خرمشهر آزادشد‌ اما آبادنشد+عکس

آتی نیوز:"خرمشهر را خدا آزاد کرد" شاید بتوان این جمله ی امام(ره) را این گونه تعبیر کرد:مردمی که در سال 61در خرمشهر مقاومت کردند و خاک کشورشان را از چنگ بیگانه بیرون کشیدند دست خدا بودند و ایران همیشه مدیون آنها خواهد بود اما امروز آن مردم در چه شرایطی هستند؟و چه نیاز ها و خواسته هایی دارن؟آیا جوان هایش دارای کار و زندگی مناسبی هستند تا به پدرانشان و کار بزرگی که کرده اند افتخار کنند؟ آیا خرابه ها بازسازی شده اند؟ و آیا هنوز خرمشهر عروس خلیج فارس هست؟! این بود که نشستیم پای درد دل های مصطفی مطورزاده - نماینده مردم خرمشهر و جزیره مینو در مجلس شورای اسلامی - . در تمام طول مصاحبه صدای مطورزاده پر بود از بغض 185 هزار نفر مردم این شهر.

 

جناب آقای مطور زاده در آستانه سالروز فتح خرمشهر هستیم .ضمن تبریک به شما می خواهم از شما بپرسم امروز 29سال بعد از آزادسازی این شهر و مردمش در چه وضعیتی هستند؟

 

ضمن تشکر از شما و تبریک این مناسبت تاریخی به به همه ملت ایران خصوصا خانواده معظم شهدا و رزمندگان و نیز مردم شجاع خرمشهر. لازم است یادآوری کنم که در سال 1361که جمعیت ایران حدود 36میلیون نفر بود در در همان ساعت های اولیه آزاد سازی خرمشهر تابلویی در ورودی این شهر نصب کردند با این نوشته: "به خرمشهر خوش آمدید.جمعیت 36میلیون نفر" !

پیام آن تابلو این بوده است که این شهر متعلق به همه ی ملت ایران است و نه فقط جمعیتی محدود که ساکن این شهر هستند چرا که در فتح خرمشهر همه ی ملت ایران وارد کار شدند و از اقوام و مذاهب مختلف و همه جای ایران افتخار شرکت در این مقاومت دلیرانه را داشتند و سند این افتخار نیز بیش از 150هزار شهیدی است که در این راه داده ایم تا خون بهای آزادی این شهر باشد .بنابراین این شهر که به نوعی پایتخت مقاومت و ارزشهای ما است متعلق به همه ملت ایران است بنابراین در بازسازی و آبادانی این شهر نیز باید همه ی ملت ایران و همه دستگاه ها و ارگانها وارد کار بشوند اما متاسفانه وضعیت امروز این شهر نه با شرایط مطلوب بلکه با شرایط سال 59 هم فاصله بسیاری دارد .

این شهر اگر مخروبه بماند و بازسازی نشود جفائیست در حق خون شهدا و رزمندگان بنابراین انتظار این است که به این شهر نگاه ویژه ای شود اما تا حال چنین اتفاقی نیفتاده است .

 

وضعیت اشتغال در این شهر به چگونه است؟

 

یکی از مشکلاتی که مردم خرمشهر همواره به حق از آن گله مند هستند معزل بیکاری در این شهر است .نرخ بیکاری در این شهر از میانگین این نرخ در کل کشور بسیار بالاتر است و این مدعا در سطح شهر نمود روشنی دارد .هر چند فرصت های شغلی بسیاری در سال های اخیر در این شهر ایجاد شده است اما نرخ بیکاری همچنان بالا است چرا که مسولین و مدیران شرکت های بزرگ در این شهر به جای استفاده از نیروهای بیکار در این شهر از شهرهای دیگر کشور نیروی کار به اینجا می آورند اما باید بدانیم که این کار پیامدهای بدی خواهد داشت چرا که بیکار بودن و به طبع آن دلسرد شدن جمعیت زیادی از جوانان در یک شهر مرزی بر خلاف مصلحت ملی کشور است زیرا دشمنان ما همواره در پی فرصت هستند تا ضربه خود را بزنند .

 

ما نیز همواره در این مورد هشدار داده ایم که اگر به این مسئله اساسی توجه نکنند ممکن است منجر به گسست اجتماعی شود و لازم است اینجا بگویم که خرمشهر جای حل مشکل بیکاری بستگان مسولین نیست ،بلکه این شهر منزلت و جایگاه ویژه خود را دارد و باید عدالت اجتماعی در آن حکم فرما باشد .

در سال های نخست انقلاب خرمشهر دو نماینده در مجلس داشت آیا کاهش رشد جمعیت در این شهر باعث کاهش نماینده گان آن شده است؟

 

خرمشهر تا انتهای مجلس دوم دو نماینده داشت .چرا که شادگان هم جزئی از این حوزه انتخابیه بود اما بعد از جدایی شادگان از این شهر و نیز مهاجرت موقت تعدادی از مردم جنگ زده این شهر به شهر های دیگر از این فرصت استفاده کرده و تعداد نمایندگان این شهر را به یک عدد کاهش دادند که این کار هم جفایی در حق مردم این شهر بود زیرا به عقیده من لازم است که در مورد این شهر نه با مقیاس جمعیت بلکه بر اساس معیار وزن استراتژیکی و ایثارگری اش توجه شود .

