امیدی به خریدهای پی در پی بلوکهای مالی نیست که نیست!
این طرح به وضوح با شکست مواجه می شود همانطور که در مورد راه آهن با شکست مواجه شد تازه راه آهن تیمی در پایتخت است و اعتبار چند دهه ای در جنوب شهر تهران دارد و در بازیکن سازی سرآمد همه تیمها بوده!
حال تصور کنید استقلال و پرسپولیس با چنین فضایی مواجه شوند آنهم در فصل نقل و انتقالات !
همین حالا هم این دو تیم در پی عدم معرفی وزیر ورزش با مشکلات جدی روبرو هستند چه برسد به اینکه بحث خصوصی سازی آن هم بی هیچ پایه ریزی و برطرف کردن موانع موجود هم در این بلبشومطرح شود!
آیا اینکار در نهایت به خرد شدن هر دو تیم منجر نمی شود؟
پاسخ صراحتاً بله است و هر کسی غیر از این تصور کند دارد خیالبافی می کند!
اصول همیشه اصول است ، اول درآمدزایی باید مشخص شود و بعد خصوصی سازی رونق بگیرد و هر کاری دیگر تاکید داریم ، هر حرکت دیگری ، نتیجه اش نابودی باشگاههای ریشه دار و از دست رفتن همه آن چیزی است که از این ورزش باقیمانده است !
همین حالا هم هواداران این دو تیم مطرح پایتخت که ریشه در سراسر کشور دارند حال و روز خوشی ندارند شمارا به خدا وضعیت را از این بدتر نکنید!
نکته آخر و مهم اینکه:
کسی با خصوصی سازی مخالف نیست ، اتفاقاً هر چقدر باشگاهها از سیاست و سیاست بازی دورتر شوند پررونق تر می شوند و مثل امروز هشتشان گروی نهشان نخواهد بود اما بدون زیرساختها و مشخص شدن درآمد این کار کاملاً به بن بست خواهد رسید و وضعیت را نه تنها بهبود نمی بخشد بلکه بدتر هم می کند.