آیا مردم این شهر برای تامین آب آشامیدنی هم دچار مشکل هستند؟

خوشبختانه از سال گذشته با ساخت تصفیه خانه در این شهر و انتقال آب رودخانه کارون مشکل آب آشامیدنی در این شهر تا حد زیادی حل شده است اما معزل فاضلاب همچنان وجود دارد و لازم است که وزارت نیرو به این موضوع توجه خاص داشته باشد .

 

 

خرمشهر را زمانی عروس خلیج فارس می نامیدند امروز وضعیت عمرانی و بازسازی های بعد از جنگ در آن چگونه است؟

در حال حاضر جمعیت این شهر و جزیره مینو حدود 185هزار نفر است .بالاخره دور از انصاف است اگر بگوئیم که هیچ کاری نشده است چرا که در بدترین حالت امکانات اولیه زندگی ایجاد شده است که مردم برگشته اند به شهرشان  و خوب است که اینجا از برخی از دستگاه ها نظیر سازمان بنادر و کشتیرانی ،سازمان منطقه آزاد اروند ،دانشگاه ها،اداره شیلات، سازمان آب و برق خوزستان و شرکت نفت که گازرسانی این شهر را انجام داد تشکر و تقدیر داشته باشم .

 

اما باید از سازمان هایی که عملکرد ضعیفی داشته اند به شدت گله کرد و آنها را در پیشگاه افکار عمومی ملت بزرگ ایران و خانواده شهدا مورد مواخذه قرار داد چرا که این مدیر کل شدن و وزیر شدن همه از صدقه سر شهدای جنگ تحمیلی است .

وزارت مسکن و شهرسازی از این دست دستگاه هاست چرا که 30درصد زمین های خرمشهر هنوز خالی و یا حتی مخروبه است و این وزارتخانه علی رقم مصوبه دولت کاری انجام نداده است.

 

 

همچنین باید به شدت از سازمان تربیت بدنی گله کرد و به افکار عمومی ملت ایران شکایت.چرا که این سازمان نه تنها توجهی به این شهر نکرد بلکه مردم آن را مورد تحقیر قرار داد و یکی از قدیمی ترین ورزشگاه های کشور یعنی ورزشگاه شهید جهان آرا را بعد از این همه مدت حتی به وضعیت قبل از جنگ هم برنگردانده است. علی رقم اینکه مصوبه هیئت دولت نیز بوده و و برای آن اعتبار هم در نظر گرفته بودند این سازمان با نهایت بی توجهی از کنار این مسئله عبور کرد و حتی مسولین آن حاضر نیستند جوابی بدهند .

در مورد شبکه آبیاری و زهکشی خرمشهر باید از وزارت نیرو گله کرد هم چنین از وزارتخانه های کشور،جهاد کشاورزی و نیرو ونیز بنیاد مسکن خواستاریم مقدمات برگشت هزاران روستایی این شهر را که به اجبار مهاجرت کرده اند را فراهم نمایند .

در دولت نهم و دهم وزارت مسکن در خرمشهر عملکرد قابل توجهی نداشته است و علی رقم اینکه مصوبه هیئت دولت برای احداث کارخانه فولاد در خرمشهر را نیز در دستور کار داشتند تا این لحظه کاری انجام نشده است .البته دکتر غضنفری سرپرست وزارتخانه جدید در روزهای اخیر شاهد این مسائل در خرمشهر بوده و خواستار کار سریع و عاجل در این موارد شده است که امیدوارم جدیت ایشان باعث جبران کار عقب مانده خرمشهر شود .

 

 شما در صحبت های خود وضعیت امروز خرمشهر را نسبت به سال های قبل از جنگ هم بدتر توصیف کردید ،در حالی که در دیگر استان های کشور که شهرهای آنها که حتی درگیر جنگ هم نبودند ،بعد از انقلاب شاهد توسعه یافتگی های بسیاری بوده ایم. چگونه است که به خرمشهری که نماد مقاومت مردم ایران و به تعبیر شما پایتخت ارزش ها است ،آنچنان که باید توجه نشده است ؟

اینکه گفتم خرمشهر امروز به مراتب عقب تر از سال 59 است ، بی راه نیست چرا که خرمشهر پیش از جنگ یک شهر پیشرفته ی برخورداری بوده است اما بعد از جنگ اگر خیلی خوشبینانه به موضوع عدم توجه مسولین به این شهر نگاه کنیم و کنکاشی در علت آن داشته باشیم این است که به خرمشهر با منطق شهری که خدا آزادش کرد و باعث موضع قدرت ایران در عرصه بین الملل  شد،برخورد نشده است بلکه به آن هم نظیر شهرهای دیگری که هیچ آسیبی در جنگ به آنها وارد نشده نگریستند و این ظلم مضاعفی است در حق مردم این شهر .